Οι ακτίνες του ήλιου που τρύπωσαν στο δωμάτιο από το μισάνοιχτο παντζούρι, της ζέσταναν το πρόσωπο. Άνοιξε τα μάτια της. Το δωμάτιο παρέμενε σκοτεινό πάρα το ελάχιστο φως. Έκανε να τεντωθεί μα το...
Οι ακτίνες του ήλιου που τρύπωσαν στο δωμάτιο από το μισάνοιχτο παντζούρι, της ζέσταναν το πρόσωπο.
Άνοιξε τα μάτια της.
Το δωμάτιο παρέμενε σκοτεινό πάρα το ελάχιστο φως.
Έκανε να τεντωθεί μα το κορμί της διαμαρτυρόταν σθεναρά από την πολυθρόνα όπου κοιμήθηκε.
Κοίταξε τον τεράστιο όγκο πάνω στο κρεβάτι της.
Πλησίασε και ακούμπησε απαλά το χέρι της στην πλάτη του για να δει αν εκείνος ανέπνεε.
Μόλις βεβαιώθηκε, πλησίασε το παράθυρο, έκλεισε τις κουρτίνες, έσυρε το ταλαιπωρημένο της κορμί στη ντουλάπα να πάρει πετσέτες και ρούχα και αθόρυβα βγήκε από το δωμάτιό της. Ολόκληρη η ιστορία στο πρώτο σχόλιο ❗Το φιλί ✍Κατερίνα Μοχράνη
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους