Πάντα προσπαθώ να είμαι προσεκτικός όταν αναφέρομαι σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας. Όχι από φόβο. Από ευθύνη. Γιατί αυτά τα θέματα δεν προσφέρονται ούτε για εύκολες κορώνες ούτε...
Πάντα προσπαθώ να είμαι προσεκτικός όταν αναφέρομαι σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας.
Όχι από φόβο.
Από ευθύνη.
Γιατί αυτά τα θέματα δεν προσφέρονται ούτε για εύκολες κορώνες ούτε για πρόχειρες βεβαιότητες.
Όμως υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα σε αναγκάζει να μιλήσεις καθαρά.
Όταν απέναντι συζητούν ανοιχτά για θεσμοθέτηση της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας», όταν επαναφέρουν αφηγήματα για 152 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες και όταν η αναθεωρητική ρητορική επιχειρεί να ντυθεί με κρατικό μανδύα, τότε η περιβόητη Διακήρυξη των Αθηνών έχει αδειάσει από περιεχόμενο.
Πολιτικά, έχει ήδη πάει στον κουβά.
Με κάθε σεβασμό προς τον Υπουργό Εξωτερικών, Γεώργιο Γεραπετρίτη, όταν λέει ότι αν αυτά υλοποιηθούν θα υπάρξει ένταση, η απάντηση είναι απλή.
Η ένταση υπάρχει ήδη.
Δεν αρχίζει όταν ο άλλος ολοκληρώσει το τελευταίο βήμα.
Αρχίζει όταν δοκιμάζει μέχρι πού φτάνουν τα αντανακλαστικά και κυρίως η πολιτική βούληση του απέναντι.
Και μέσα σε όλα αυτά συνεχίζουμε να μιλάμε για ΜΟΕ, για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, λες και βρισκόμαστε σε περίοδο φυσιολογικής αποκλιμάκωσης.
Πρόσφατα μάλιστα, ο διοικητής της 3ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας «ΡΙΜΙΝΙ», ταξίαρχος Νικόλαος Αγγελής, επισκέφθηκε την τουρκική 9η Συνοριακή Ταξιαρχία στην Αδριανούπολη στο πλαίσιο αυτών των ΜΟΕ.
Θεσμικά μπορεί να εξηγείται.
Πολιτικά όμως, μέσα στο σημερινό περιβάλλον, η εικόνα γεννά εύλογα ερωτήματα.
Γιατί όταν απέναντι δυναμώνει καθημερινά η αναθεωρητική ρητορική, όταν επανέρχονται χάρτες, θεωρίες “γκρίζων” περιοχών και αφηγήματα περί 152 νησιών, τότε τα ΜΟΕ δεν μπορούν να λειτουργούν σαν πολιτικό υπνωτικό.
Την ίδια ώρα βλέπουμε Patriot να αποχωρούν από Κάρπαθο και Διδυμότειχο και να γίνεται λόγος για μεταστάθμευση Mirage 2000-5 στην Κάρπαθο.
Εδώ χρειάζεται καθαρό μυαλό.
Η σύγκριση Patriot και Mirage δεν είναι απλή.
Μιλάμε για δύο διαφορετικές φιλοσοφίες. Ο Patriot είναι στατικό σύστημα αεράμυνας περιοχής με τεράστιες δυνατότητες αλλά και συγκεκριμένα όρια. Το Mirage είναι ευέλικτο αεροπορικό μέσο άμεσης αντίδρασης και επιχειρησιακής προσαρμογής.
Άρα η αποχώρηση των Patriot δεν πρέπει να διαβάζεται αυτομάτως ως υποχώρηση.
Μπορεί να έχει επιχειρησιακή βάση.
Το πρόβλημα όμως είναι αλλού.
Όταν κινείσαι σε τέτοια περίοδο και μετακινείς συστήματα τέτοιας βαρύτητας, οφείλεις να εξηγήσεις καθαρά το πλαίσιο.
Όχι να αφήνεις κενό.
Γιατί το κενό το γεμίζουν είτε οι απέναντι είτε οι εδώ πρόθυμοι της υπερβολής.
Και κάπου εκεί έρχεται και το πραγματικά ειρωνικό της υπόθεσης.
Το τουρκικό Aydınlık ενοχλήθηκε από την ανάλυση του Ισραηλινού Shay Gal στο Directus επειδή, λέει, κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν αντιτουρκικό κλίμα και να παρουσιάσουν την Τουρκία ως αναθεωρητική δύναμη.
Εδώ γελάμε.
Όχι λίγο. Πολύ.
Δηλαδή όταν μιλάς για «Γαλάζια Πατρίδα», όταν αμφισβητείς θαλάσσιες ζώνες, όταν επαναφέρεις θέμα νησιών, όταν εργαλειοποιείς χάρτες, δόγματα και εσωτερική νομοθέτηση, δεν είσαι αναθεωρητική δύναμη.
Απλώς παρεξηγήθηκες.
Κάπου πρέπει να τελειώνει και η υποκρισία.
Και εδώ δεν μιλάμε για έλλειψη ισχύος.
Η χώρα διαθέτει δυνατότητες σε αέρα, θάλασσα και ξηρά.
Το ζήτημα είναι πολιτικό.
Θέλει καθαρή βούληση.
Απλά και ξεκάθαρα.
Η ειρήνη δεν θέλει φοβικότητα.
Θέλει σοβαρότητα, αυτοπεποίθηση και καθαρό μήνυμα.
Αν οι γείτονες επιχειρούν ακόμη να διαβάσουν δισταγμό στο πολιτικό μας σύστημα, ας μην τους κάνουμε αυτή τη χάρη.
Και αν ξέρουν να διαβάζουν τις πραγματικές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων, τότε ας φροντίσουμε η πολιτική εικόνα της χώρας να μη φαίνεται μικρότερη από την πραγματική της ισχύ.
Γιατί στην εθνική άμυνα δεν αρκεί να έχεις δυνατότητες. Πρέπει και ο απέναντι να καταλαβαίνει ότι ξέρεις πώς, πότε και γιατί θα τις χρησιμοποιήσεις.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους