Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσω κάτι: Είμαι στο Facebook 19 χρόνια και ΠΟΤΕ δεν έχω «επανέλθει» σε ανάρτησή μου.

Να θίξω δηλαδή δύο φορές το ίδιο θέμα.

Πείτε το προσωπικό βίτσιο.

Θέλω οι «παρεμβάσεις» μου να είναι… one-off, που λένε.

Και αν έχετε προσέξει, παρ’ ότι πολλοί μου κάνετε την τιμή και ασχολείστε μ’ αυτά που γράφω, αντιδράτε, κάνετε σχόλια, στο 99% δεν απαντώ.

Και φυσικά δεν σβήνω τίποτα.

Ο καθένας κρίνεται από τα γραφόμενά του.

Εδώ με… καίνε τα δάχτυλά μου από τα ξημερώματα.

Και τελικά υπέκυψα.

Πάμε, λοιπόν: Η χθεσινή μου ανάρτηση είχε να κάνει μ’ ένα συγκεκριμένο ζήτημα.

Το αν έγινε ή δεν έγινε κάτι και σε ποιο βαθμό μπροστά στα μάτια εκατοντάδων δημοσιογράφων, στον ίδιο χώρο που κινούνταν, κι όχι πίσω από κλειστές πόρτες.

Και δεν έκανα τίποτε άλλο από το να ζητήσω από τους παρόντες να γράψουν και σ’ εμάς, που δεν ήμασταν εκεί, τι έγινε.

Ή τι είδαν αυτοί κι αυτές.

Ή αφού καλύπτουν δημοσιογραφικά τη διοργάνωση, να ασχοληθούν με επώνυμες καταγγελίες.

Όχι να περιμένουν τη συνέντευξη Τύπου του Τσους Ματέο, αλλά να μας ενημερώσουν άμεσα τι λέει η Euroleague, τι λέει η αστυνομία, τέλος πάντως να μας παρουσιάσουν όλες τις απόψεις.

Έλαβα εκατοντάδες μηνύματα.

Τα περισσότερα, βέβαια, private.

Μπορώ να τα χωρίσω χοντρικά σε πέντε κατηγορίες. 1. Συνάδελφοι και φίλοι μου στο Facebook που δεν ήταν εκεί, αλλά είναι σίγουροι (με λογικά επιχειρήματα) ότι όσα καταγγέλλθηκαν ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ, ή έγιναν σε ελάχιστο βαθμό, και ο όποιος ντόρος γίνεται για συγκεκριμένο σκοπό και κατευθύνεται από συγκεκριμένα κέντρα. 2. Συνάδελφοι και φίλοι μου στο Facebook που επίσης δεν ήταν εκεί, αλλά είναι επίσης σίγουροι (με επιχειρήματα επίσης λογικά) ότι όσα καταγγέλθηκαν ΕΓΙΝΑΝ, και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ όσο «βγήκε», άρα υπήρξε όχι μόνο ελλιπής δημοσιογραφική κάλυψη, αλλά και συγκάλυψη. 3. Συνάδελφοι (περισσότερο) και φίλοι μου στο Facebook (λιγότερο) που δεν ήταν εκεί και καταδίκασαν την έλλειψη ρεπορτάζ, άλλοι λόγω της απειρίας κυρίως νεαρών συναδέλφων, άλλοι αποδίδοντάς τους δόλο (τα έβλεπαν και δεν είπαν/έγραψαν κάτι ή τα μεγαλοποίησαν, όλοι καταλαβαίνουμε από ποια κίνητρα ορμώμενοι). Η επωδός που συνδέει όλα αυτά τα μηνύματα είναι «το ρεπορτάζ έχει πεθάνει». 4. Λίγοι (δυστυχώς) που ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ, οι οποίοι με διαβεβαίωσαν ότι στη δική τους περίπτωση δεν έγινε τίποτα, πέρασαν κανονικά τους ελέγχους και δεν αντιλήφθηκαν τίποτε άλλο, ούτε κάποιον χωρίς εισιτήριο, ούτε ντου, χωρίς όμως να αποκλείουν ότι μπορεί να υπήρξαν μερικές μεμονωμένες τέτοιες περιπτώσεις.

Και κάποιοι περισσότεροι που μου μίλησαν για φίλους τους που ήταν εκεί, κι όταν ρωτήθηκαν, μετέφεραν ακριβώς την ίδια εικόνα. 5. «Φίλοι» μου (ευτυχώς κανένας συνάδελφος), που μου απηύθυναν μηνύματα ειρωνικά, υβριστικά, και δύο απειλητικά, και με πληροφορούσαν ότι «πονάω που θα το σηκώσει ο Ολυμπιακός» και ότι «θα το πιο το πικρό ποτήρι ως το τέλος» και θα μου κάνουν ομαδικό έρωτα ο Ντόρσεϊ, ο Φουρνιέ, ο Σάσα και ο Γιώργαρος ο Μπαρτζώκας.

Λοιπόν, φίλοι μου, η λογική και του χθεσινού, αλλά και του σημερινού post είναι να αναδείξει το «3» των μηνυμάτων.

Την έλλειψη ρεπορτάζ, και τα ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ και τους ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ που απορρέουν απ’ αυτό.

Όχι για να μειώσω τους συναδέλφους που βρίσκονται εκεί, με πολλούς από τους οποίους έχουμε φάει ψωμί κι αλάτι επί δεκαετίες.

Ούτε για να μειώσω τους νεότερους συναδέλφους, που δεν ξέρουν, που τα παίρνουν, που ασχολούνται με το να βγάλουν selfies κι όχι να κάνουν δουλειά δημοσιογραφική.

Αλλά για να καταδείξω ένα, κατά τη γνώμη μου, ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα.

Δείτε το πιο γενικά.

Βγάλτε από το μυαλό σας ομάδες, συγκεκριμένους χώρους, συγκεκριμένα συμφέροντα και οπαδικά κριτήρια.

Έτσι θα δείτε το πρόβλημα στη σωστή του διάσταση.

Εδώ καταγγέλθηκε επισήμως ότι έγινε κάτι οργανωμένο, με ανοχή αστυνομίας και διοργανώτριας αρχής, μπροστά στα μάτια τριψήφιου αριθμού δημοσιογράφων, όχι πίσω από μια κλειστή πόρτα ή σε μυστική κουβέντα (που αργότερα ο καθένας μπορεί να ισχυριστεί ό,τι του καπνίσει) και δύο μέρες μετά ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ καν αν έγινε! Με συνέπεια το «1» και το «2» των μηνυμάτων.

Δηλαδή να υπάρχουν άνθρωποι που είναι ΣΙΓΟΥΡΟΙ ότι ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ και άλλοι που είναι ΣΙΓΟΥΡΟΙ ότι ΕΓΙΝΕ.

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Ότι μετατρέψαμε ένα γεγονός, ό,τι κι αν ήταν αυτό (ομαλή προσέλευση σύμφωνα με τους κανόνες ή «ντου» και εισβολή 5.000 χωρίς εισιτήριο) σε ΑΠΟΨΗ.

Αυτή η έλλειψη σοβαρού, τεκμηριωμένου ρεπορτάζ, επιτρέπει στον καθένα να έχει διαμορφώσει μια άποψη.

Οι περισσότεροι ανάλογα με την οπαδική τους προτίμηση και τις προσλαμβάνουσες που έχουν απ’ αυτά που διαβάζουν, τα οποία προφανώς είναι ατεκμηρίωτα, γι’ αυτό και ξεχειλώνονται ανάλογα με το τι θέλει να υποστηρίξει ο καθένας.

Είναι μεγάλο πρόβλημα αυτό.

Εγώ έτσι το αντιλαμβάνομαι.

Να γίνεται κάτι ή να μην γίνεται, ο ένας να το βλέπει κάτασπρο, ο άλλος κατάμαυρο και να μην βρίσκεται ένας να μου πει, εμένα που δεν ήμουν εκεί, τι χρώμα ήταν.

Για το «4» των μηνυμάτων έχω να πω ότι τα λαμβάνω υπ’ όψιν σοβαρά.

Επειδή, όμως, κάθε ρεπόρτερ (οφείλει να) είναι καχύποπτος και να διασταυρώνει, έχω να πω ότι όλοι όσοι μου έστειλαν μήνυμα είναι φίλοι του Ολυμπιακού, το αξιολογώ κι αυτό.

Όσο για το «5», έχω να τονίσω ότι σε περίπτωση που ο Ολυμπιακός το σηκώσει απόψε το βράδυ, στην πρώτη ευκαιρία θα πάρω μια αγκαλιά τον Ντόρσεϊ, τον Φουρνιέ, τον Σάσα και τον Γιώργο τον Μπαρτζώκα, για να τους ευχαριστήσω.

Και δεν θα αποχωρήσω με… πίσω βήματα.

Ο νοών νοείτω.

Είναι προφανές ότι κάποιων η άποψη είναι αληθινή και κάποιων λανθασμένη.

Φυσικά έχω κι εγώ άποψη.

Αλλά το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: Ότι έχω άποψη.

Σ' ένα γεγονός ή μη γεγονός, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να έχεις άποψη.

Πρέπει να έχεις στοιχεία ακράδαντα για το αν έγινε ή δεν έγινε. Αν δεν θεωρείτε ότι είναι πρόβλημα αυτό, καλή Κυριακή σας εύχομαι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους