Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Αλέξης Τσίπρας αποδεικνύεται ο Μάικλ Τζάκσον της πολιτικής όχι όµως στο κοµµάτι της καλλιτεχνικής επιτυχίας.

Εχει το άγχος του µαύρου Μάικλ Τζάκσον, που παλεύει µε κάθε µέσο και αφύσικο τρόπο να γίνει λευκός. ∆εν τον ενδιαφέρει αν έχει διαπρέψει, αν έχουν υποκλιθεί µαύροι και άσπροι µπροστά του, αλλά απολογείται στο τραγικό προσωπικό απωθηµένο «να γίνει κι αυτός λευκός». Ναι, θεωρώ πως η πολιτική συµπεριφορά του Αλέξη Τσίπρα δεν έχει µόνο ως αφετηρία έναν πολιτικό µακιαβελισµό που τον κάνει να αλλάζει θέσεις και στάσεις για να πετύχει το ζητούµενο γι’ αυτόν, αλλά τη βαθιά υπαρξιακή κατάρα του Τζάκσον που ήθελε να γίνει λευκός.

Μέχρι τώρα αυτό που έχει καταφέρει είναι να χριστεί από τον Μητσοτάκη ως ο βασικός αντίπαλος (τα συστηµικά Μέσα τον εµφανίζουν δεύτερο στις προσεχείς εκλογές) γιατί αυτό ακριβώς τον βολεύει.

Με τον Τσίπρα δεύτερο κατ’ απονοµή µπορεί να συσπειρώσει το κοινό της η Ν∆ κουνώντας τον ως απειλή από το παρελθόν. (Όλο το άρθρο στο σχόλιο 👇)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους