Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κρινιώ Καλογερίδου (Άρθρο): ΤΟ ‘’ΚΟΜΜΑ ΤΣΙΠΡΑ’’, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΚΥΛΑΣ Το νέο εγχείρημα, η νέα ‘’κόπια’’ του πρώην επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργού-εκπροσώπου της ‘’Κυβερνώσας Αριστεράς’’ Αλέξη Τσίπρα μετράει μέρες για να μπει στον πολιτικό στίβο.

Είναι ήδη προ των πυλών σε ανακυκλωμένη εκδοχή των προηγούμενων επιλογών του, πασπαλισμένη με άχνη σοσιαλδημοκρατική, στη θέση της παλιομοδίτικης αριστερής των παλιών του συντρόφων.

Πασπαλισμένη με σύνθεση επιτελείων της νέας φρουράς του ‘’Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα’’, όπου συνωστίζονται ‘’ειδικοί’’ στη θέση των εξοβελισμένων παλιών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και των διχαστικών συνθημάτων (χυδαίων ενίοτε) τα οποία απέπνεαν την αριστερίλα των συνιστωσών του.

Μετά την παραίτηση Τσίπρα (Ιούνιος 2023) – της οποίας προηγήθηκαν απανωτές ήττες από την ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη – ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε πολλά που τον οδήγησαν σε περιδίνηση, συνέχεια της μακράς παράδοσης συνιστωσών της Αριστεράς σε σχίσματα, εμφυλίους, φατρίες και ρήξεις.

Στο γοργοκύλισμα του χρόνου, φυσικά, κάθε βουτιά του ΣΥΡΙΖΑ στο κλίμα εσωστρέφειας που τον βασάνιζε απ’ το 2019 (πρώτη εκλογική ήττα απ’ την ΝΔ) είχε σαν αποτέλεσμα την περαιτέρω συρρίκνωση των οπαδών του και την αυτοκατάργηση συνθημάτων με ταξικό χαρακτήρα και πολιτική στόχευση σε συγκεκριμένα τμήματα της κοινωνίας (εργάτες, αγρότες και φοιτητές), στα οποία ‘’χθες’’ είχε απήχηση, αλλά σήμερα δε γίνεται λόγος γι’ αυτά στη λεωφόρο Αμαλίας.

Στη λεωφόρο Αμαλίας έχει στηθεί το στρατηγείο του νέου κόμματος Τσίπρα, με ‘’στρατηγούς’’ τους 8-9 ‘’άγνωστους’’ στο ευρύ κοινό της στενής του ομάδας, που ‘’τρέχουν’’ τον οργανωτικό μηχανισμό του νέου εγχειρήματος (βλ. Θεώνη Κουφονικολάκου, Τζένη Διαμαντόπουλου, Μαριζέτα Αντωνοπούλου, Γιώργος Βασιλειάδης Δημήτρης Χαλαζωνίτης, Μίλτος Χατζηγιαννάκης, Στέλιος Αποστόλου, Γρηγόρης Θεοδωράκης και Γιάννα Πεππέ). Είναι η νέα φουρνιά στελεχών που πλαισιώνουν τον πρώην πρωθυπουργό στο πολιτικό του εγχείρημα το οποίο ξεκίνησε μεν με εμπροσθοφυλακή το βιβλίο του ‘’Ιθάκη’’, αλλά – κατά περίεργο τρόπο – κουβαλάει (σε επίπεδο συγκρότησης του νέου κόμματος) κάτι παλαιϊκό, προγενέστερο του Τσίπρα.

Κουβαλάει την αύρα του παλιού ‘’ΚΚΕ εσωτερικού’’ στο οποίο κυριαρχούσαν οι διανοούμενοι, αν και στο νέο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού – πέρα απ’ αυτούς - έχουν προστεθεί τεχνοκράτες, εξειδικευμένοι επαγγελματίες, καθηγητές, συνεταιριστές και εκπρόσωποι των προνομιούχων τάξεων, που δίνουν ‘’αέρα’’ ελιτίστικο και όχι λαϊκό, σε επίπεδο ‘’ταξικής’’ σύνθεσης… Που πάει να πει ότι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα – το οποίο κινείται στον χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας και ετοιμάζεται να αρχίσει σε λίγες μέρες την πολιτική του πορεία – θα είναι δύσκολο να βρει απήχηση στους εργάτες, τους υπάλληλους, τους ανθρώπους του μόχθου, τους νεολαίους και τους συνταξιούχους (παλιούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ), γιατί θα τους απωθεί ο πυρήνας του νέου κόμματος που έχει ενσωματώσει τον ‘’αφρό’’ της κοινωνίας… Με άλλα λόγια, η απουσία διαταξικής αντιπροσωπευτικότητας στο κόμμα του Τσίπρα ενδέχεται να αποβεί αποτρεπτική για την πλειοψηφική δυναμική του.

Κι αυτό γιατί ‘’η πολιτική δεν είναι εργαστηριακή διαδικασία’’ και ‘’το κόμμα δεν είναι τεχνικό κατασκεύασμα γραφείου, αλλά ανώτερη μορφή οργάνωσης του λαού’’... Σ’ αυτόν τον λαό θα απευθυνθεί ο ‘’μεταλλαγμένος’’ Αλέξης, ο οποίος ωστόσο δεν έχει απαλλαγεί από μια κακή συνήθεια που τον χαρακτήριζε στο παρελθόν και αναδείχθηκε εκκωφαντικά στο βιβλίο του.

Τη συνήθεια να ρίχνει τα λάθη στους παλιούς του συντρόφους και – αντί αυτοκριτικής – να ενοχοποιεί τους άλλους και να αυτοσκηνοθετείται ως ‘’θύμα’’ συγκυριών και λαθών τους, προκειμένου να τους καταστήσει υπεύθυνους για τις αποτυχίες του.  Τι κι αν διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας στην πιο δύσκολη γι’ αυτήν περίοδο, στις αρχές της οποίας (2015) συμπεριφέρθηκε εντελώς ανεύθυνα (Βαρουφάκεια οικονομική πολιτική με κλειστές τράπεζες, capital controls, και αποφυγή του Grexit παρά τρίχα), ενώ έπρεπε να επιδείξει ύψιστη ετοιμότητα και υπευθυνότητα, προς ανταπόκριση των απαιτήσεων των μνημονίων;  Τι κι αν επέδειξε περίσσιο θράσος εξ αρχής (2014) πείθοντας τον λαό – πριν την κατάκτηση της εξουσίας – με τα αλήστου μνήμης λόγια του: ‘’Με το νταούλι και με τον ζουρνά θα ‹χορέψουμε› τις αγορές’’;  Τι κι αν τον προκάλεσε ξανά ένα χρόνο μετά (2015) - με τρέχουσες τις κατακλυσμιαίες ροές μεταναστών και προσφύγων – κάνοντας επίδειξη της άγνοιάς του για θέματα Διεθνούς Δικαίου (βλ.’’ Έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;’’);  Τι κι αν είχε το θράσος το ’18 να κάνει μαθήματα δια ζώσης για την ασφάλεια του πολίτη, ενώ καθημερινά οι γνωστοί-άγνωστοι βανδάλιζαν το κέντρο της Αθήνας και άλλες πόλεις και ολόκληρες περιοχές της πρωτεύουσας είχαν μετατραπεί σε άβατα ανομίας, με αποκορύφωμα τα πανεπιστήμια που έγιναν γιάφκες αναρχικών και κουκουλοφόρων;  Τι κι αν την ίδια χρονιά έκανε το ασυγχώρητο λάθος ο Αλέξης Τσίπρας να πάει οικογενειακές διακοπές με κότερο (ιδιοκτησίας του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου), ενώ κάπνιζε ακόμα το Μάτι απ’ την φονική πυρκαγιά και δεν είχαν αναγνωριστεί όλες οι καρβουνιασμένες σοροί της εκατόμβης (104+4=108 νεκροί);  Τι κι αν οδήγησε στην κορύφωση το διχαστικό κλίμα της περιόδου 2011-2019 με τη φράση-σύνθημα ‘’Ή εμείς ή αυτοί’’ και ‘’Ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν;  Τι κι αν λεηλάτησε το κόμμα που τον ανέδειξε πρωθυπουργό, ‘’σαν… Ιταλός στην ‘’Έλλη’’ πριν 66 χρόνια’’ (βλ. βύθιση του καταδρομικού απ’ το ιταλικό υποβρύχιο Delfino στις 15 Αυγούστου 1940 με διπλό τορπιλισμό); Το κόμμα Τσίπρα θα σκάσει μύτη σε λίγες μέρες στο Θησείο (26 Μαΐου η πρεμιέρα διακήρυξης), με μουσική υπόκρουση Κραουνάκη, αφού έχει προηγηθεί – ως ‘’εμπροσθοφυλακή’’ – η παρουσία του βιβλίου του ‘’Ιθάκη’’ σ’ όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας.

Μόλις παρουσιαστεί δημόσια το όνομα, η ιδεολογία, η πολιτική του ταυτότητα και το στελεχιακό του δυναμικό, θα αξιολογηθεί από τον λαό, τους πολιτικούς και τους εκπροσώπους του Τύπου.

Ωστόσο υπάρχει κάτι που λείπει απ’ όλα αυτά.

Κάτι που λείπει, έστω κι αν το νέο κόμμα – το οποίο προαναγγέλλει από καιρό με αινιγματικές αναρτήσεις ο πρώην πρωθυπουργός – πληροί τις τρεις προϋποθέσεις που είχε θέσει παλιά το ‘’δεξί χέρι’’ του Ανδρέα Παπανδρέου Αντώνης Λιβάνης λέγοντας: ‘’Ένα κόμμα χρειάζεται ταμείο, αρχείο και αρχηγό.

Τα άλλα (πρόγραμμα, αφήγημα, συνθήματα κλπ) βρίσκονται… Αυτό που λείπει είναι η αξιοπρέπεια της αυτοκριτικής, στην οποία – όπως προείπα – δεν τόλμησε ο Τσίπρας να προβεί. Φευ! Τη λέξη ‘’συγγνώμη’,’ που δεν τόλμησε να εκστομίσει ο πάλαι ποτέ ‘’άχαστος’’ Αλέξης στην πολιτική του διαδρομή, την εκστόμισε ένα απλό παιδί του λαού.

Ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Eurovision Ακύλας, ο οποίος παρέδωσε μαθήματα ταπεινότητας, μεταμέλειας και ειλικρίνειας πρόσφατα ‘’απολογούμενος’’ για την δέκατη θέση που πήρε στον διαγωνισμό: ‘’Δεν ήξερα πώς θα αντικρύσω τον κόσμο… Μου δώσατε την ευκαιρία και σας απογοήτευσα. Συγγνώμη…’’!!! Τα συμπεράσματα δικά σας… Κρινιώ Καλογερίδου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους