Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα μελεταμε ?? Τι διδαγματα αφομοιωνουμε ως τωρα???? ΥΠ.ΕΞ- ΓΕΕΘΑ- ΥΠ.ΕΘ.Α

???????????????

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Μια δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του ιρανικού ΥΠΕΞ, Ισμαήλ Μπαγκαΐ που φιλοξενεί το «Axios», ενώ στη διεθνή ειδησεογραφία κυριαρχεί η προοπτική ανανέωσης της εκεχειρίας στον πόλεμο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, συμπυκνώνει όλο το νόημα της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε.

Χωρίς να υπάρχει διασφάλιση ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δε θα επανέλθουν δριμύτερες, προδιαγράφει τις εξελίξεις και επιτρέπει τη διατύπωση κάποιων αρχικών σκέψεων για την επόμενη ημέρα. Ο Ιρανός εκπρόσωπος συνέκρινε τις ΗΠΑ με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία… «Στη ρωμαϊκή αντίληψη, η Ρώμη ήταν το αδιαμφισβήτητο κέντρο του κόσμου.

Ωστόσο, οι Ιρανοί κατέρριψαν αυτή την ψευδαίσθηση.

Όταν ο Μάρκος Ιούλιος Φίλιππος (ο Φίλιππος ο Άραβας) βάδισε προς τα ανατολικά εναντίον της Περσίας, η εκστρατεία δεν κατέληξε σε ρωμαϊκή νίκη, τελείωσε με ειρήνη που επιτεύχθηκε με τους όρους των Σασσανιδών: ο αυτοκράτορας αναγκάστηκε να συμβιβαστεί!». Χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να γίνουν αντιληπτές οι ιστορικές αναλογίες και κατανοητό το μήνυμα των Ιρανών προς κάθε κατεύθυνση; Και μόνο ότι ένας ηγέτης της ψυχοσύνθεσης του Ντόναλντ Τραμπ δεν αντιδρά βίαια αντιλαμβανόμενος ότι η αναφορά αυτή, πρακτικά – πολιτικά συνεπάγεται την αχρήστευση των απειλών του ως εργαλείου διαχείρισης της κρίσης, δείχνει το σκεπτικισμό που επικρατεί στην Ουάσινγκτον για το τι μέλλει γενέσθαι.

Εάν κάτι μπορεί να αναφερθεί με υψηλό βαθμό βεβαιότητας, είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιθυμούν την επανέναρξη των επιχειρήσεων.

Για το λόγο αυτόν επιδεικνύουν τόσο μεγάλη ανοχή στην πασιφανώς παρελκυστική διαπραγματευτική τακτική της Ισλαμικής Δημοκρατίας και παρά τη συνήθη ακραία απειλητική ρητορική του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, καταφέρνουν στο τέλος να διαμορφώσουν μια κατάσταση στην οποία και χρόνο κερδίζουν και επιπρόσθετα οφέλη.

Εάν, δε, κανείς συνυπολογίσει ότι ολοένα και πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, με το θέμα του πολέμου να αποδεικνύεται μεγάλο αγκάθι που υπονομεύει τις προοπτικές ρεπουμπλικανικής επικράτησης στη Γερουσία και στη Βουλή των Αντιπροσώπων, γίνεται αντιληπτό το κίνητρο της ιρανικής στρατηγικής να κερδηθεί χρόνος.

Διαμορφώνουν με ιδιαίτερα έξυπνο τρόπο ένα αμοιβαία επωφελές αλισβερίσι με τον Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος χρειάζεται κατεπειγόντως την αποκλιμάκωση των τιμών των καυσίμων, καθώς η τιμή του γαλονιού στη βενζίνη πάντα αποτελούσε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα για την αμερικανική κοινωνία.

Επίσης, μόνο εύκολο δεν είναι το να αιτιολογήσει στον μέσο Αμερικανό πολίτη, πώς είναι δυνατόν σε συνθήκες παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ στο ενεργειακό πεδίο, να μην μπορεί να προστατευθεί από την τρομακτική άνοδο των τιμών.

Την ίδια στιγμή όμως και η Ισλαμική Δημοκρατία βαδίζει στην οδό που οδηγεί στην επίτευξη ενός εκ των κορυφαίων στρατηγικών στόχων.

Τη σταδιακή απαλλαγή από τις κυρώσεις και το άνοιγμα του Ιράν στη διεθνή αγορά.

Αυτό θα έχει σταδιακά ευεργετικές επιπτώσεις στη σταθεροποίηση των τιμών της ενέργειας, αλλά και στα ταμεία της χώρας.

Η ιρανική διπλωματία επικεντρώνει στα οικονομικά ανταλλάγματα τη συναλλακτική της στρατηγική.

Ο αντίπαλός τους, οι ΗΠΑ, μη επιθυμώντας εκ νέου προσφυγή στα όπλα συζητά πλέον όσα στις αρχικές φάσεις απέρριπτε.

Τώρα είναι τα δύσκολα! Οποιαδήποτε επιτυχία στον τομέα της ολικής επαναφοράς του Ιράν στη διεθνή οικονομία, σε μεγάλο βαθμό θα δικαιολογούσε τις τρομακτικές καταστροφές που υπέστη η χώρα και θα αναβάπτιζε το θεοκρατικό καθεστώς.

Μέσα από τη δικαίωση της υπομονής και της «ανθεκτικότητας» που επιδείχθηκε στο πεδίο, το πιθανότερο αποτέλεσμα θα είναι η ενίσχυση της σταθερότητας του καθεστώτος, τη στιγμή κατά την οποία παρατηρείται πλέον συμφωνία των αναλυτών, ότι ένας εκ των κομβικών αντικειμενικών σκοπών του πολέμου ήταν η κατάρρευσή του.

Αυτό από μόνο του θα αποτελέσει μεγάλη νίκη.

Και όσο απομακρυνόμαστε χρονικά από τις πολεμικές επιχειρήσεις, τόσο δυσκολότερη γίνεται η επανέναρξή τους.

Ταυτόχρονα, η παράταση της ανάπτυξης της τρομακτικής πολεμικής μηχανής των ΗΠΑ στην περιοχή, συνεπάγεται διαρκή διόγκωση του κόστους.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ισραηλινοί, διά του πρωθυπουργού Νετανιάχου, ήδη εξέφρασαν ζωηρές αντιρρήσεις για την προωθούμενη συμφωνία.

Όμως αντιλαμβάνονται, ότι υπάρχει όριο στη διαφοροποίηση από την Ουάσινγκτον.

Το δε πρόβλημα του εβραϊκού κράτους παραμένει τόσο σε επίπεδο εθνικής ασφαλείας όσο και εσωτερικό πολιτικό.

Συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση του ζητήματος του πυρηνικού προγράμματος παίρνει ξανά παράταση, ενώ θα ανασταλούν οι επιχειρήσεις κατά της Χεζμπολάχ στο Λίβανο.

Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο η εξέλιξη επηρεάζει προσωπικά τον Μπενιαμίν #Νετανιάου και την πολιτική του επιβίωση, καθώς και στο Ισραήλ βαδίζουν προς εκλογές.

Επηρεάζει όμως δυνητικά και τη μεγάλη εικόνα. Οι Ιρανοί θα θεωρούσαν ως μια ακόμα νίκη τους ενδεχόμενη εκλογική #ήττα και απώλεια της πρωθυπουργίας από τον #Νετανιάου. Και οι #Τούρκοι…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους