Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποτε τις λέγανε χώρες... ...κι είχανε ιστορία, είχανε πολίτες, είχανε πολιτισμό... Αμερική, Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία...ισχυρές... ...κι οι υπόλοιπες, "δορυφόροι", αδύναμες, στα γόνατα... Το χώρες μάς τελείωσε, τώρα πια είναι Εταιρείες, ανταγωνιστικές και κερδοσκοπικές εταιρείες.

Απλά δεν έχουν ακόμα εισαχτεί και επίσημα στα χρηματιστήρια.

Τις παρακολουθούνε βέβαια Οίκοι Αξιολόγησης, εξειδικευμένοι και σοβαροί επαγγελματίες του είδους, τις βαθμολογούνε, αν δεν είναι διαβαστερές, αν οι υπήκοοί τους δεν είναι καλά παιδιά τις αφήνουνε μετεξεταστέες για το Σεπτέμβρη, τις πασάρουν στο Ταμείο Ανάκαμψης, ανάνηψης ή κάπως έτσι... Δεν υπάρχουνε πια χώρες, κράτη, έθνη... Μεταλλαχτήκανε σε Εταιρείες που κάνουνε μπίζνες και γεωπολιτική.

Το στάνταρ και εγγυημένο προϊόν που εμπορεύονται είναι η Ζωή.

Τα πάντα γύρω από τη ζωή.

Άνθρωποι, ζώα, οικοσυστήματα, φυσικοί πόροι, ωκεανοί, ουρανοί, επιστήμες, τεχνολογίες, περιοχές, μυαλά... Όλα προς εκμετάλλευση, όλα προς πώληση, όλα προς κατανάλωση.

Όλα υπάρχουν για τους κυρίαρχους του παιχνιδιού.

Κανένα όριο, κανένας περιορισμός, καμία εξήγηση.

Οι κάποτε πολίτες είναι πλέον πωλητές και πελάτες, διπλός ρόλος, από τη μία παίρνουν και από την άλλη δίνουν... ότι και όσα τους υποδεικνύονται.

Δεν μιλάμε για ενεργούς πολίτες, μιλάμε για συνδρομητές, δικαιούχους, προσωπικούς αριθμούς, ΑΦΜ και τέτοια... Μοναδικός σκοπός όλων το κέρδος.

Βέβαια από διαφορετικά σημεία "εκκίνησης" της κούρσας.

Αγώνες επιβίωσης.

Οι μεγάλες ευκαιρίες δεν είναι για όλους.

Οι κανόνες αφορούν τους αδύναμους.

Οι ισχυροί έχουν το δίκιο πάντα με το μέρος τους, "φυσικός" νόμος.

Βασικός ρόλος των σύγχρονων κρατών - εταιρειών η μετατροπή του μόχθου και του κόπου των πολιτών - σκλάβων - υπηκόων σε πλούτο, εξουσίες και προνόμια για την ολιγαρχική πλουτοκρατική συμμορία που κάνει κουμάντο.

Το κάνουν με τρομοκρατικές και αποπροσανατολιστικές μεθόδους που παραλύουν, που εγκλωβίζουν ή αποκοιμίζουν τις λαϊκές μάζες.

Αυτό υπάρχει πια ιστορική εξέλιξη.

Δεν μιλάμε για ιστορικά γεγονότα που φέρνουν αλλαγές.

Δεν αλλάζει το κοινωνικό στάτους.

Η κυριαρχία του δίκαιου του ισχυρότερου δεν είναι διαπραγματεύσιμη υπόθεση, είναι κανονικότητα και σ' όποιον αρέσει.

Αυτός δεν είναι κόσμος για να ζουν νοήμονα πλάσματα, είναι ένα υπόγειο χωρίς οξυγόνο, χωρίς φωτισμό...κι όλες του ήλιου οι αχτίδες σ' ένα τοίχο πάντα χτυπούν και επιστρέφουν... τ. (του αγαπημένου Tasos Petridis )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους