Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🎭 Η ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΗΘΟΠΟΙΟ ΧΩΡΙΣ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ – ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΓΡΑΨΕ ΜΟΝΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΣΩΣΕ Η Μάργκαρετ Έιβερι καθόταν μόνη σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Λος Άντζελες.

Η ομάδα κάστινγκ για το The Color Purple είχε ήδη απορρίψει το όνομά της.

Ήθελαν τραγουδίστρια, όχι ηθοποιό, της είχαν πει.

Εκείνη αποφάσισε να μην το δεχτεί.

Πήρε ένα στυλό και έγραψε ένα σημείωμα στον διευθυντή κάστινγκ: «Άσε με να ηχογραφήσω την ανάγνωσή μου σε κασέτα». Ηχογράφησε μόνη της, χωρίς παραγωγό, χωρίς σκηνοθέτη.

Η κασέτα ταξίδεψε στον παραγωγό Κουίνσι Τζόουνς και τελικά στην Άλις Γουόκερ, η οποία είχε δει δεκάδες κασέτες και σταμάτησε σε αυτήν. Η Μάργκαρετ, σαράντα ενός ετών, ήταν η τελευταία ηθοποιός που επιλέχθηκε.

Η ιστορία της δεν είναι η ιστορία μιας γυναίκας που έτυχε.

Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που έγραψε μόνη της τις συστατικές επιστολές όταν κανένας άλλος δεν το έκανε.

Η κασέτα ήταν το πρώτο γράμμα.

Από μικρό παιδί, η μητέρα της της έλεγε ότι η εκπαίδευση είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να σου αφαιρέσει. Η Μάργκαρετ έγινε δασκάλα και παράλληλα τραγουδούσε τα Σαββατοκύριακα.

Μετά από δύο χρόνια παράτησε την ασφαλή δουλειά και οδήγησε στο Λος Άντζελες.

Είκοσι χρόνια γκεστ εμφανίσεων και μικρών ρόλων.

Τότε ήρθε το τηλεφώνημα για τον ρόλο της Σουγκ Έιβερι.

Θα έπρεπε να γιορτάζει.

Αντίθετα γύρισε σπίτι μόνη και φοβήθηκε.

Άκουγε τα ονόματα μεγάλων ηθοποιών που είχαν κάνει οντισιόν. «Έπρεπε να γονατίσω και να προσευχηθώ για το θάρρος να πιστέψω στον εαυτό μου», είπε αργότερα.

Εκείνη η προσευχή ήταν η στιγμή που ο ρόλος έγινε πραγματικά δικός της. Το The Color Purple άνοιξε το 1985 και απέφερε εκατόν σαράντα δύο εκατομμύρια.

Έλαβε έντεκα υποψηφιότητες για Όσκαρ. Η Μάργκαρετ προτάθηκε για Β' Γυναικείο Ρόλο.

Τρεις μαύρες γυναίκες, τρεις υποψηφιότητες, όλες από την ίδια ταινία.

Τότε ήρθε το δεύτερο γράμμα. Η Μάργκαρετ δεν είχε καμπάνια στούντιο πίσω της.

Πλήρωσε η ίδια για μια διαφήμιση στα εμπορικά έντυπα, γραμμένη στη φωνή του χαρακτήρα της και απευθυνόμενη απευθείας στον Θεό.

Το τρόπαιο πήγε σπίτι με την Άντζελίκα Χιούστον. Το Color Purple έχασε και τις έντεκα υποψηφιότητες.

Για τρία χρόνια η Μάργκαρετ Έιβερι δεν δούλεψε.

Δεν μπορούσε να βρει μάνατζερ.

Της έλεγαν ότι ήταν πολύ μεγάλη για την τηλεόραση.

Μια υποψηφιότητα για Όσκαρ στο βιογραφικό της και ξαφνικά ήταν αδύνατο να την προσλάβουν.

Αυτό που τη διέσωσε ήταν ένα τηλεφώνημα που δεν έκανε η ίδια.

Για τα επόμενα χρόνια, μια περιοδεία διαλέξεων τάιζε την οικογένειά της.

Ακολούθησε μια εννεαετής περίοδος όπου η δουλειά σταμάτησε ξανά. Η Μάργκαρετ νοίκιασε το δικό της σπίτι και μετακόμισε σε ένα μικρό διαμέρισμα πίσω από αυτό.

Τότε, μια μέρα στο πανεπιστημιακό πάρκο της κόρης της, ένιωσε την ενέργεια του τόπου και είπε δυνατά: «Θεέ μου, θα ήθελα πολύ να πάω σχολείο εδώ». Ένας άγνωστος της είπε: «Γιατί δεν κάνεις αίτηση για υποτροφία;» Εκείνη έκανε αίτηση.

Την πήρε.

Είχε μόλις γράψει το τρίτο γράμμα.

Σπούδασε ψυχολογία και έγινε θεραπεύτρια.

Η υποψηφιότητα για Όσκαρ ήταν πίσω της.

Τα γυρίσματα ήταν πίσω της. Το Χόλιγουντ την είχε ξεγράψει.

Αλλά η Μάργκαρετ δεν είχε ξεγράψει τον εαυτό της.

Και τότε, όταν όλοι νόμιζαν ότι η ιστορία είχε τελειώσει, ένας σκηνοθέτης βρήκε έναν παλιό φάκελο με το όνομά της.

Της ζήτησε να γυρίσει μια σκηνή.

Μόνο μία.

Την επόμενη μέρα, ο φάκελος είχε φύγει από το γραφείο του.

Κανείς δεν ήξερε τι είχε δει.

Αλλά εκείνη ήξερε.

Και περίμενε... 🎭 Τι είδε εκείνος ο σκηνοθέτης στον παλιό φάκελο; Και τι έγινε όταν η Μάργκαρετ Έιβερι επέστρεψε στα πλατό στα ογδόντα της χρόνια; Γράψτε «ΣΥΝΕΧΕΙΑ» στα σχόλια για να μάθετε το τέλος αυτής της συγκλονιστικής ιστορίας. 💜🎬✨ Παρακαλούμε υποστηρίξτε μας κάνοντας κλικ στο LIKE και στο SHARE αυτής της ανάρτησης για να μας δώσετε κίνητρο να σας προσφέρουμε ακόμη περισσότερες υπέροχες και ενδιαφέρουσες ιστορίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους