Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η εργασιακή θεωρία της αξίας υποστηρίζει ότι η αξία ενός αγαθού καθορίζεται από τον αριθμό των ωρών εργασίας που περιέχονται σε αυτό.

Αν τούτο ήταν αληθές, τότε η αξία θα ήταν σαν μια φυσική, μετρήσιμη ιδιότητα, όπως το βάρος, το ύψος ή η περιεκτικότητα σε θερμίδες.

Αν ένας καλλιτέχνης επιπλοποιός αφιερώσει έναν ολόκληρο χρόνο για να σκαλίσει ένα τέμπλο, ένα σκρίνιο ή μιά ξύλινη επιφάνεια, τότε η αξία της δουλειάς του θα κοστολογούνταν με βάση τις ανθρωποώρες που κατανάλωσε για να την ολοκληρώσει.

Και εάν μέν η δουλειά του ήταν αποτέλεσμα κάποιας παραγγελίας με συμφωνημένο οικονομικό αντάλλαγμα, έχει καλώς.

Εάν όμως ο επιπλοποιός υλοποιούσε δική του απόφαση και αποφάσιζε να αναζητήσει αγοραστή εκ των υστέρων, τότε θα έπρεπε να βρεθεί κάποιος να εκτιμήσει ότι αξίζει να καταβάλλει το ζητούμενο τίμημα γιατί το προϊόν ικανοποιεί κάποια ανάγκη του, εν προκειμένω αισθητική.

Η αξία όμως των αγαθών προκύπτει από τη σχέση τους με τις ανάγκες μας και δεν είναι εγγενής στα ίδια τα αγαθά.

Ούτε ένα ανεξάρτητο πράγμα που υπάρχει από μόνο του. 'Ενα αγαθό αξίζει όσο είναι διατεθειμμένοι να πληρώσουν για αυτό οι υποψήφιοι ενδιαφερόμενοι να το αποκτήσουν.

Η αξία προσδιορίζεται λοιπόν απο το τρόπο που οι άνθρωποι-δυνητικοί αγοραστές του αγαθού-θα κρίνουν.

Πόσο το επιθυμούν, πόσο το αξιολογούν, πόσο το χρειάζονται, πόσα είναι διατεθειμένοι να καταβάλλουν για την απόκτηση του. Ως εκ τούτου, η αξία δεν υπάρχει έξω από τη συνείδηση των ανθρώπων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους