Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα πράγματα έγιναν σήμερα ακριβώς όπως τα περιμέναμε. Ξέραμε πως ο Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο Εβάν Φουρνιέ, ο Σάσα Βεζένκοβ και ο Νίκολα Μιλουτίνοβ θα ξεχωρίσουν.

Ξέραμε, όμως, ότι οι Πειραιώτες χρειάζονταν κάτι ακόμη.

Και αυτό, το έδωσε με το παραπάνω ο Άλεκ Πήτερς Απόλυτος επαγγελματίας στην τετραετία του στην Ελλάδα, έχει ακούσει πολλά, αλλά είναι πάντα εκεί, πάντα έτοιμος είτε για πέντε, είτε για 35 λεπτά. Ο Πήτερς έπαιξε και με τον Βεζένκοβ, έπαιξε και χωρίς τον Βεζένκοβ.

Ήταν αποδοτικός και αποτελεσματικός και με τον Βεζένκοβ και χωρίς τον Βεζένκοβ.

Και στον Ολυμπιακό έχει προσφέρει πολλά περισσότερα από αυτά που πιστεύει (ή θυμάται) ο μέσος οπαδός.

Απέναντι στην Φενέρμπαχτσε, ο Πήτερς είχε 17 πόντους σε 18 λεπτά. Άχαστος.

Τα έβαλε όλα, μαρκαρισμένος ή ελεύθερος.

Με ολύμπια (ολυμπιακή) ψυχραιμία και με αποφασιστικότητα. Στα Final Four, πρέπει να έχεις “Πήτερς” στην ομάδα σου.

Γιατί οι καλοί σου παίκτες ξέρεις ότι θα σου προσφέρουν.

Απλώς σε αυτό το επίπεδο, δεν είναι αρκετοί. Ο Ολυμπιακός των τελευταίων πολλών ετών πορεύθηκε με μεγάλα ροτέισον, χωρίς άσκοπη σπατάλη εκατομμυρίων όπως ο εγχώριος αντίπαλός του και με πολλά παιδιά να έχουν συγκεκριμένους ρόλους.

Φέτος, ο Μπαρτζώκας κράτησε την ομάδα του φρέσκια και ό,τι και να γίνει το βράδυ της Κυριακής η ουσία δεν αλλάζει. Ο Ολυμπιακός είναι μια Λερναία Ύδρα, που ακόμα και σε ημιτελικούς, χρησιμοποιεί 12 παίκτες.

Αυτό είναι το σύγχρονο μπάσκετ, απαιτεί ποτάμια ενέργειας και αθλητικότητας και ο Μπαρτζώκας ξέρει και έχει ό,τι ονειρεύεται ένας προπονητής για να κάνει πρωταθλητισμό στο υψηλότερο επίπεδο.

Η φετινή ομάδα έχει κάτι που πολύ σπάνια συναντάς.

Έχει 17 παίκτες που όλοι αγαπούν ο ένας τον άλλο.

Δεν υπάρχει απλά σεβασμός, υπάρχει αγάπη και στήριξη, στα εύκολα και στα δύσκολα.

Για να φτάσει, βέβαια, σε αυτό το επίπεδο, ο Ολυμπιακός έχτισε.

Κάποιες φορές “αγοράζεις”. Τις περισσότερες φορές, όμως, επενδύεις.

Χτίζεις συνήθειες και σχέσεις.

Και σήμερα, επιβεβαιώθηκε περίτρανα αυτό που βλέπαμε στο μεγαλύτερο μέρος της φετινής σεζόν. Ο Ολυμπιακός πολύ άνετα διέλυσε την περσινή κάτοχο του τίτλου και πέρασε σαν σίφουνας στον τελικό.

Για τον Ντόρσεϊ και την φετινή του σεζόν, την "αλητεία", τις παληκαρίσιες δηλώσεις του και τον τσαμπουκά του έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί τα πάντα.

Για τον Φουρνιέ, που και σήμερα ήταν καταπληκτικός και την “θυσία” που έκανε για το καλό τού συνόλου, επίσης.

Για τον Βεζένκοβ που βάζει 20 πόντους μέσο όρο για πλάκα και περνάει κάτω από το ραντάρ, τα ίδια.

Για την τριάδα των Μιλουτίνοβ, Χολ, Τζόουνς μιλούν οι αριθμοί.

Για τη σημασία τού να υπάρχουν παιδιά όπως ο τρομερός ΜακΚίσικ, ο μεγάλος αρχηγός Παπανικολάου, ο Τζόσεφ και ο Γουόρντ στο ρόστερ, μιλάει η πρώτη θέση της κανονικής περιόδου.

Για τον Τόμας Γουόκαπ, θα μιλήσει -όπως είχε πει κι ο Γιώργος Μπαρτζώκας- ο ιστορικός του μέλλοντος. Ο Αμερικανός play maker έκανε μεγαλειώδη εμφάνιση σήμερα απέναντι στην Φενέρμπαχτσε, και αυτό μπορούν να το βεβαιώσουν και οι περιφερειακοί της τουρκικής ομάδας που τα είχαν χαμένα.

Σήμερα είναι ένα ακόμα βράδυ που ο κόσμος του Ολυμπιακού μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος και γεμάτος από αυτό που παρακολούθησε.

Τα ίδια ακριβώς, ισχύουν και για το ποδοσφαιρικό τμήμα, που η ομαδάρα αυτού του σεμνού και εξωπραγματικού κόουτς Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, που κάνει πάντα αυτό που πιστεύει εκείνος, και οι άμπαλοι, αφελείς και ανίδεοι ρεπόρτερ της ομάδας, του ασκούσαν κιόλας όλη την χρονιά σκληρή κριτική και τον είχαν και για να φύγει θα έπρεπε να είχε κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή από τον πρώτο γύρο.

Ότι κι αν γίνει την Κυριακή στον τελικό με την Ρεάλ - γιατί προφανώς η ιστορία γράφεται με τρόπαια και με τίτλους - ότι κι αν γίνει σε δυο μέρες στην Καλογρέζα, δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό που κανείς πλέον δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα-μοντέλο, μια ομάδα με τεράστια σύνδεση μεταξύ προπονητή και παικτών, έχει χημεία, μια ομάδα - οικογένεια, όπου όλοι νιώθουν σημαντικοί, μια ομάδα με πολλές προσωπικότητες, πολλούς ηγέτες και παίζει πάντα για να κερδίζει.

Άλλοι ηγούνται με το παράδειγμα, άλλοι με τις γελοιότητες, άλλοι με τα λόγια.

Και άλλοι με τον αλτρουισμό, την συνέπεια και την ανωτερότητα. Ο Ολυμπιακός την Κυριακή είναι ξεκάθαρα το φαβορί απέναντι στην σπουδαία ισπανική ομάδα των πολλών τίτλων.

Θα πάρει το Ευρωπαικό τρόπαιο, το χρειάζεται, το αξίζει και θα παλέψει μέχρι τελικής πτώσης για αυτό.

Αν έρθουν όλα ανάποδα, και κοιμηθούν όλοι οι θεοί, όπως συνέβη και στο ποδόσφαιρο με πρωταθλήτρια την ΑΕΚ και πάλι θα είναι πολύ δυνατός και για τα επόμενα πολλά χρόνια. Γιατί ο Ολυμπιακός δεν είναι απλώς μια κορυφαία ομάδα. Ήταν, είναι και θα είναι ΙΔΕΑ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους