Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μιχαήλ Σολόχοφ- Михаил Александрович Шолохов, Ρώσος νομπελίστας συγγραφέας, γεννήθηκε σαν σήμερα το 1905.

Υπήρξε αφοσιωμένος του Στάλιν και στενός φίλος του Χρουστσόφ, τον οποίο συνόδευσε το 1955 στις ΗΠΑ.

Το 1941 τιμήθηκε με το βραβείο Στάλιν.

Από το 1939 διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Συγγραφέων της Σοβιετικής Ενωσης, καθώς και μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ.

Παραλαμβάνοντας το 1965 το Νόμπελ, δήλωσε υπερήφανος που το βραβείο απονέμεται σε έναν Σοβιετικό συγγραφέα. «Αντιπροσωπεύω εδώ πάρα πολλούς συγγραφείς της πατρίδας μου». «Αυτό το βραβείο αποτελεί άλλη μία αναγνώριση του μυθιστορήματος ως λογοτεχνικού είδους.

Αυτό το λογοτεχνικό είδος, από την ίδια του τη φύση, προσφέρει τη μέγιστη σφαίρα δραστηριότητας στον καλλιτέχνη του ρεαλισμού». "Η μοίρα ενός ανθρώπου" γράφτηκε στα 1957 και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα «κατηγορώ» ενάντια στο ναζισμό και την καταπίεση των αιχμάλωτων λαών από τα χιτλερικά κτήνη.

Αποτελεί σημαντικό ορόσημο του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.

H τραγική ιστορία του Αντρέι Σοκολόφ δίνεται σε σύνδεση με τα γεγονότα του πολέμου, τις ιστορικές δοκιμασίες του λαού, του κράτους και των ατόμων.

Aυτό επιτρέπει στο συγγραφέα να κάνει γενικεύσεις και με ιστορική προοπτική να δείξει τον άνθρωπο και τον Πόλεμο, να τονίσει ότι δεν μπορεί να συμβιβαστεί ο κόσμος του σοσιαλισμού με τον κόσμο του φασισμού.

Κεντρική ιδέα του αφηγήματος είναι η πίστη στο καλό, στο ανθρώπινο και στην κοινωνική πρόοδο, η καταξίωση του άθλου.

Ο μόνος σοβαρός εχθρός είναι ο φόβος, η αδράνεια, η παραίτηση... Η μόνη ρεαλιστική ελπίδα είναι η απίστευτη δύναμη του απλού καθημερινού ανθρώπου που δεν ξέρει να υποχωρεί ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, ακόμα κι όταν έχει απομείνει ολότελα μόνος.

Το διάσημο έργο "ο ήρεμος Ντον" (Νόμπελ 1965, από τα πιο αξιόλογα έργα της παγκόσμιας αντιπολεμικής λογοτεχνίας) του Μιχαήλ Σολόχοφ άρχισε να γράφεται το 1925 και δημοσιεύτηκε σε συνέχειες από το 1929 έως το 1940.

Κρύβει ένα μυστικό δράμα για τον πραγματικό ήρωα και το συγγραφέα.

Όταν βγήκε το εντυπωσιακό βιβλίο άρχισε να κυκλοφορεί η φήμη ότι δεν ήταν δικό του αλλά προϊόν λογοκλοπής και το είχε κλέψει από έναν διωκόμενο Κοζάκο αξιωματικό. Ο Σολόχοφ σιωπούσε.

Δεν τολμούσε να αποδείξει οτιδήποτε διότι λίγο καιρό πριν κυκλοφορήσει το μυθιστόρημα συνελήφθη ο άνθρωπος πάνω στη ζωή του οποίου βασίστηκε το βιβλίο.

Επρόκειτο για τον Χαρλάμπι Γερμακόφ (Kharlampii Yermakov) Έχουν σωθεί και ο φάκελος του στη ΓκεΠεΟυ (υπόθεση 45529) και η αλληλογραφία του με τον Σολόχοφ όπου του δίνει πληροφορίες για τη ζωή του κατά το διάστημα της συγγραφής.

Ναι ο Σολόχοφ δεν μπορούσε να δώσει τις πιο απλές αποδείξεις ότι αυτός ήταν ο συγγραφέας και δεν το είχε κλέψει, γιατί αυτό θα χαντάκωνε το βιβλίο και τον ίδιο, καθώς θα έλεγε ότι ο ήρωας του "καλύτερου" σοβιετικού μυθιστορήματος του '30, ήταν εχθρός του καθεστώτος και εκτελέστηκε από τη ΓκεΠεΟυ. Ο Γιερμακόφ αποκαταστάθηκε το 1989, μετά το θάνατο(1984) πια του Σολόχοφ. Έτσι ο συγγραφέας μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν αναγκασμένος να σιωπά. Και να πίνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους