Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αλήθεια, ποια πρέπει να είναι η ελληνική αντίδραση, αν η Τουρκία ψηφίσει τον περίφημο νόμο για τη "Γαλάζια Πατριδα" λίγες μέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ; Δεν επιτρέπεται σιγή, ούτε είναι αρκετή η αναφορά σε μη δεσμευτικότητα κατά το Διεθνές Δίκαιο.

Δυστυχώς, η επίκληση αρχών δεν σώζει και τότε πια δεν θα είναι αναγκαία.

Μερικά μέτρα που σκέπτομαι: Προσφυγή στο ΣΑ/ΟΗΕ, επειδή, σε συνδυασμό με το casus belli, πρόκειται περί απειλής χρήσεως βίας με συνέπειες για τη διεθνή και την περιφερειακή ειρήνη.

Αίτημα σύγκλησης εκτάκτου Συμβουλίου ΥΠΕΞ της ΕΕ και, ίσως, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Επίκληση ά. 4 Κ/ΝΑΤΟ ( διαβούλευσης εν όψει απειλής). Προφανώς θα αντιμετωπίσουμε βέτο της Τουρκίας και χλιαρή, αν όχι καθόλου υποστήριξη από πολλά κράτη μέλη.

Αίτημα προς τη Γαλλία, στο πλαίσιο της διμερούς Συμμαχίας, για προληπτική αποστολή ναυτικών δυνάμεων.

Κινητοποίηση των συνεργασιών με Ισραήλ και Αίγυπτο.

Ενημέρωση, σε κατάλληλο διπλωματικό επίπεδο, ότι η Τουρκία δεν είναι η μόνη σημαντική χώρα για την ασφάλεια της περιοχής και ότι το ίδιο, αν όχι περισσότερο σημαντικός είναι ο ρόλος της Ελλάδας.

Σε τελευταία ανάλυση, " ευγενή" υπόδειξη ότι η Ελλάδα θα "επανεξετάσει" τη στάση της σε ορισμένα διεθνή ζητήματα ασφαλείας και πιθανόν να μετακινηθεί σε πιο ουδέτερη θέση.

Χωρίς "καταγγελία" των διατάξεων των συνθηκών Λωζάννης και Παρισίων για την αποστρατικοποίηση των νησιών ( θέση επιφανούς διεθνολόγου και βουλευτή που δεν με βρίσκει σύμφωνο) εγκατάσταση συμβολικών και μη φρουρών επί νήσων που φαίνεται να διεκδικεί ή Τουρκία.

Δεν προκαλούμε, επιβαβαιώνουμε την κυριαρχία μας.

Δεν θα υπάρξει άσκοπη διασπορά δυνάμεων, επειδή οι φρουρές μπορούν κατά διαστήματα να πηγαίνουν σε άλλα νησιά.

ΔΕΝ αποχωρούμε από κανένα οργανισμό.

Αντίθετα, συμμετέχουμε κανονικά και στο κατάλληλο επίπεδο, καταγγέλλουμε την Τουρκία υπογραμμίζοντας την άμεση απειλή και, αν εισπράξουμε τις γνωστές απαντήσεις, επιφυλάξεις και δισταγμούς, μπλοκάρουμε τη λήψη αποφάσεων.

Το ερώτημα είναι, αν οποιαδήποτε κυβέρνηση (είμαι τελείως εκτός κομματικής λογικής, η άποψή μου ειναι διαχρονική και διακομματική) θα είχε το θάρρος να προχωρήσει ή την ευστροφία να υιοθετήσει κάποια άλλη προσέγγιση που δεν θα συνιστά υποχώρηση ή υποκριτική ανοχή των τουρκικών θέσεων. Η ιστορία δεν με καθιστά αισιόδοξο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους