Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έφτασε λοιπόν η μέρα. Ώρες πριν από το τζάμπολ του τελικού του Ολυμπιακού με τη Ρεάλ σκέφτομαι ότι στη δική μου οπτική των πραγμάτων δεν υπάρχουν εγγυήσεις.

Δεν υπάρχουν δεδομένα.

Ούτε μυστικά ούτε πεπρωμένα.

Θα γίνει ό,τι πρέπει να γίνει.

Ό,τι παιχτεί μεταξύ των ομάδων σ' αυτά τα 40 αγωνιστικά λεπτά, ίσως και παραπάνω.

Κι αυτό θα είναι όλο.

Τα μόνα δεδομένα είναι αυτά που έγιναν. Ο Ολυμπιακός ήταν, στο βάθος του χρόνου της σεζόν, η 1η και καλύτερη ομάδα της Euroleague. Τελεία.

Όμως, ο τρόπος που διεξάγεται η τελική μάχη για την κατάκτηση του τροπαίου, τα final4 δηλαδή, εγγυάται σασπένς και ανατροπές και δίνει χώρο για εκπλήξεις.

Το βίωσε ο Ολυμπιακός -με τον κακό τρόπο- το μακρινό 1994 στο Τελ Αβίβ από τη Μπανταλόνα.

Το βίωσε -με τον καλό τρόπο- το 2012 στην Κωνσταντινούπολη με την ΤΣΣΚΑ.

Το ξαναβίωσε -με τον κακό τρόπο- πρόσφατα στο Κάουνας.

Παρότι συχνά κι εγώ χρησιμοποιώ λέξεις ή φράσεις κλισέ του τύπου «του το χρωστούσε η μοίρα», ή «ήταν πεπρωμένο», νομίζω ότι δεν χρωστάει κανείς τίποτα σε κανέναν.

Εξάλλου συχνά ο αθλητισμός είναι και άδικος.

Δεν κερδίζει πάντα (συνήθως, όχι πάντα) ο καλύτερος.

Μόνο να ελπίζω μπορώ για σήμερα.

Να αφήσουν εκτός παρκέ οι παίκτες τον μεγαλύτερο «όγκο» του δεδομένου άγχους που κουβαλάνε αισθανόμενοι ότι «πρέπει» να κατακτήσουν την Euroleague.

Να μπουν τα πρώτα σουτ και να αποκτήσουν ψυχολογία.

Να είναι και τυχεροί.

Οι αναλύσεις που προηγούνται τέτοιων αγώνων, αγώνων που έχουμε δει να λάμπουν τα απόλυτα αουτσάιντερ είτε πρόκειται για ομάδες είτε για αθλητές, με αφήνουν αδιάφορο.

Τις κάνουμε για να περνάει η ώρα ως την έναρξη.

Γιατί μετά το τζάμπολ (ή τη σέντρα εφόσον πρόκειται για το ποδόσφαιρο) αρκετές από δαύτες, αν όχι όλες, πάνε περίπατο. Αυτά.

Οι αναμνήσεις που προσέφερε και φέτος αυτό το παρεάκι της φωτογραφίας είναι σπουδαίες. Μακάρι να προσθέσει άλλη μία. Καλή τύχη Θρύλε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους