Είτε με πιστεύετε είτε όχι, τον Τελικό τον είδα σε τρένο στα ιταλοελβετικά σύνορα (μακράν το πιο εξωτικό μέρος που έχω δει αγώνα μπάσκετ έβερ 😂) με ακουστικά και να παρακαλώ να μην μπουν πολλοί...
Είτε με πιστεύετε είτε όχι, τον Τελικό τον είδα σε τρένο στα ιταλοελβετικά σύνορα (μακράν το πιο εξωτικό μέρος που έχω δει αγώνα μπάσκετ έβερ 😂) με ακουστικά και να παρακαλώ να μην μπουν πολλοί επιβάτες για να συνδεθούν στο μέτριο WiFi του τρένου.
Τουλάχιστον είχε Wi-Fi και είδαμε Τελικό!! Όσο είδα στο πρώτο μέρος (από το 5' και μετά που κατάφερα να βρω πως στην ευχή συνδέεται με το WiFi και με συνενόηση σε σπαστά ιταλογερμανικά με τον Ελβετό υπάλληλο του τρένου), είδα έναν Ολυμπιακό που δυσκολεύονταν να βρει κάθετο παιχνίδι μέχρι να μπει ο Φουρνιέ στο δεύτερο δεκάλεπτο, που ταλαιπωρήθηκε με τον Λαιλς που ανάγκασε την άμυνα του Μιλουτίνοβ να βγει ψηλά (κάτι που δεν μπόρεσε επουδενί η Φενέρμπαχτσε στον ημιτελικό) και αρκετά νωθρό όσο η λαβωμένη Βασίλισσα έπαιζε με το μαχαίρι στα δόντια.
Ειδικά ο Φελίζ σήμερα ήταν εξαιρετικός από την second unit και θυμάμαι τα σχόλια κάποιων που χλεύαζανοταν είχα πει πως θα ήταν εξαιρετικός στον περσινό Παναθηναϊκό Το είχα πει και πριν τα παιχνίδια του Φ4, θα το πω και σήμερα. Ο Σέρτζιο Σκαριόλο είναι ο πιο πονηρός από τους προπονητές στο φετινό Φ4. Έπαιξε όλο τον αγώνα με μισό ψηλό, σε ένα γήπεδο που έβραζε εναντίον του κι όμως έκανε τον αντίπαλο του να ιδρώσει, να αγχωθεί, να φτύσει αίμα και ιδρώτα για να κερδίσει.
Θα το πω. Ο Σκαριόλο είναι ο μόνος που αν του δώσεις ένα κατσαβίδι, δυο φέτες παρμεζάνα και έναν μπασκετμπολίστα, θα βρει τρόπο να σε φέρει στα όρια σου.
Το έχει αποδείξει με την Εθνική Ισπανίας που πήρε έναν παγκόσμιο τίτλο με μια εθνική Ισπανίας με τον Κολόμ, τον Ραμπασέδα, τον Οριόλα και τον Μπειράν και πανευρωπαϊκό με παίκτες της Βαλένθια, της Τενερίφης, της Μπαδαλόνα και της Άλβαρακ Τόκιο.
Γιατί να μην το δείξει με την Ρεάλ Μαδρίτης; Ρισπέκτ, Ρισπέκτ και... Ρισπέκτ.
Ή όπως λένε στις δύο πατρίδες του: Rispetto και Respetto.
Όσο για τον Ολυμπιακό; Δεν σας κρύβω πως εκεί που είχε πιει θάλασσα στο τρίτο δεκάλεπτο και έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο, πίστεψα πως το είχε χάσει.
Έκανε αβίαστα, χαζά, παιδαριώδη.
Ειδικά νομίζω ένα του Μακίσικ πάνω στον Χεζόνια ήταν εντελώς λάθος που λες πως δεν γίνεται.
Ο κόουτς Μπαρτζώκας όμως ανακάτεψε την τράπουλα, φάνηκε να βρήκε το σωστό μείγμα, βγήκε έξω από το κουτί του (και μπράβο του) όταν έριξε ακόμα και Βεζένκοφ με Πίτερς μαζί, όταν ρίσκαρε με Τζόουνς ενώ η ομάδα της Μαδρίτης δεν είχε εκείνο το τελευταίο push για να μείνει στον αγώνα.
Αυτά σαν πρώτες σκέψεις. Θα πούμε και πιο πολλά όταν επιστρέψω Ελλάδα. Τα λέμε για την ώρα 👋 👋
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους