Πατέρας του προπονητή του Ολυμπιακού στο μπάσκετ και πρωταθλητή Ευρώπης Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν ο Ανδρέας Μπαρτζώκας (1925 – 3 Δεκεμβρίου 2015), με καταγωγή από το Κεντρικό Άρτας. Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας...

Πλήρες Κείμενο:

Πατέρας του προπονητή του Ολυμπιακού στο μπάσκετ και πρωταθλητή Ευρώπης Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν ο Ανδρέας Μπαρτζώκας (1925 – 3 Δεκεμβρίου 2015), με καταγωγή από το Κεντρικό Άρτας. Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας ήταν ένας από τους 27 κομμουνιστές πολιτικούς κρατούμενους, βαρυποινίτες και υπόδικους, που συμμετείχε στη μυθιστορηματική απόδραση, την Κυριακή 17 Ιούλη 1955, από τις υψίστης ασφαλείας και πολύ καλά φρουρούμενες «Φυλακές των Βούρλων», όπως ήταν γνωστή η Δικαστική Φυλακή Πειραιώς, στην περιοχή της Δραπετσώνας.

Αναφερόμενος στο γεγονός ότι ο πατέρας του ήταν πολιτικός κρατούμενος και πώς αυτό διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του, ο Γ. Μπαρτζώκας σημείωσε: «Είμαι πολύ περήφανος για τον πατέρα μου, για το ότι πάλεψε για την ανθρωπότητα και τα πιστεύω του, για τον σοσιαλισμό.

Από την άλλη, για εμένα και την αδελφή μου, ήταν απών μέχρι τα 10 μας χρόνια.

Τον είχαμε δει 1-2 φορές στη φυλακή και αναρωτιόμασταν γιατί είμαστε χωρίς τον πατέρα μας.

Ήταν πολύ δύσκολο για τη μητέρα μας.

Αργότερα βέβαια, όταν καταλάβαινα τι γινόταν και υπήρξε η δικτατορία στην Ελλάδα, ο πατέρας μου βοήθησε μαζί με κάποιους άλλους ώστε να επανέλθει η δημοκρατία, οπότε κατάλαβα πολύ καλά γιατί υπερασπιζόταν τις ιδέες του και αυτό ήταν πολύ κομβικό στον τρόπο που μεγάλωσα και διαμόρφωσα τον χαρακτήρα μου». Για τα παιδικά του χρόνια και τον εξόριστο πατέρα του: «Ήμουν ένα παιδί που μέχρι τα εννέα του χρόνια δεν ήταν ο πατέρας του σπίτι.

Ήταν εξορία, έκανε “πολιτικό τουρισμό” σε διάφορα νησιά. Λέρο, Αίγινα, Κέρκυρα.

Πήγα μια φορά στη Λέρο, είχα πάει τεσσάρων χρόνων με τη μάνα μου, έχω πολύ έντονα την εικόνα, επί χούντας.

Ο πατέρας μου είχε διαλέξει αυτό τον τρόπο.

Υπήρχε το κλασικό, αν υπογράψεις το χαρτί κοινωνικών φρονημάτων, γυρίζεις πίσω.

Οι περισσότεροι αριστεροί δεν το έκαναν.

Αυτό είχε μεγάλη γενναιότητα.

Από την άλλη πλευρά υπήρχε μεγάλη οικογενειακή φθορά.

Ήμασταν δύο αδέρφια, με τη μητέρα μου αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα.

Πέρασα πολύ έντονα αυτό το στάδιο του θυμού (που έβαζε τις ιδέες του πιο πάνω). Ας πούμε ‘δέκα χρόνια, πού ήσουν, γιατί δεν γύρισες πίσω;’. Μετά είχα το προνόμιο σαν μικρό παιδί στο σπίτι μας να μπαινοβγαίνουν ή εμείς να μπαινοβγαίνουμε σε σπίτια μεγάλων προσωπικοτήτων της αριστεράς, σαν τον Μανώλη Γλέζο, σαν τον Μίκη Θεοδωράκη, αυτό ήταν μεγάλη εμπειρία σαν παιδί.

Αλλά υπάρχει και ο φόβος, μεγάλωσα με έναν φόβο.

Όταν έμπαιναν ασφαλίτες σπίτι μας όταν ήμασταν μικροί, υπήρχε φόβος, φοβόμουν τους αστυνομικούς μικρός. Έμπαιναν στο σπίτι να ψάξουν τον πατέρα μας, όταν ήταν καταζητούμενος.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους