Δεν συνηθίζω να εκθέτω δημόσια προσωπικά θέματα που αφορούν την υγεία, αλλά το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί case study. -Ημέρα Κυριακή: Πρώτη επίσκεψη στο εφημερεύον νοσοκομείο με έντονους...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αναμονή τεράστια, ασθενείς ο ένας πάνω στον άλλον, καροτσάκια που σπρώχνονται με πανικό στην άκρη για να στριμωχτούν τα φορεία που φέρνει το ΕΚΑΒ, αφήνοντας τα εκτεθειμένα στο διάδρομο και τον γνωστό κουστουμάτο καλησπεράκια που κόβει βόλτες στους διαδρόμους όλο περηφάνια, χτυπά φιλικά και συμπονετικά τις πλάτες των ασθενών και των συνοδών τους και συνεχίζει να κάνει με βλέμμα παγωνιού την περατζάδα του.

Στέκομαι τυχερή γιατί, ΟΤΑΝ έρχεται η σειρά μου στη διαλογή, πέφτω σε μια υπέροχη νοσηλεύτρια (από επιλογή δεν θα πω κάτι παραπάνω, γιατί είναι γνωστή η τρομοκρατία που ζούμε) που την ευχαριστώ πολύ!! Διάγνωση «κολικός νεφρού», μια λίστα από φάρμακα που πρέπει να αγοράσω (το κόστος υψηλό για κάποιον που δυσκολεύεται οικονομικά), οδηγίες και σπίτι. -Ημέρα Πέμπτη: οι πόνοι εξακολουθούν να είναι αφόρητοι, η αγωγή τη λες και πετυχεσιά και επόμενη επίσκεψη σε Κ.Υ., με σκοπό τώρα που έχω ιατρική διάγνωση να αποφύγω την ίδια ταλαιπωρία.

Εκεί συναντώ πιο ανθρώπινες καταστάσεις, το προσωπικό ευγενικό, αλλά ειδικότητες γιοκ….η γενική γιατρός των επειγόντων -που εδώ που τα λέμε δεν είναι και η ειδικότητα της- μου λέει επί λεξεί πως πρέπει να πάω στα εφημερεύοντα χτες, καθώς η εικόνα των εξετάσεων έχει χειροτερέψει. -Δεύτερη Επίσκεψη στο ίδιο εφημερεύον με την Κυριακή: Ίδιο χάλι και αυτή τη φορά.

Ο μπλε καλησπεράκιας στο πόστο του γυρνοβολάει περιχαρής, στέκεται αγέρωχος στην πόρτα, έτοιμος να σου πει με αυστηρό χαμόγελο: «καλησπέρα, έχετε κάνει κράτηση;», «καλή σας αναμονή» και άλλα τέτοια επικοινωνιακά τσιτάτα.

Γιατροί και νοσοκόμοι δύο ταχυτήτων.

Κάποιοι που κάνουν αδιάκοπα ιατρικές πράξεις (αιμοληψίες, καθετήρες κ.α.), όσο παράλληλα εξετάζουν και μερικοί πίσω τους που παίζουν ανενόχλητοι με το κινητάκι τους σαν να μη τους νοιάζουν ούτε οι ασθενείς, ούτε και οι συνάδελφοί τους που έχουν πήξει.

Και εδώ έρχεται το καλό.

Ο γιατρός που με εξετάζει μου λέει τα εξής: «πάω λίγο στον επιμελητή μου να δει τις εξετάσεις σας και επιστρέφω»… «ξέρετε εγώ είμαι ειδικευόμενος και δεν συνταγογραφώ.

Βρείτε α)ιδιώτη γιατρό να σας γράψει αυτές τις εξετάσεις (χειρόγραφο χαρτάκι στις 9 η ώρα το βράδυ), β)να τις κάνετε ιδιωτικά (άντε να βρεις άμεσα διαγνωστικό που κάνει αξονική και δίνει και τα αποτελέσματα) γ)πάρτε στο 1566 και κλείστε ραντεβού να δει ουρολόγος τα αποτελέσματα (διαθέσιμο ραντεβού από 25/6) δ)τώρα έχετε δέκατα.

Αν όμως κάνετε πυρετό να επιστρέψετε άμεσα…. Και εκεί ο καλησπεράκιας του συστήματος κάνει μια ακόμα εμφάνιση σαν από μηχανής Θεός των ασθενών (φυσικά και όχι) για να τονίσει στον γιατρό να με προσέξει λόγω προσωπικής γνωριμίας μαζί του και να μου διαφημίσει τον εξαίρετο επιστήμονα που έχω την τιμή να με εξετάσει.

Στο σημείο αυτό να διευκρινίσω ότι ο γιατρός ήταν όντως και ευγενικός και έδειξε ενδιαφέρον, αλλά σε ένα εξαθλιωμένο σύστημα, με αυτό τον τρόπο μόνο μπορούσε να κάνει ας πούμε τη δουλειά του.

Φεύγω με τους ίδιους πόνους και δέκατα, χωρίς καμία ιατρική φροντίδα. -Ημέρα Παρασκευή (απόγευμα): Επίσκεψη στο Κ.Υ (παραδόξως και βρήκα διαγνωστικό να κάνω τις εξετάσεις και γιατρό να μου τις δει.

Όχι γιατί είμαι καμιά έξυπνη, αλλά γιατί είμαι τυχερή που και είχα την «πολυτέλεια» να μην πάω στη δουλειά μου και όλη την οικογένεια πάνω από το κεφάλι μου να προσπαθεί να βρει άμεσα μια λύση), με παραπέμπει ΞΑΝΑ σε δημόσιο νοσοκομείο άμεσα. -Ημέρα Σάββατο (πρωί): Επίσκεψη σε άλλο εφημερεύον.

Καλύτερη οργάνωση από την άποψη ότι στην αναμονή δεν μοιράζεσαι τον χώρο με φορεία και ασθενείς βαριά τραυματισμένους, ΑΛΛΑ ακούστε τι πονηριά έπαιξε ο υπουργάρας μας για να βγει να πει δημόσια «τέλος οι αναμονές στις εφημερίες». Μόλις φτάσεις, όχι περισσότερο από το πρώτο δεκάλεπτο, σε έχουν βραχιολιάσει, έχεις πάρει νούμερο και περιμένεις.

Ξέχασε να πει βέβαια πως στη διαλογή υποχρεούσαι να περιμένεις την τριπλάσια ώρα, μιας και το προσωπικό που κάνει την πρώτη εξέταση στους ασθενείς, καταγράφει το περιστατικό και το παραπέμπει στο κατάλληλο τμήμα είναι ελάχιστο.

Άρα ναι, δεν είσαι στην αναμονή, αλλά είσαι στη διαλογή. Ευφυέστατο! Για να μην τα πολυλογώ… άλλο.

Τώρα που είμαι καλύτερα, αναρωτιέμαι τόσο μα τόσο έντονα: Εν έτει 2026 πόσο ανοργάνωτο, πόσο αναξιόπιστο, πόσο χαλασμένο, πόσο υποτιμημένο είναι το σύστημα υγείας μας που αναγκάζει έναν άνθρωπο για μια ολόκληρη εβδομάδα να υποφέρει και να είναι μη λειτουργικός, να επισκεφθεί ΠΕΝΤΕ φορές γιατρό σε νοσοκομεία και Κ.Υ. και να πληρώσει περισσότερα από 100€ σε φάρμακα και εξετάσεις (χωρίς να υπολογίζονται οι μέρες απουσίας από την εργασία) επειδή έχει κολικό νεφρού.

Εν έτει 2026… Υγ1: αναμένω ενυπόγραφο ευχολόγιο/ ψηφοθηρικό σπαμάρισμα για Πάσχα, Χριστούγεννα και γιορτές.

Α! και μια απάντηση στο προσωπικό μήνυμα στο οποίο σου εξέθεσα την προσωπική μου διπλή εμπειρία στο τσιφλίκι σας, αλλά φυσικά δεν ήρθε ποτέ όπως τα καθιερωμένα εορταστικά μηνύματα αυτοπροβολής Υγ2: Εσάς (και ξέρετε ποιοι είστε) σας αγαπάω και σας ευχαριστώ πολύ ♥️ Υγ3: Αν μαζευτείτε για να τους πετάξουμε πέτρες, υπολογίστε κι εμένα που την έχω εύκαιρη!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους