Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο λόγος που με στεναχώρησε πάρα πολύ η είδηση για τον θάνατο της Γωγώς Μαστροκώστα είναι το πόσο τραγικό είναι να χάνει μια νέα γυναίκα τη ζωή της από αυτή την κωλοαρρώστια, τον καρκίνο, αφού πάλεψε σκληρά για τόσα χρόνια.

Μια γυναίκα που δεν πρόλαβε να χαρεί τον γάμο της , το παιδί της και την οικογένειά της, αφού σχεδόν από τη στιγμή που γέννησε πάλευε με αυτό το θεριό.

Από την άλλη, δεν έχω λόγια για τον σύζυγό της.

Είναι ο σύντροφος που κάθε γυναίκα θα ήθελε να έχει δίπλα της: ένας άντρας που άφησε τα πάντα στην άκρη για να γίνει το στήριγμά της σε αυτή την άνιση μάχη.

Σε μια εποχή που οι σχέσεις δοκιμάζονται και καταρρέουν, αυτός ο άνθρωπος απέδειξε τι θα πει "μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος". Έγινε η ασπίδα της, ο φύλακας άγγελός της.

Και κάπου εδώ, συνειδητοποιείς για ακόμα μια φορά πόσο μικρή, πόσο απρόβλεπτη και εύθραυστη είναι η ζωή μας.

Σήμερα είμαστε εδώ, αύριο όχι.

Χανόμαστε σε καθημερινές μικρότητες και ξεχνάμε ότι το μόνο που τελικά μας μένει, το μόνο που έχει πραγματική αξία, είναι οι άνθρωποι που αγαπάμε και μας αγαπούν και οι στιγμές που προλαβαίνουμε να τους χαρίσουμε. Έφυγε νικημένη από την αρρώστια, αλλά νικήτρια στην αγάπη. Καλό ταξίδι στο Φως.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους