Στην Κύπρο, στο μέρος που θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα από όλους τι θα πει φασισμός, εκεί που ο εθνικισμός κι η μισαλλοδοξία γέννησαν πράσινες γραμμές και χωρισμένες πρωτεύουσες, εκεί που έπεφταν τα...

Πλήρες Κείμενο:

Στην Κύπρο, στο μέρος που θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα από όλους τι θα πει φασισμός, εκεί που ο εθνικισμός κι η μισαλλοδοξία γέννησαν πράσινες γραμμές και χωρισμένες πρωτεύουσες, εκεί που έπεφταν τα drones και κανείς δεν είχε πάρει μυρωδιά, εκεί που έχουν αγάλματα και δρόμους αφιερωμένους στον προδότη τον Χίτη τον Γρίβα, τον γερμανοτσολιά, εκεί που κολυμπάνε σε μια φούσκα βλαχονεοπλουτισμού και βρόμικου χρήματος για να ξεχνάνε τα διαρκή εγκλήματα πολέμου και τον διπλό εποικισμό (πλέον και τον σιωνιστικό), εκεί που το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ έχει μετατραπεί σε Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη Γραμμή για μια πóρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη ο Σολωμóς με Armani και την καρδιά ανοιχτή.

Εκεί λοιπόν σήμερα πέρα από το ότι ο ΔΗΣΥ, η αντίστοιχη ΝΔ, βγήκε πρώτος με 27%, το ΕΛΑΜ, το αδερφό κόμμα της Χρυσής Αυγής, βγήκε τρίτο με έντεκα μονάδες, 4 παραπάνω από τις τελευταίες εκλογές.

Δυο ιστορίες λοιπόν.

Μια πιο παλιά και μια πιο πρόσφατη, γιατί ο χρόνος τελειώνει και πρέπει να αποφασίσεις με ποιους ταιριάζεις και με ποιους στέκεσαι απέναντι.

Ναι, κουμπάρε; Η δική μου η πατρίδα πάντως έχει μοιραστεί στα δυο. Στο Δήμο Αμμοχώστου υπάρχει μια περιοχή, το Λευκόνοικο, το όνομά της το πήρε, σύμφωνα με την παράδοση, επειδή το πρώτο σπίτι, που χτίστηκε εκεί ήταν άσπρο, οπότε οποίος ήθελε να πει ότι πάει σε αυτό το χωριό, έλεγε ότι πάει στον «Λευκό(ν) Οίκο». Κοντά σε αυτό το χωριό λοιπόν εκτείνονται αλλά 3 χωριά, η Μαράθα, η Αλόα κι ο Σανταλάρης, τα οποία φιλοξενούσαν μόνο τουρκοκυπριακό πληθυσμό ακόμα και πριν την εισβολή.

Τρία μικρά χωριά που με το ζόρι έφταναν τους 500 κατοίκους μαζί κι αποτελούν το Δίστομο και τα Καλάβρυτα του ελληνικού/ ελληνοκυπριακού ιμπεριαλισμού, της δικής μας μισαλλοδοξίας και του εθνικισμού.

Μια σφαγή που δε διδάσκεται, δε συζητιέται, δεν αναπαράγεται εύκολα δημόσια για να προστατεύονται τα εθνικά αφηγήματα μιας χώρας που φυσικά δεν φταίει ποτέ σε τίποτα, μιας χώρας που μετράει μόνο θύματα, μιας χώρας που μόνο αμύνεται.

Αλλά ας το δούμε από την αρχή. Η ΕΟΚΑ Β ήταν το ιδεολογικό παιδί του Γεώργιου Γρίβα και το μακρύ κι οπλισμένο χέρι της Χούντας στην Κύπρο. Ο Γεώργιος Γρίβας που τιμάται ως ήρωας από πολλούς στην Κύπρο ήταν συνεργάτης των Ναζί κατά την Κατοχή της Ελλάδας, αρχηγός της τρομοκρατικής ομάδας των Χιτών που εξολόθρευε αντιστασιακούς και τους παρέδιδε στην ποδιά του Χίτλερ κι ύστερα υπήρξε κι ο βασικός μοχλός της Λευκής Τρομοκρατίας και των εμφυλιακών εγκλημάτων. Η ΕΟΚΑ Β, λοιπόν, ήταν μια τρομοκρατική παραστρατιωτική οργάνωση που έπαιρνε εντολές από την αμερικανοκίνητη Χούντα και που με πρόσχημα την Ένωση Ελλάδας και Κύπρου επιζητούσε τον αφανισμό του τουρκοκυπριακού λαού, την ανατροπή του επικίνδυνου για τους Αμερικάνους Μακάριου και την εξόντωση των μακαρικών, που θα αντιστέκονταν, των Αριστερών και των υπολοίπων μειονοτήτων του νησιού.

Αν και σπέρματα αυτών των θέσεων υπήρχαν και στον ΕΟΚΑ Α, ο ΕΟΚΑ Β ήταν μια ομάδα με ακόμα πιο σαφές ιδεολογικό περιεχόμενο που θύμιζε ακόμα περισσότερο τους Χίτες της Κατοχής.

Το πραξικόπημά τους το 1974 έδωσε την αφορμή για την εισβολή των Τούρκων στο νησί με τις γνωστές συνέπειες μέχρι σήμερα.

Μια κατάσταση που «έτυχε» να βολέψει απίστευτα τους «συμμάχους» μας τους Αμερικάνους στο πλάνο τους για την Ανατολική Μεσόγειο σε μια σημαντική καμπή του Ψυχρού πολέμου.

Φυσικά κανείς από αυτούς τους προδότες και τρομοκράτες δεν τιμωρήθηκε ποτέ για τα εγκλήματά του, κάποιοι μάλιστα δικαιώθηκαν και πήραν κι ανώτατες θέσεις, όπως βέβαια κι οι γερμανοτσολιάδες στην Ελλάδα.

Αυτή ήταν λοιπόν με λίγα λόγια κι η ΕΟΚΑ Β. Μια ομάδα από την ΕΟΚΑ Β λοιπόν, μετά την πρώτη εισβολή, ανέβηκε οπλισμένή από την περιοχή Περιστερωνοπηγή στα 3 χωριά της Αμμοχώστου και συγκέντρωσε όλο τον αντρικό πληθυσμό από 14 μέχρι 45 με σκοπό να τους εκτελέσει.

Ύστερα, όμως, από εντολή ενός Ελλαδίτη αξιωματικού, αποφάσισαν να τους κρατήσουν ως αιχμαλώτους και να τους χρησιμοποιήσουν ως διαπραγματευτικό χαρτί σε μια επόμενη φάση του πολέμου.

Ως αιχμάλωτοι πια δεν ήταν μόνο οι αρχικοί συγκεντρωμένοι, αλλά επί της ουσίας όλος ο πληθυσμός των χωριών.

Οι αιχμάλωτοι για έναν μήνα βασανίζονταν, βιάζονταν και περνούσαν μαρτύρια που θα μπορούσαν να συγκριθούν μόνο με τη ναζιστική θηριωδία.

Μάλιστα οι τρομοκράτες της ΕΟΚΑ Β γύριζαν τα καφενεία και φώναζαν κι άλλους ελληνοκύπριους να πάνε να «γλεντήσουν» με παιδιά, βρέφη, έφηβους και κοπέλες.

Στις 14 Αυγούστου, λοιπόν, μέρος του στρατού της ΕΟΚΑ Β αποφάσισε να ξαναπάει στο χωριό για να κλέψει τα ζώα τους για να γιορτάσουν τον δεκαπενταύγουστο.

Την ίδια στιγμή, όμως, θα γινόταν κι η δεύτερη απόβαση των Τούρκων, αυτή που θα αφορούσε την επαρχία της Αμμοχώστου.

Τα καθάρματα έπαθαν πανικό, δεν ήθελαν μάρτυρες για τα τέρατα που είχαν κάνει.

Αποφάσισαν λοιπόν να εκτελέσουν όλα τα θύματά τους, ανάμεσα τους και βρέφη λίγων μηνών, μικρά παιδιά και γέροντες άνω των 90 ετών.

Αφού τους εκτέλεσαν, τους έκαψαν βιαστικά και τους πέταξαν πρόχειρα σε έναν σκουπιδότοπο.

Λίγες ημέρες μετά την Σφαγή, ένα παιδί που είχε επιζήσει, είδε ένα βρεφικό χέρι να εξέχει από το σημείο «ταφής», ειδοποίησε τα Ηνωμένα Έθνη, αυτοί ξεκίνησαν οι ανασκαφές κι εμφανίστηκε όλη η φρίκη. 126 άνθρωποι, σύμφωνα με υπολογισμούς, βρέθηκαν νεκροί σε αυτόν τον ομαδικό τάφο.

Η ξεφτίλα, όμως, θα είχε και συνέχεια.

Κάποιος από την ελληνική δημοσιογραφική αποστολή την ώρα της αποκάλυψης του μακελειού φόρεσε ένα μενταγιόν με ελληνικά χαρακτηριστικά (έναν μαίανδρο) σε ένα από τα θύματα για να αντιστρέψει το κλίμα και να πει ότι η σφαγή τελικά έγινε ανάποδα.

Φυσικά αυτό το «κόλπο» κατέρρευσε γρήγορα και το μόνο που κατάφερε ο τύπος ήταν να προστεθεί κι η σκύλευση των νεκρών ανάμεσα στα υπόλοιπα εγκλήματα που θεωρούνται πλέον από τη διεθνή κοινότητα ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Την ίδια στιγμή, 83 ή 84 Τουρκοκύπριοι αιχμάλωτοι θα έβρισκαν παρόμοιο τέλος στο χωριό της Τόχνης στην επαρχία της Λάρνακας.

Αυτοί, λοιπόν, που σαν άλλη ΚΚΚ έκαναν το πογκρόμ στην Λεμεσό το 2023 με λοστούς και βαριοπούλες, που κατέστρεψαν περιουσίες, που απείλησαν και χτύπησαν πρόσφυγες και μετανάστες, που έβαλαν φωτιές, αυτοί ντε που σαν άλλοι Γρίβες φώναζαν ότι η Κύπρος είναι ελληνική δεν είναι παρά οι ιδεολογικοί απόγονοι της ΕΟΚΑ Β. Είναι οι απόγονοι αυτών των τρομοκρατών που δεν πλήρωσαν ποτέ για όσα φρικτά έκαναν, που τα εγκλήματά τους ξεχάστηκαν και κρύφτηκαν κάτω από το σεντόνι ενός πληγωμένου εθνικού αφηγήματος, που οι ιδέες τους μια χαρά έχουν ενταχθεί στο εκπαιδευτικό και πολιτικό σύστημα της Κύπρου και που ο ηγέτης τους τιμάται σαν εθνικός ήρωας.

Και στο τέλος της ημέρας, ναι, αυτό είναι το πρόβλημα να χωρίζουμε τον κόσμο σε Έλληνες, Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Τούρκους, Αρμένιους, Ισραηλινούς, Αλβανούς, Βιετναμέζους.

Πίσω από αυτές τις ταμπέλες τυχαίων γεγονότων -γιατί είναι τυχαίο αν οι γονείς σου έκαναν σεξ και σε γέννησαν στην Σάμο ή στη Σμύρνη- κρύβεται το πραγματικό ερώτημα που αφορά τον καθένα μας ξεχωριστά: Είσαι άνθρωπος ή φασίστας;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους