Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις παραλογα λογικές σκεψεις της στιγμης, λεω οτι δεν είναι κακό να υποστηρίζεις ελληνική ομάδα σε ευρωπαϊκό τελικό.

Κακό είναι να το κάνεις θέμα “οπαδικής καθαρότητας”, λες και δίνεις εξετάσεις συνέπειας.

Ακόμα κι αν είσαι Παναθηναϊκός, όπως και εγω και βαθιά πληγωμένη, και “κανονικά” δεν θα σου έβγαινε εύκολα να στηρίξεις τον Ολυμπιακό, εδώ το “κανονικά” απλώς δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.

Δεν είναι ντέρμπι, είναι τελικός με ελληνική ομάδα απέναντι στη Ρεάλ.

Στο κάτω κάτω, δεν γίνεται να παίζει ελληνική ομάδα σε ευρωπαϊκό τελικό κι εσύ να προσπαθείς να χωρέσεις την εφηβική αντίδρασή σου μέσα σε κανόνες που έχουν νόημα σε εγχώριες αντιζηλιες.

Είναι σαν να εφαρμόζεις κανονισμούς τοπικού πρωταθλήματος σε ευρωπαϊκή σκηνή.

Και ναι, το “είμαι Παναθηναϊκός άρα δεν στηρίζω Ολυμπιακό” ακούγεται σταθερό σαν θέση, αλλά πολλές φορές είναι απλώς υπερανάλυση που αγνοεί το προφανές: δεν είναι δήλωση ταυτότητας, είναι στιγμιαία επιλογή λογικής η μη. Βέβαια, ισχύει και το αντίστροφο ως κακή συνήθεια: το “εμείς στον τελικό, εσείς στον καναπέ” που ακούστηκε στο γηπεδο ως γαυρικα συνθηματα όταν περισσεύει η έπαρση.

Γιατί εκεί σταματάει το μπάσκετ και ξεκινάει το γνωστό γηπεδικό αντανακλαστικό που χαλάει ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να μένει καθαρό.

Το “ας κερδίσει ο καλύτερος” εδώ λειτουργεί σαν κομψή αποστασιοποίηση.

Ακούγεται ουδέτερο, σχεδόν ανώτερο, αλλά συχνά απλώς σημαίνει “προσπαθώ να μην μπλέξω συναισθηματικά, ενώ ήδη βλέπω ότι υπάρχει ελληνική ομάδα σε τελικό”. Γιατί στο τέλος, δεν κρίνεται η οπαδική σου ταυτότητα.

Κρίνεται αν μπορείς να αναγνωρίσεις πότε ένα ματς ξεπερνά τις ταμπέλες που χρησιμοποιούμε τον υπόλοιπο χρόνο για να διαφωνούμε.

Ας κερδίσει ο καλύτερος και αφού δεν ειναι ο Παναθηναϊκός ας ειναι Ολυμπιακός αυτος που θα το σηκώσει Όμορφα και πολιτισμένα. Εεεε? #ΟLYRE #basketball #euroleague #finalfour #telikos

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους