Στη σημερινή εποχή, όλα όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο μοιάζουν να εκτυλίσσονται στο φως της ημέρας, χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες επεξηγήσεις. Είναι σαν να έχει πέσει η αυλαία και να βλέπουμε...
Στη σημερινή εποχή, όλα όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο μοιάζουν να εκτυλίσσονται στο φως της ημέρας, χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες επεξηγήσεις.
Είναι σαν να έχει πέσει η αυλαία και να βλέπουμε ξεκάθαρα τα πάντα στα παρασκήνια.
Οι φίλαθλοι γνωρίζουν πλέον τους κανονισμούς, τις τακτικές και το τι είναι ηθικά σωστό ή λάθος στον αγωνιστικό χώρο.
Έτσι, μπορούμε να πούμε με πάσα ειλικρίνεια ότι τόσο η δικαιοσύνη όσο και η κατάφωρη αδικία είναι οφθαλμοφανείς, και ίσως αυτό να είναι το μοναδικό τους κοινό σημείο.
Δεν μπορούμε να δικαιολογούμε διαρκώς τη μεροληψία εις βάρος μιας ομάδας ρίχνοντας το φταίξιμο στην "κακή τύχη" ή στο περιβόητο "ανθρώπινο λάθος", καθώς πρέπει να υπάρχει μια άνωθεν εντολή από κάποιο διεφθαρμένο πρόσωπο ή θεσμό που επιτρέπει να συμβαίνουν όλα αυτά.
Η μάχη της παραμονής στην κατηγορία ανάμεσα στην Τότεναμ και τη συμπολίτισσά της, Γουέστ Χαμ, έχει φτάσει στην κόψη του ξυραφιού λίγο πριν την τελευταία αγωνιστική.
Παρόλο που οι "Σπερς" βολεύονται και με τον βαθμό της ισοπαλίας, η μαθηματική ελπίδα που διατηρούν τα "Σφυριά" καθιστά την κατάσταση εξαιρετικά πιεστική.
Η πίεση είναι τεράστια και όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά, όμως υπάρχουν κάποια περίεργα σημάδια που προκαλούν ερωτηματικά.
Ένα από αυτά ήταν η δήλωση του προπονητή της Γουέστ Χαμ, Νούνο Σάντο, πριν από πέντε αγωνιστικές, ο οποίος εξέφρασε την απόλυτη βεβαιότητά του ότι η ομάδα δεν πρόκειται να υποβιβαστεί.
Αν συνδέσουμε αυτή τη σιγουριά με τα γεγονότα που ακολούθησαν, το τοπίο αρχίζει να σκοτεινιάζει.
Αφήνοντας στην άκρη το ντέρμπι με την Άρσεναλ, το οποίο παρακολούθησε όλος ο πλανήτης, υπήρξαν εξόφθαλμα διαιτητικά λάθη υπέρ της Γουέστ Χαμ σε αυτήν την κρίσιμη πεντάδα αγώνων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ματς της 34ης αγωνιστικής απέναντι στην Έβερτον, όπου αγνοήθηκε ένα ξεκάθαρο χέρι του Ματέους, επιτρέποντας στη Γουέστ Χαμ να πάρει τη νίκη στις καθυστερήσεις, ενώ κάτι αντίστοιχο συνέβη και με παράβαση του Σούτσεκ κόντρα στη Νιούκαστλ.
Στον αντίποδα, η Τότεναμ είδε να της αρνούνται ένα καθαρό πέναλτι στο δικό της παιχνίδι με τη Λιντς, μετά το μαρκάρισμα του Νμέτσα πάνω στον Μάντισον.
Ακόμα κι αν δεχτούμε τον ισχυρισμό ότι ο Μάντισον βρήκε πρώτος την μπάλα, το εύλογο ερώτημα παραμένει: πώς γίνεται το ΒΑΡ να εξέτασε μια τόσο κρίσιμη φάση σε λιγότερο από 20 δευτερόλεπτα; Γιατί, λοιπόν, να υπάρχει αυτή η αόρατη "ώθηση" για να παραμείνει η Γουέστ Χαμ στα σαλόνια της Πρέμιερ Λιγκ; Ίσως η απάντηση να κρύβεται στον αποκλεισμό της Μίλγουολ στα ημιτελικά των πλέι οφ, καθώς όλοι γνωρίζουν ότι μια ενδεχόμενη συνάντηση αυτών των δύο αποτελεί ίσως το πιο αιματηρό και επικίνδυνο ντέρμπι στον κόσμο.
Παράλληλα, ρίχνει λάδι στη φωτιά και η αμφιλεγόμενη δήλωση του Δημάρχου του Λονδίνου, Σαντίκ Καν.
Σύμφωνα με τον ίδιο, όσοι Λονδρέζοι δεν υποστηρίζουν την Τότεναμ "θα έπρεπε μάλλον να εύχονται την παραμονή της Γουέστ Χαμ". Εξήγησε μάλιστα πως ένας ενδεχόμενος υποβιβασμός θα μείωνε δραματικά τα εμπορικά έσοδα του Ολυμπιακού Σταδίου του Λονδίνου, ενώ η αύξηση των αγώνων σε χαμηλότερη κατηγορία θα εκτόξευε το λειτουργικό κόστος των εγκαταστάσεων για τις τοπικές αρχές.
Όλα αυτά τα σενάρια θα κριθούν οριστικά στην αυλαία του πρωταθλήματος, με τις δύο ομάδες να παίζουν τα ρέστα τους για τη σωτηρία.
Μετά από τις έντονες διαιτητικές σκιές στα πρόσφατα ματς απέναντι σε Έβερτον και Λιντς, το αρχικό ερώτημα παραμένει: Μήπως τελικά γινόμαστε μάρτυρες μιας ενορχηστρωμένης αδικίας που επιβάλλεται καθαρά για λόγους ασφαλείας και οικονομικών συμφερόντων;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους