Με τη Ζωή Κωσταντοπουλου με χωριζει πολιτικά άβυσσος... Όμως η χρήση ψυχιατρικών όρων ως πολιτική προσβολή απεναντί της από τον υπουργό Γ.Φλωρίδη είναι βαθιά προβληματική και απαράδεκτη. Όταν ένας...
Με τη Ζωή Κωσταντοπουλου με χωριζει πολιτικά άβυσσος... Όμως η χρήση ψυχιατρικών όρων ως πολιτική προσβολή απεναντί της από τον υπουργό Γ.Φλωρίδη είναι βαθιά προβληματική και απαράδεκτη.
Όταν ένας υπουργός χρησιμοποιεί έννοιες που συνδέονται με την ψυχική υγεία για να διακωμωδήσει ή να μειώσει έναν πολιτικό αντίπαλο, δεν προσβάλλει μόνο το συγκεκριμένο πρόσωπο, αναπαράγει το στίγμα απέναντι σε εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν με ψυχικές δυσκολίες ή ψυχιατρικές διαγνώσεις.
Δεν θα διανοούμασταν να χρησιμοποιήσουμε τον καρκίνο, ή μια καρδιακή πάθηση ως βρισιά στην πολιτική ή οποιαδήποτε αντιπαράθεση.
Για τον ίδιο λόγο είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιούνται όροι που σχετίζονται με την ψυχική υγεία ως εργαλείο γελοιοποίησης.
Αυτό δεν είναι «χιούμορ» ούτε «σκληρή πολιτική γλώσσα», είναι δημόσια νομιμοποίηση προκαταλήψεων.
Ιδιαίτερα όταν τέτοιες εκφράσεις προέρχονται από κυβερνητικό αξιωματούχο, το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο.
Ένας υπουργός οφείλει να δίνει παράδειγμα σοβαρότητας και σεβασμού, όχι να ενισχύει στερεότυπα που για χρόνια απομονώνουν ανθρώπους, τους κάνουν να ντρέπονται να ζητήσουν βοήθεια και τροφοδοτούν κοινωνικό αποκλεισμό.
Η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να είναι σκληρή χωρίς να γίνεται απάνθρωπη.
Η κριτική στις ιδέες, στις αποφάσεις και στις πράξεις είναι θεμιτή. Η μετατροπή όμως της ψυχικής υγείας σε όπλο χλευασμού δείχνει πολιτική ένδεια και κοινωνική ανευθυνότητα!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους