Σημερα αναμένεται να δοθεί στο στρατόπεδο Φακίνου, στην έδρα της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) όπου αναμένεται η άφιξη πολυμελούς ισραηλινής αντιπροσωπείας, που...
Σημερα αναμένεται να δοθεί στο στρατόπεδο Φακίνου, στην έδρα της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) όπου αναμένεται η άφιξη πολυμελούς ισραηλινής αντιπροσωπείας, που σύμφωνα με τις πληροφορίες θα αποτελείται από αξιωματούχους της SIBAT, της Διεύθυνσης Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ και εκπροσώπους των δύο κρατικών ισραηλινών εταιριών, της Israel Aerospace Industries (IAI) και της Rafael Advanced Defense Systems, τα συστήματα των οποίων έχουν επιλεγεί για τον περιβόητο «θόλο».
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Το τρόπαιο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το προϋπολογισμού 3.010.000.000 ευρώ και διάρκειας χρηματοδότησης επτά ετών, πρόγραμμα «Αναβάθμιση Αεράμυνας». Όμως, διαψεύδοντας όλες τις προβλέψεις, το πρόγραμμα δεν περιλαμβανόταν στην ατζέντα της συνεδρίασης του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) την προηγούμενη Δευτέρα 18 Μαρτίου.
Μάλιστα για να καταστεί απολύτως σαφές σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη εντός και εκτός Ελλάδος ότι τελική έγκριση δεν επρόκειτο να δοθεί την περασμένη Δευτέρα φρόντισε να τα προϊδεάσει το κρατικό Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ). Στις 08.00 το πρωί του Σαββάτου 16 Μαΐου ενημέρωσε με δημοσίευμα για το χρονοδιάγραμμα: «Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι το πρόγραμμα επρόκειτο να εισαχθεί προς τελική έγκριση στο ΚΥΣΕΑ εντός του 2026, ώστε να ξεκινήσουν οι οριστικές συμβατικές διαπραγματεύσεις με τους υποψήφιους αναδόχους.
Παράλληλα, τεχνικά και νομικά κλιμάκια των ενδιαφερόμενων εταιρειών βρίσκονται ήδη σε επαφή με την ελληνική πλευρά για τη διαμόρφωση του τελικού μοντέλου συνεργασίας.
Με βάση το υφιστάμενο χρονοδιάγραμμα, οι δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027.
Εφόσον δεν υπάρξουν καθυστερήσεις, η σταδιακή παράδοση των πρώτων συστημάτων θα μπορούσε να ξεκινήσει από το 2027 και να εξελιχθεί σε πολλαπλές φάσεις μέχρι το τέλος της δεκαετίας». Οπότε τη Δευτέρα 18 Μαρτίου, ημέρα κατά την οποία η πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα οργάνωσε τον εορτασμό της 78ης επετείου της ανεξαρτησίας του Ισραήλ, το «το δώρο της Ελλάδας για την εθνική επέτειο του Ισραήλ»… κάπως θόλωσε.
Εξέλιξη που παρά το γεγονός ότι δε δημοσιοποιήθηκαν προκάλεσε «μουρμούρα», όπως κατέγραψαν οι περιφερειακής εμβέλειας ευαίσθητοι «σεισμογράφοι» του Κέντρου Επιχειρήσεων – «(ΚΕΠΙΧ-«Κ»). Βέβαια όλοι γνωρίζουν ότι διαχρονικά η Ελλάδα αποδεικνύεται εξαιρετικά βολικός πελάτης, ο οποίος δύσκολα θα… στεναχωρήσει τον ανάδοχο.
Δηλαδή, αυτόν που πληρώνει! Σύμφωνα με τις διαρροές, ο λόγος που δε συμπεριλήφθηκε η «Αναβάθμιση Αεράμυνας» στο ΚΥΣΕΑ της περασμένης Δευτέρας ήταν ότι η συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας δεν είχε επιτευχθεί σε ποσοστό 25% επί της αξίας της διακρατικής συμφωνίας.
Οπότε και οι αντισυμβαλλόμενοι αφικνούνται εν Αθήναις για να διευθετήσουν το ζήτημα, με αντικειμενικό σκοπό, σύμφωνα με πληροφορίες το ΚΥΣΕΑ να δώσει την τελική έγκριση εντός του επόμενου μήνα.
Δηλαδή, σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα . #Ο πραγματικός λόγος που η «Αναβάθμιση Αεράμυνας» δεν εισήχθη στο ΚΥΣΕΑ της περασμένης Δευτέρας είναι το 25%.? Εξάλλου, από τις δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας προκύπτει ότι το 25% δεν είναι «μπετόν», αλλά «ευέλικτο» 25%. Δηλαδή λίγο πάνω ή λίγο κάτω.
Πόσο λίγο; Άγνωστο.
Για παράδειγμα αν το «λίγο» είναι της τάξης του 10%, τότε δια της ατόπου, μέχρι σήμερα δεν έχει επιτευχθεί ούτε ποσοστό 22,5% γιατί διαφορετικά ως «ευέλικτο» 25% θα είχε περάσει από το ΚΥΣΕΑ.
Βέβαια, το «ευέλικτο» 25% αποτελεί ερμηνεία του Άρθρου 86 του Συντάγματος (περί ευθύνης υπουργών), αλλά καλό είναι οι υπηρεσιακοί παράγοντες που διαπραγματεύονται και θα υπογράψουν τα πρακτικά και τα ΦΕΕ (Φύλλα Ενημερώσεως – Εισηγήσεων), γνωμοδοτήσεις, κ.λπ. να θυμούνται ότι στο Υπηρεσιακό Σημείωμα Υπ’ Αριθμ. 455, αναφέρεται «ποσοστό τουλάχιστον 25%». Δηλαδή ίσο ή μεγαλύτερο του 25%. Γιατί διαφορετικά, αν δηλαδή είναι «ευέλικτο» 25% προς τα κάτω, για τους εκτός Άρθρου 86 ελλοχεύει… η απιστία κατά του νομικού προσώπου του Ελληνικού Δημοσίου κατά το άρθρο 390 του Νόμου 4619/2019, του Ποινικού Κώδικα όπως τον τροποποίησε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Βέβαια, το μεγάλο (μέγιστης αξίας 752.500.000 ευρώ όσο δηλαδή είναι το 25% του συμβατικού τιμήματος για τον θόλο) ερώτημα είναι, γιατί σε διάστημα μερικών μόνο εβδομάδων θα επιτευχθεί αυτό που δεν επιτεύχθηκε τους τελευταίους 12 μήνες (από τη 1 Απριλίου 2025, όταν εκδόθηκε το υπουργικό υπηρεσιακό σημείωμα για το 25%); Γιατί ασχέτως με τα «αδελφοκτόνα πυρά», το τι νομίζουν και τι σανό ετοιμάζονται να σερβίρουν στο κοινό οι κατοικοεδρεύοντες στη Λεωφόρο Μεσογείων 227-231 (υπουργείο Εθνικής Άμυνας) και στρατόπεδο «Φακίνου» (ΓΔΑΕΕ) και άφησαν ανεκμετάλλευτο πολύτιμο χρόνο προκειμένου να: >εκδώσουν υπουργικές αποφάσεις ή έστω κατευθυντήριες οδηγίες για τον τρόπο υπολογισμού, τον έλεγχο και την πιστοποίηση της εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής και τις επιβαλλόμενες ρήτρες σε περίπτωση μη επίτευξης της, >καθορίσουν ποιοτικά και ποσοτικά τους τομείς και το έργο συμμετοχής της εγχώριας βιομηχανίας και >υποχρεώσουν, ως απαράβατο όρο για την υπογραφή των κύριων συμβάσεων, τους ανάδοχους να συνάψουν συμφωνίες με τις ελληνικές εταιρίες, οι οποίες θα αποτελούσαν παραρτήματα των κύριων συμβάσεων.
Για να το πούμε απλά.
Το πλαίσιο το ορίζει αυτός που πληρώνει.
Και θα διαπιστώσει με έκπληξη, αφού εμφανίζεται να το αγνοεί επιδεικτικά, ότι ο πωλητής εύκολα ή δύσκολα θα συμμορφωθεί σε αυτό το πλαίσιο γιατί πολύ απλά θέλει να πουλήσει.
Βέβαια, σήμερα έχουν περάσει πολλά χρόνια, αλλά εάν μεταξύ των μελών της ισραηλινής αντιπροσωπείας περιλαμβάνονται βετεράνοι του μάρκετινγκ, μήπως σε κάποια ανάπαυλα των συζητήσεων, να τους υποβαλλόταν ένα ερώτημα για το πόσο απαιτητικοί και «δύσκολοι» ήταν οι #Σιγκαπουριανοί - ΤΟ ΠΙΟ ΑΛΩΒΗΤΟΝ ΑΠΟ ΜΙΖΕΣ ΚΡΑΤΟΣ - πριν μερικές δεκαετίες όταν εκ του μηδενός θεμελίωναν τη δικιά τους αμυντική βιομηχανία;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους