Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ανδρώθηκε στα τμήματα της Ρίβερ Πλέιτ και πρωτοήρθε στην Ευρώπη το μακρινό 2011 για χάρη της Ουντινέζε.

Με την ομάδα του Φρίουλι έκανε 2μιση γεμάτες σεζόν, άγγιξε τις 100 εμφανίσεις και κέρδισε με το σπαθί του τη μεταγραφή στη μεγαλη Γιουβέντους.

Και τις 2 χρονιές που έμεινε στους έτερους ασπρόμαυρους της Ιταλίας πήρε Πρωτάθλημα και Κύπελλο με 70+ εμφανίσεις, ενώ έπαιξε και ως αλλαγή στον τελικό του Champions League με τη Μπαρτσελόνα του MSN.

Ακολούθησε το άλμα στην Premier League με τη φανέλα της Γουότφορντ, όπου διετέλεσε βασικός καθόλη την τετραετή θητεία του στην ομάδα, ενώ τη σεζόν 18-19 έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας με τους "Hornets". Επέστρεψε το 2020 στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά την Ουντινέζε, έπαιξε καμία 150ρια παιχνίδια και εκεί για 3μιση χρόνια και ήρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του '24 για τα τελευταία ένσημα.

Έλα όμως που ένας παίκτης που γαλουχήθηκε για να κερδίζει και να πρωταγωνιστεί, δε μπορεί να φύγει έτσι από μια ομάδα τόσο ρομαντική όσο η ΑΕΚ.

Το τελευταίο εξάμηνο, σήκωσε (στην κυριολεξία) τα πατζάκια του και απέδειξε σε όλους ότι μερικές φορές είναι το μαχητικό πνεύμα, η προσήλωση και η εμπειρία που σε αναδεικνύουν και όχι τα νιάτα, η φρεσκάδα και η δίψα.

Έπαιξε σε τελικό Champions League, Copa America, FA Cup, κέρδισε Πρωταθλήματα και Κύπελλα και σήμερα αποχαιρέτησε την Ένωση ως πρωταθλητής με όλη τη σημασία της λέξης.

Με σηκωμένα πατζάκια, τατουάζ στα άκρα και σκουλαρίκια στα αυτιά.

Σα να παίζει ακόμα στους δρόμους της πατρίδας του.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Ο τρελός από το Τουκουμάν, Roberto "Tucu" Pereyra! Τον ευχαριστούμε για όλα 💛🖤 #AEKFC #aektvonline #Pereyra #Champion #Farewell

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους