[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

- "Να σου φτιάξω μια ζωγραφιά εδώ στον τοίχο;" - "Κι εγώ τι να σου δώσω;" - "Ένα πιάτο φαΐ." ... Χθες το βράδυ, η ίδια παρέα - Θανάσης Σκρουμπέλος, Θοδωρής Προκοπίου, Νίκος Γκεσούλης - στον ίδιο χώρο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

- "Να σου φτιάξω μια ζωγραφιά εδώ στον τοίχο;" - "Κι εγώ τι να σου δώσω;" - "Ένα πιάτο φαΐ." ... Χθες το βράδυ, η ίδια παρέα - Θανάσης Σκρουμπέλος, Θοδωρής Προκοπίου, Νίκος Γκεσούλης - στον ίδιο χώρο που μας είχε χαρίσει την εμπειρία του "Μακρυγιάννη", με την ίδια λιτή θεατρική συνθήκη, παρακολουθήσαμε τον "Θεόφιλο". Στη σκηνή, ο ίδιος απίστευτος ερμηνευτής: ο Θοδωρής Προκοπίου Θοδωρής Προκοπίου Official. "Θεόφιλος": Εκεί που η ανθρώπινη ενέργεια γίνεται ιστορία και ανάσα.

Εδώ που το "γυμνό θέατρο" αποκτά ρίζες και ορμή.

Πενήντα πέντε λεπτά μονολόγου.

Πενήντα πέντε λεπτά που μας καθήλωσαν πλημμυρίζοντάς μας με καταιγιστικές εικόνες.

Είναι συγκλονιστικό πώς ένας μόνο άνθρωπος, πάνω σε μια σχεδόν άδεια σκηνή, με μοναδικά όπλα το σώμα και τον λόγο του, να ζωγραφίσει στο μυαλό μας ολόκληρους κόσμους.

Παρακολουθώντας αυτή την καθηλωτική αιμορραγία ειλικρίνειας σκέφτηκα πως η περίφημη φράση του Μάνου Χατζιδάκη, "ηθοποιός σημαίνει φως", ίσως τελικά να είναι υπερβολικά ρομαντική - σχεδόν ελλιπής.

Γιατί το φως απλώς αποκαλύπτει στατικά ό,τι υπάρχει ήδη εκεί.

Ο ηθοποιός, όμως, στο γυμνό θέατρο, στο θέατρο της ουσίας, κάνει κάτι πολύ πιο δραματικό και χειροπιαστό.

Γίνεται πολλά, πάρα πολλά ή και τίποτα.

Ο ηθοποιός είναι η ωμή ενέργεια που αναβλύζει σε κάθε ανάσα σε κάθε παύση.

Είναι ένας ζωντανός μετασχηματιστής.

Παίρνει το σκοτάδι, τον πόνο και τον χλευασμό που υπέστη ο Θεόφιλος και τα μετατρέπει σε κινητήρια δύναμη σε ηλεκτρισμό που διαπερνά την πλατεία.

Είναι σώμα που ιδρώνει, ανάσα που κόβεται, ενέργεια που μεταγγίζεται αυτούσια στους θεατές.

Είναι η αλήθεια.

Σε έναν κόσμο γεμάτο φτιασίδια, ο ερμηνευτής ανεβαίνει στη σκηνή χωρίς προστατευτικό δίχτυ.

Μιλώντας νοερά με το πατέρα του.

Θύμησες που ζωντανεύουν δάκρυα που δεν κρατιούνται.

Εκεί ξεδιπλώνεται όλο το μεγαλείο της ταπεινότητάς του! Είναι η ακατέργαστη ιστορία.

Ο ηθοποιός δεν παρουσιάζει έναν αποκομμένο, γραφικό καλλιτέχνη, αλλά τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής του.

Μας μεταφέρει από τη χλιδή και το κοσμοπολίτικο φως της Ιωνίας κατευθείαν στο σκοτάδι της προδοσίας και το τραύμα της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Μέσα από τα μάτια του Θεόφιλου βιώνουμε τον ξεριζωμό, αλλά και την αντίφαση μιας κοινωνίας εγκλωβισμένης στο "παπαδαριό" και στα εύκολα, εμπορευματοποιημένα θαύματα.

Μιας κοινωνίας που προσκυνούσε το θαύμα, αλλά άφηνε τον αληθινό δημιουργό να πεινάει..! Είναι το ταξίδι.

Λειτουργεί ως ο απόλυτος ξεναγός στον χρόνο και στον χώρο.

Χωρίς σκηνικά, καταργεί τους τοίχους του θεάτρου και σε ταξιδεύει στα σοκάκια της Μυτιλήνης, στα καφενεία του Πηλίου, στις γειτονιές της Αθήνας, κάνοντάς σε συνοδοιπόρο στο μοναχικό μονοπάτι του ζωγράφου.

Είναι η συγκίνηση.

Δεν απευθύνεται στη λογική, χτυπά κατευθείαν στο συναίσθημα.

Καταφέρνει να σε λυγίσει, να σε κάνει να νιώσεις τον καημό, τη μοναξιά, αλλά και το πείσμα του ήρωα.

Είναι μια συγκίνηση λυτρωτική, που γεννιέται από την ομορφιά της ανθρώπινης ψυχής.

Είναι η αποκρυπτογράφηση.

Λειτουργεί ως πνευματικός μεταφραστής.

Παίρνει τα κρυπτογραφημένα μηνύματα που άφησε ο Θεόφιλος στους τοίχους - εκείνα που οι σύγχρονοί του διάβαζαν ως τρέλα - και σπάει τον κώδικά τους.

Ξεκλειδώνει την ουσία τους και μας αποκαλύπτει το κρυμμένο μεγαλείο αυτής της βασανισμένης ψυχής.

Είναι αφύπνιση.

Η ερμηνεία δεν σε ναρκώνει ούτε σε αφήνει στην ησυχία σου.

Σε τραντάζει, σε αναγκάζει να ξυπνήσεις από τον λήθαργο της καθημερινότητας και σε φέρνει αντιμέτωπο με την ουσία της ύπαρξης.

Είναι προτροπή.

Τελικά, ο ηθοποιός δεν κλείνει την παράσταση με μια απλή υπόκλιση, αλλά με ένα σιωπηλό κάλεσμα.

Η ερμηνεία μετατρέπεται σε μια βαθιά προτροπή προς όλους μας: να μείνουμε πιστοί στο προσωπικό μας όραμα, να υπερασπιστούμε την αυθεντικότητά μας και να μη λυγίσουμε μπροστά στη χλεύη του κόσμου.

Και μέσα σε όλη αυτή την καταιγίδα εικόνων, έρχεται ο εκκωφαντικός ψίθυρος: η Αθηνά.

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας, που παραμένει εκεί, σαν μια μόνιμη πληγή και ταυτόχρονα σαν μια λυτρωτική ανάσα. Μια ανάσα που μόνο την συλλαβίζεις..! 🙏 #Γυμνό_Θέατρο #Θεόφιλος,

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences