Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«ΟΣΑ ΔΕ ΦΘΑΝΕΙ Η ΑΛΕΠΟΥ…» Η αλήθεια είναι ότι, σαν αυθεντική γαυρίνα, και χάρηκα πολύ χθες με τη κούπα μας και σίγουρα δεν πετάω από τη χαρά μου όταν ο βάζελος σηκώνει αντίστοιχες . Αλλά δεν ανοίγω και το στόμα μου για κακιούλες.

Και η μικροπρέπεια και η επιλεκτική μνήμη κάποιων «επτάστερων» σήμερα μου δίνουν στα νεύρα.

Οι όποες διαμαρτυρίες είναι αναμενόμενες και θα έπρεπε να κινούνται στα συνήθη πλαίσια των οπαδικών αντιπαραθέσεων και των παραπόνων για τη διαιτησία, που συνοδεύουν σχεδόν κάθε μεγάλο ντέρμπι ή Final Four.

Οχι τέτοια χολή όμως.

Και, ειδικά φέτος, με τη δική τους πορεία — εντός κι εκτός — όπου έχασαν ακόμη και από τον Κολοσσό Ρόδου, κάποιοι δεν δικαιούνται διά να ομιλούν . Ο Ολυμπιακός φέτος ήταν αναμφίβολα η καλύτερη ομάδα και δικαίως έπρεπε να πάρει την κούπα (αν και το μπάσκετ είναι ένα άθλημα που επιφυλάσσει εκπλήξεις σε αυτή τη φάση και μια κακή απόδοση σε κάνει να φτάνεις στην πηγή και νερό δεν πίνεις.

Όπως περισυ ή εκείνη την αξέχαστη για μένα εμπειρία στο Τελ Αβιβ το 1994 όπου ήμουν μέσα στο γήπεδο και μετά το «ξεκατίνιασμα» μεταξύ μας στον ημιτελικό χάσαμε απρόσμενα την κούπα από τη Μπανταλόνα με τις άστοχες βολές του φίλου μου του Ζάρκο Πασπαλιε . Τι θυμήθηκα τώρα θεέ μου

!!!😟 Δεν είναι δυνατόν κάποιοι να πιστεύουν πάντως ότι σε όλα τα κρίσιμα παιχνίδια ήταν πληρωμένοι όλοι οι διαιτητές για να δίνουν ανύπαρκτα φάουλ υπέρ του Ολυμπιακού.

Μάλλον, όμως, κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια . Εκτός αν κάνουν πως δεν θυμούνται τις δικές τους «πομπές» που συνόδευσαν τη λαμπρή αναμφίβολα πορεία τους στο άθλημα Για παράδειγμα, τις 32 βολές στο δεύτερο ημίχρονο και τις 42 συνολικά — τις περισσότερες ever σε τελικό — στον τελικό του 2009 στο Βερολίνο με την ΤΣΣΚΑ.

Έναν αγώνα που κρίθηκε στο καλάθι.

Ή την περίφημη «τάπα» του Βράνκοβιτς στον Μοντέρο, στον τελικό με την Μπαρτσελόνα το 1996, στο τελευταίο καλάθι που έπρεπε να μετρήσει και για το οποίο είχε γίνει χαμός( μέχρι επίσημη γραπτή συγγνώμη έστειλε η FIBA που κοσμεί τα γραφεία της Μπαρτσα) Παρόλα αυτά, ο Παναθηναϊκός είναι ομαδάρα και έχει τιμήσει τη χώρα μας με τις κούπες του — «πέτσινες» και μη. Αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε.

Και μακάρι να αξιωθούμε να τον φτάσουμε.

Προς το παρόν χαιρόμαστε με τη τελευταία . Ελπίζω, βέβαια, να συνεχιστεί το σερί 11-0 απέναντί τους και να σηκώσουμε και την ελληνική κουπίτσα — γιατί, όπως είπαμε το μπάσκετ έχει εκπλήξεις και έχει ο καιρός γυρίσματα. Μέχρι τότε… ξυδάκι, βρε παιδιά 😄

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους