Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχω μόλις έρθει για μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα, αρχές 1991. Έπειτα από μια σειρά δύσκολων αγώνων ο ΠΑΟΚ, στο μπάσκετ, φτάνει στο τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης.

Μένω στο Νέο Φάληρο και πηγαίνω σε ένα καφέ/μπαρ για να μην δω το ματς μόνος μου.

Δεν χωράμε μέσα ούτε με το κόκκαλο για τα παπούτσια.

Στριμώχνομαι ανάμεσα σε κάτι παληκάρια και περιμένω.

Συνοικιακό το μαγαζί και λίγο πολύ γνωρίζονται μεταξύ τους οι θαμώνες.

Εσύ, ξένος είσαι φίλε ? Με ρωτάνε Ναι, από Θεσσαλονίκη. - ΠΑΟΚ ε? Κοιτάζω στους τοίχους, φωτογραφίες του Ολυμπιακού, πανηγυρισμοί από κερκίδες και απονομές και ερυθρόλευκα κασκόλ.

Εδώ ήρθαμε, σκέφτομαι! Ναι, ΠΑΟΚ, είπα να δω το παιχνίδι με κόσμο, απαντώ. - Εδώ φίλε , θα τους πάρουμε το κεφάλι απόψε! Έ φωνάζουν! Έχουμε έναν Παοκτζή μαζί μας ! Καρντάσι από πάνω ! - Τί έγινε ρε ? Πάμε καλά ? Λέω από μέσα μου.

Τούτοι εδώ δεν κοιτάνε ομάδα, κοιτάνε Ελλάδα ! Λοιπόν, γίναμε μια παρέα.

Αγωνία ως το τέλος.

Πανηγύρια σε κάθε καλάθι, μπινελίκια σε κάθε επίθεση των Ισπανών.

Κερδίζει ο ΠΑΟΚ, με σηκώνουν στον αέρα, αγκαλιές, φιλιά ! Αδελφέ μας , τους γαμήσαμε, να φωνάζουν ! Το μαγαζί , στην Τούμπα να ήταν τέτοια γλέντια δεν θα έκανε ! Εννοείται πήγα να πληρώσω και μόνο που δεν μου έδωσαν το ταμείο! Δεν θα ξεχάσω ΠΟΤΕ εκείνα τα παιδιά, εκείνη την συμπεριφορά! Γι' αυτό σου λέω φίλε μου κάθε ομάδας, απόψε η Ελλάδα είναι με τον Ολυμπιακό και εκείνος παίζει και για τον κόσμο του και για την ιστορία του και για μας που αγαπάμε το άθλημα δίχως παρωπίδες. Απόψε τρέμε Ρεάλ, απόψε θα το σηκώσει το θηρίο, @ ο Ολυμπιακός!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους