Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πέρασα μερικές μέρες βλέποντας μια τηλεοπτική σειρά σε ένα συνδρομητικό κανάλι.

Μου κάνει καλό να ξεχνιέμαι βλέποντας ταινίες όταν κάνω ένα διάλειμμα από τις δραστηριότητές μου.

Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είμαι σε καλή ψυχολογική κατάσταση και προσπαθώ να ξεχνιέμαι, μάταια όμως… Σήμερα, ας πούμε, αποφάσισα να αφήσω ένα goatee γενάκι… αλλά ας μην ξεφεύγω από αυτό που θέλω να πω… Η σειρά που είδα είναι επιστημονικής φαντασίας και έχει να κάνει με έναν οικισμό ηλικιωμένων.

Σαν ένα μεγάλο γηροκομείο ας πούμε... Είναι παραγωγή των Duffer Brothers που έκαναν και το Stranger Things.

Εκείνο έχει να κάνει με πιτσιρίκια, ετούτο με γέρους… Θα δείτε όμως, δεν θέλω να κάνω κριτική ή παρουσίαση της σειράς.

Άλλο θέλω να πω… Στο The Boroughs, όπως είναι ο τίτλος του, πρωταγωνιστεί ο Alfred Molina, ο οποίος είναι 73 χρονών και πάντα τον είχα στο μυαλό μου πως είναι μεγάλος σε ηλικία.

Μεγαλύτερος από εμένα βρε παιδί μου… Εκείνη που με εξέπληξε είναι η Geena Davis η οποία είναι χρόνια στο πανί και οφείλω να ομολογήσω πως όταν την πρωτοείδα στην τηλεόραση, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, σε μια κωμική σειρά που λεγόταν Buffalo Bill, είχε γίνει ο λόγος να κάθομαι και να παρακολουθώ την σειρά.

Αν με ρωτήσει κάποιος να του πω σε ποια ταινία την θυμάμαι, θα του πω αμέσως τον πρώτο Σκαθαροζούμη, του 1988, και δεν θα μου κάνει εντύπωση μεγάλη, επειδή στο μυαλό μου η δεκαετία του ’80 και του ’90 δεν είναι πολύ μακρινές.

Όμως, δυστυχώς (alas που λένε και οι ξένοι…) είναι… Γιατί έχω την κακή συνήθεια να κοιτάζω τις λεπτομέρειες όταν βλέπω μια ταινία και όταν αυτές τις μέρες κοίταξα για την Geena Davis, διαπίστωσα πως είναι 70 ετών!!! «Εβδομήντα?» έκανα έκπληκτος… Ελάτε, ελάτε… νομίζω καταλαβαίνετε που το πάω… Στην σειρά αυτήν που όπως είπα πρόκειται για ένα μεγάλο γηροκομείο, υπάρχει και ένα ζευγάρι χίππηδων, παλαιάς κοπής… Είναι ένα μαύρο ηλικιωμένο ζευγάρι, που εκείνος πίνει μαριχουάνα όλη μέρα και ακούει το “Oye Como Va” του Santana κι εκείνη το “Shining Star” των Earth, Wind & Fire.

Εκείνη, η Alfre Woodard, το “Stormy Weather” της Etta James - εκείνος το “Lovely Day” του Bill Withers και δώστου να κάνει «παπάδες» ο Clarke Peters από το πρωί.

Και οι δύο ηθοποιοί είναι γεννημένοι το 1952… Έκανα κάποιες μέρες διάλειμμα και είδα μια ταινία με τον Sacha Baron Cohen.

Μου άρεσε και βρήκα μια άλλη που έπαιζε, την Δίκη των 7 του Chicago, την οποία έχω δει αλλά την κράτησα για να ξαναδώ επειδή μου άρεσε και ως ταινία και ως θέμα.

Σε αυτήν ο Sacha Baron Cohen παίζει τον Abbie Hoffman και έχει να κάνει με την δίκη των 7 - αρχικά 8 - οι οποίοι κατηγορήθηκαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών για συνωμοσία, διέλευση από τα σύνορα των πολιτειών με πρόθεση υποκίνησης ταραχών και άλλες κατηγορίες που σχετίζονται με διαμαρτυρίες κατά του πολέμου του Βιετνάμ και της αντικουλτούρας της περιοχής του Chicago κατά τη διάρκεια της Εθνικής Συνέλευσης των Δημοκρατικών το 1968. Ο Abbie Hoffman ήταν συνιδρυτής των Yippies και ηγετική φυσιογνωμία στον αγώνα κατά του πολέμου του Βιετνάμ… Στην ιστορία του Boroughs, μπλέκεται για λίγο και το άλμπουμ Born to Run, του Bruce Springsteen, το οποίο γυρεύει ο Molina στα πράγματα της μακαρίτισσας της γυναίκας του και όταν ρωτάνε έναν από τους τύπους που είναι στον οικισμό των γερόντων πόσο χρονών είναι και τους λέει «62» ΜΠΑΜ!!! γίνεται στο μυαλό μου ένας τρελός συνδυασμός!!! Τι γυρεύει εκεί ο 62άχρονος όταν μου ρίχνει έναν χρόνο σε ηλικία? Σηκώθηκα πάνω, από τον καναπέ και σκέφτηκα πως αν δεν ήμουν στην ηλικία που είμαι και αν δεν είχα τα ενδιαφέροντα που έχω, δεν θα γνώριζα αυτές τις πληροφορίες για την δικη των 7... Έχω έρθει πάρα πολύ κοντά στον χαρακτήρα που υποδύεται ο Clarke Peters και είμαι σίγουρος πως ελάχιστοι εικοσάρηδες, τριαντάρηδες… ίσως σαραντάρηδες, κατάλαβαν τι είπα μόλις σχετικά με την δίκη των 7 ή έχουν ακούσει κάποιο από τα τραγούδια που ανέφερα!!! Δεν μιλάω για Έλληνες αυτής της ηλικίας αλλά για Αμερικάνους.

Έλληνες εικοσάρηδες και Earth Wind and Fire δεν μπορούν καν να μπουν στην ίδια πρόταση… Και αν εγω στα 61 μου, ξέρω όλα τα τραγούδια που ακούει ο γερο-χίππης στην σειρά, που ευτυχώς κιόλας, μου ρίχνει και 13 χρόνια… τότε, οι ηλικίες μας έχουν έρθει ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ!!! Γιατί μπορεί όταν ήμασταν 10 χρονών τα παιδιά που ήταν 12 να μην μας έπαιζαν γιατί ήμασταν μικροί, αλλά στα 60 σου, εκείνοι που είναι 10 χρόνια μεγαλύτεροι από εσένα, είναι πιο κοντά από εκείνους που ήταν 2 χρόνια πιο μεγάλοι όταν ήσουν 10… Οπότε θα κλείσω εδω αυτό το μουρμούρικο κειμενάκι, μεταφράζοντας ένα μέρος από τους στίχους του “Thunder Road” του Springsteen το οποίο τραγουδά στην σειρά ο Molina… Να θυμάστε πως φτάσατε σε αυτή την ηλικία, ενώ άλλοι δυστυχώς δεν το κατάφεραν και γι αυτό, προσπαθήστε να δείξετε πως αγαπάτε, σε αυτούς που αγαπάτε, γιατί όλοι, κάνουμε απλά ένα ταξίδι, πάνω σε μια μεγάλη γαλάζια μπάλα… Μην σπαταλάτε την ζωή σας σε ότι δεν σας γεμίζει... «Η πόρτα με την σίτα κλείνει με δύναμη, το φόρεμα της Μαίρης λικνίζεται Σαν όραμα χορεύει στη βεράντα καθώς παίζει το ραδιόφωνο Ο Ρόι Όρμπισον τραγουδάει για τους μοναχικούς Έι, αυτός είμαι εγώ και θέλω μόνο εσένα Μην με επιστρέψεις στο σπίτι Απλώς δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου μόνο ξανά Μην τρέχεις πίσω μέσα, αγάπη μου Ξέρεις ακριβώς γιατί είμαι εδώ Οπότε φοβάσαι και σκέφτεσαι Ότι ίσως δεν είμαστε πια τόσο νέοι Δείξε λίγη πίστη, υπάρχει μαγεία στη νύχτα…»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους