Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχουμε υποχρέωση όλοι να υπερασπιστούμε τον Πνευματικό μας Πατέρα τον Μητροπολίτη μας Πάφου Τυχικό.

Η σιωπή όταν αδικείται ένας τρίτος (Συνεννοχή) Όταν βλέπουμε να αδικείται ένας άλλος άνθρωπος και επιλέγουμε να σιωπήσουμε από φόβο, συμφέρον ή αδιαφορία, οι Άγιοι Πατέρες είναι ξεκάθαροι: γινόμαστε ένα με αυτούς που αδικούν.

Παίρνουμε την ίδια αμαρτία. Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: Ίσως η πιο διάσημη πατερική ρήση που αποδίδει ακριβώς αυτό το πνεύμα είναι το: «Σιωπή προδίδεται ο Θεός» (ή «Το γαρ σιγάν, ομολογούντος εστί»). Ο Άγιος τονίζει ότι η σιωπή μπροστά στο κακό και την αδικία δεν είναι αρετή, αλλά προδοσία της αλήθειας και της αγάπης του Θεού. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Σημειώνει επανειλημμένα ότι εκείνος που δεν ελέγχει και δεν σταματά την αδικία, ενώ μπορεί να το κάνει, θα κριθεί μαζί με αυτόν που διαπράττει το άδικο.

Η αγάπη προς τον πλησίον απαιτεί να γίνουμε η φωνή του ανίσχυρου και του αδικούμενου Η Πνευματική Συγγένεια είναι Ανώτερη από τη Σωματική Σύμφωνα με τους Αγίους Πατέρες (όπως ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος και ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος), ο πνευματικός πατέρας είναι αυτός που μας αναγεννά εν Χριστώ Αν για τους φυσικούς μας γονείς θεωρείται αυτονόητο και ιερό καθήκον να τους υπερασπιστούμε όταν τους συκοφαντούν, για τον πνευματικό πατέρα το καθήκον αυτό είναι ανώτερο.

Η σιωπή σε αυτή την περίπτωση δεν είναι απλά δειλία, αλλά πνευματική αχαριστία και έλλειψη αγάπης προς αυτόν που κοπιάζει και προσεύχεται για την ψυχή μας 2. Ο Μητροπολίτης ως «Τύπος Χριστού» Στην Εκκλησία, ο Επίσκοπος (Μητροπολίτης) δεν είναι ένας απλός διοικητικός υπάλληλος.

Όπως τονίζει ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος, ο Επίσκοπος είναι «εις τύπον και τόπον Χριστού» μέσα στην τοπική Εκκλησία.

Όταν αδικείται, συκοφαντείται ή πολεμείται ο Μητροπολίτης, δεν πλήττεται μόνο το πρόσωπό του, αλλά κλονίζεται η ενότητα της ίδιας της Εκκλησίας.

Επομένως, η σιωπή των πιστών μπροστά στην αδικία κατά του Επισκόπου αφήνει χώρο στον σκανδαλισμό των ασθενέστερων αδελφών και στη δημιουργία σχισμάτων. 3. Η Διάκριση: Πότε μιλάμε και πότε σιωπούμε Οι Άγιοι ξεχωρίζουν τη στάση του ίδιου του Μητροπολίτη από τη στάση των πνευματικών του παιδιών: Για τον ίδιο τον Μητροπολίτη/Πνευματικό: Το μεγαλείο του φαίνεται όταν ο ίδιος υπομένει την προσωπική αδικία με σιωπή, ανεξικακία και προσευχή, μιμούμενος τον Χριστό.

Για τα πνευματικά παιδιά: Αν τα παιδιά σιωπήσουν με το πρόσχημα της «ταπείνωσης», γίνονται συνένοχοι στη συκοφαντία.

Οφείλουν, με σεβασμό, πραότητα αλλά και απόλυτη σταθερότητα, να καταθέτουν την αλήθεια και να αποκαθιστούν το δίκαιο. Συμπέρασμα Όταν αδικείται ο πνευματικός μας οδηγός ή ο Μητροπολίτης μας, η σιωπή είναι πνευματικά επικίνδυνη.

Η υπεράσπισή τους, πάντα με χριστιανικό ήθος, είναι μια έμπρακτη ομολογία της αλήθειας και μια πράξη προστασίας της ίδιας της εκκλησιαστικής οικογένειας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους