Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✍🏻 Ήταν Μάϊος του 2019, όταν η Λυών, θα συνέτριβε με 4-1 την Barça, που μέχρι εκείνο το σημείο, πέρα από τα 0 Champions Leagues, αναζητούσε την πορεία της μέσα στο ίδιο το άθλημα.

Τα χρόνια πέρασαν, το πλάνο εκπληρώθηκε πανηγυρικά, οι πρωταγωνίστριες προέκυπταν η μια μετά την άλλη, γεννήσαμε ηρωίδες εντός των 4 και όχι μόνο αγωνιστικών γραμμών, χτίσαμε μια δυναστεία εντός συνόρων και φυσικά, κατακτήσαμε 3 φορές, την κορυφή της Γηραιάς Ηπείρου.

Μέχρι που ήρθε το χθεσινό απόγευμα, στο Όσλο της Νορβηγίας.

Εκεί όπου η εκδίκηση, θα ήταν γι' ακόμη μια φορά, ένα πιάτο που θα τρώγονταν κρύο.

Εκεί όπου το 2-0 του Μπιλμπάο, θα έμοιαζε κάτι πολύ μακρινό.

Εκεί όπου η αντίπαλος μας, θα έπαιρνε ότι της άξιζε, με βάση και την αλαζονεία που είχε επιδείξει.

Εκεί όπου θα γεννιόνταν, μια από τις πλέον ξεχωριστές μπλαουγκράνα εποποιίες.

Εκεί όπου ο Πέρε Ρομέου, θα έπαιρνε το ... σκαλπ του Τζόναταν Γκιράλντες.

Εκεί όπου το FC Barcelona, θα έστελνε τα λεφτά των αντιπάλων του, στο κάλαθο των αχρήστων.

Ούτε καν manita λοιπόν και συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε, όσο και αν αυτό ενοχλεί.

Και σε λίγους μήνες από τώρα, θα επιδιώξουμε και το 5ο, κόντρα σε κάθε είδους αντιξοότητα.

Εξάλλου και φέτος, ποιος υπολόγιζε αυτή την παρέα, πέρα από τους πιστούς της ακόλουθους; Λένε πως τα όνειρα είναι δωρεάν και δεν κοστίζουν τίποτα.

Στην δική μας περίπτωση δε, αυτά και άλλα τόσα, η Αλέξια Πουτέγιας και η παρέα της, τα έχουν κάνει πράξη ξανά και ξανά.

Και το παραμύθι, ίσως να μην έχει τελειώσει εδώ. Ραντεβού στην Βαρσοβία, τον επόμενο Μάϊο. Visca Barça y visca Catalunya! 🙌🏻

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους