Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολλοί αντιμετωπίζουν την πολιτική με οδηγό την λογική. Πολιτικές θέσεις, ιδεολογίες, συμφέροντα κοινωνικά, ή και ατομικά, είναι κριτήρια που υπακούουν (σε γενικές γραμμές...) στην λογική.

Ωστόσο οι περισσότεροι φαίνεται ότι κρίνουν διαφορετικά.

Παίζει ρόλο το συναίσθημα, η αισθητική αντίληψη για τους υποψήφιους "σωτήρες", ή και ανορθολογικά κριτήρια, όπως η βαρεμάρα, η ταύτιση με τις επιλογές κάποιων προγόνων, αλλά και η γοητεία του παράδοξου και του αλλόκοτου όπως αυτά εκπέμπονται από τα παντοδύναμα πια κοινωνικά δίκτυα.

Έτσι μπορεί κανείς να ερμηνεύσει την επιτυχία του Φειδία στην Κύπρο, ένας τύπος χωρίς καμία συγκρότηση που κάθε λέξη του είναι ένας πόνος στον εγκέφαλο μας.

Κατάφερε να εκλέξει στις χθεσινές βουλευτικές εκλογές 4 βουλευτές, χωρίς καμία αμφιβολία τύπους σαν και αυτόν.

Κάπως έτσι εξελίσσονται τα πράγματα και στις υπόλοιπες δυτικές δημοκρατίες.

Η κλασική δημοκρατία αδυνατεί να πείσει ένα εκλογικό σώμα που μένει με το στόμα ανοιχτό μπροστά σε μια ολοένα επιταχυνόμενη πολυπλοκότητα των κοινωνικών και οικονομικών δομών που δημιουργεί η τεχνολογική έκρηξη.

Ένα ολοένα και περισσότερο κατακερματισμένο κοινωνικό σώμα δημιουργεί αποσυσπείρωση και στις κλασικές αντιπροσωπευτικές του δυνάμεις, τα κόμματα.

Η αμηχανία μπροστά σε αυτόν τον κατακερματισμό συμφερόντων και ταυτίσεων δημιουργεί μια νέα πανσπερμία.

Οι παλαιές γενιές δεν μπορούν να παρακολουθήσουν την νέα πραγματικότητα και οι νέες γενιές μπερδεύονται από την πολλαπλότητα πλέον των κριτηρίων πολιτικής κατεύθυνσης.

Μην απορήσετε με την επερχόμενη επιτυχία των ανορθολογικών. Η Κύπρος μας δείχνει τον δρόμο.

Εκεί τουλάχιστον η εκτελεστική εξουσία δεν εξαρτάται τόσο πολύ από τις βουλευτικές εκλογές καθώς έχουν προεδρικό σύστημα. ( Ίσως θα έπρεπε να το σκεφθούμε και εμείς στην Ελλάδα...) Τουλάχιστον εμείς δεν έχουμε κάτι τόσο γελοίο, όπως ο Φειδίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους