«Η Σιγή των Πατέρων και η Πνοή του Παρακλήτου» Κατά την ιερά μνήμη των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η Εκκλησία δεν τιμά απλώς μία ιστορική σύναξη, αλλά ανακαλεί ενώπιον της τη στιγμή...

Πλήρες Κείμενο:

«Η Σιγή των Πατέρων και η Πνοή του Παρακλήτου» Κατά την ιερά μνήμη των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η Εκκλησία δεν τιμά απλώς μία ιστορική σύναξη, αλλά ανακαλεί ενώπιον της τη στιγμή κατά την οποία η αλήθεια του Θεού εφάνη ως φώς ακατάλυτο μέσα στη σύγχυση των ανθρώπινων λογισμών.

Οι θεοφόροι Πατέρες δεν συνήλθαν για να επικρατήσει η σοφία του ενός επί του άλλου, αλλά για να υποταχθούν όλοι μαζί στη σοφία του αιωνίου Λόγου.

Μέσα από προσευχή, άσκηση και ταπείνωση διεκήρυξαν ότι ο Χριστός δεν αποτελεί μία απλή μορφή της ιστορίας, αλλά τον αληθινό Θεό, ο Οποίος έγινε άνθρωπος, ώστε ο άνθρωπος να ανακληθεί από τη φθορά στην κοινωνία της θείας ζωής.

Ο κόσμος σε κάθε εποχή κινδυνεύει όχι μόνο από την πλάνη, αλλά και από την αλαζονεία που γεννά την πλάνη.

Όταν ο άνθρωπος εμπιστεύεται αποκλειστικά τη δύναμη της διανοίας του, η καρδιά του απομακρύνεται από την αλήθεια και η γνώση μετατρέπεται σε αυτάρεσκη αυθεντία. Οι Άγιοι Πατέρες, όμως, παρέδωσαν το αιώνιο δίδαγμα ότι η αλήθεια δεν επινοείται· αποκαλύπτεται στις ψυχές που καθαίρονται από το φρόνημα της υπερηφανείας.

Γι’ αυτό και η θεολογία της Εκκλησίας δεν αποτελεί ψυχρό φιλοσοφικό στοχασμό, αλλά εμπειρία φωτισμού και καρπό της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος.

Η εορτή αυτή προβάλλει συγχρόνως ως ιερός προπομπός της αγίας Πεντηκοστής. Οι Πατέρες της Νικαίας έγιναν στόματα του Παρακλήτου, διότι προηγουμένως έγιναν κατοικητήρια της Χάριτος Του.

Όπως οι Απόστολοι στο Υπερώο ενώθηκαν «ομοθυμαδόν», έτσι και εκείνοι συνήλθαν «εν ενί στόματι και μία καρδία», ώστε να φανερωθεί ότι η ενότητα της Εκκλησίας δεν στηρίζεται σε ανθρώπινες συμφωνίες, αλλά στη ζωοποιό παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Η Πεντηκοστή, έτσι, δεν παραμένει μία απλή ανάμνηση του παρελθόντος, αλλά διαρκής πρόσκληση μεταμορφώσεως του ανθρώπου και ανακαινίσεως της καρδιάς.

Μέσα στον θόρυβο και την πνευματική σύγχυση της σύγχρονης εποχής, το παράδειγμα των Αγίων Πατέρων προβάλλει ως φάρος διακρίσεως, ταπεινώσεως και ανδρείας της αληθείας.

Διδάσκει ότι μόνον η καρδιά που σιωπά ενώπιον του Θεού δύναται να ακούσει τη φωνή της αιωνιότητας.

Και μόνον εκείνος που αφήνει το Άγιο Πνεύμα να κατοικήσει εντός του μπορεί να περάσει από τη γνώση του κόσμου στη σοφία της Βασιλείας του Θεού. π. Άνθιμος Στάμου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους