Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν ακριβώς 44 χρόνια, τον Μάιο του 1982, πρωτοεκλέχτηκα, στα 27 μου χρόνια, στην Κεντρική Επιτροπή του μικρού αλλά πρωτοπόρου ΚΚΕ εσωτερικού.

Από το 1980, μετά το Πολυτεχνείο και τον στρατό, δούλευα ήδη ως Μηχανικός, υπεύθυνος για το δίκτυο στο Φωταέριο της Αθήνας και είχαμε έλθει, «εις γάμου κοινωνίαν», με την Νάντια. Το ΚΚΕ εσωτερικού είχε μείνει από το 1981 εκτός Βουλής με 1.34/%, ενώ είχε στείλει με 5,3% τον Λεωνίδα Κύρκο στην Ευρωβουλή.

Ας όψεται το σαρωτικό 48% του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα.

Αλλά, παρόλα αυτά, αισθανόμουν τότε και νοιώθω ακόμη και σήμερα, υπερήφανος που ήμουν, στα καλύτερα μου χρόνια, στον Ρήγα Φεραίο και το ΚΚΕ εσωτερικού.

Πείτε με ρομαντικό και παλιομοδίτη, αλλά από τα 50 χρόνια της ενεργής παρουσίας και δράσης μου στην Αριστερά, αυτά που ξεχωρίζω, γιατί με ενέπνευσαν περισσότερο και με σφράγισαν πολιτικά, αλλά και ανθρώπινα, ήταν αυτά στον Ρήγα Φεραίο και το μικρό ΚΚΕ εσωτερικού.

Ήταν για μένα ένα «μεγάλο σχολείο» δημοκρατίας, ήθους, συλλογικότητας και ενωτικών αγώνων.

Εκεί μπολιάστηκα, με τις ιδέες «για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία» , για δημοκρατική, κοινωνική και ενωμένη Ευρώπη των λαών, με την πίστη στα δημοκρατικά οργανωμένα κόμματα αρχών , την ανάγκη συμμαχιών και κυβερνήσεων συνεργασίας, την έμφαση στο αξιόπιστο πρόγραμμα και την συνέπεια λόγων και έργων.

Με αυτές τις αρχές και αυτό το αξιακό και πολιτικό οπλοστάσιο, πορεύτηκα και τις επόμενες δεκαετίες μέχρι την αποχώρηση μου από την ενεργό πολιτική.

Με αυτές τις σταθερές αρχές και αξίες, θα συνεχίζω να κρίνω και αξιολογώ πρόσωπα και πράγματα και να αγωνίζομαι, τώρα και στο μέλλον, ως ενεργός πολίτης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους