Η βραδιά στο «Ολύμπιον» ήταν κάτι ανάμεσα σε πανηγύρι συλλόγου αποδήμων, χαμένη κασέτα του EXTRA Channel του 1998 και μεταφυσικό επεισόδιο των «Παρατράγουδων», αν ο Νίκος Μαστοράκης είχε κάνει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σκηνή άνοιξε με Θεοδωράκη σε λούπα και ένα κοινό σε κατάσταση εθνικοπατριωτικής ημιλιποθυμίας που περίμενε το μεγάλο όραμα.

Αντι του οράματος, είδαμε μια σχολική γιορτή όπου τα μούλικα ξέχασαν τον ρόλο τους αλλά συνέχισαν κανονικά από πείσμα.

Κάπου εκεί ξεπρόβαλε και ο Θανάσης Αυγερινός.

Μπλούζα με Ντοστογέφσκι, ύφος ανθρώπου που θα σου εξηγήσει γιατί η γεωπολιτική λύνεται με μπαλαλάικα και πανσλαβισμό, και βλέμμα ταξιτζή που μόλις άκουσε ότι «η Δύση φταίει για όλα». Δίπλα του η Κατερίνα Μουτσάτσου, η γυναίκα που κάποτε φώναζε «Αϊ αμ χελίν» κι έκτοτε αποφάσισε ότι μπορεί να γίνει ταυτόχρονα ποπ σταρ, γεωστρατηγικός αναλυτής και ελληνορθόδοξη Joan Baez της Ανατολικής Μεσογείου.

Μιλούσε για δημοκρατία, εθνική αφύπνιση, κοινό αμυντικό δόγμα, Ρωσία, ψυχική ενέργεια και για γιουβαρλάκια, ΟΛΑ στην ίδια πρόταση.

Κάθε τόσο πεταγόταν κι ένας ύμνος προς τη Μόσχα, τόσο διακριτικά όσο διαφημίσεις φροντιστηρίου σε μεσημεριανή εκπομπή του ’95. Και μετά τα βίντεο.

Αχ, τα βίντεο.

Παρέλαση ομογενών, influencers, αγροτών, ανθρώπων που μιλούσαν για τον Καποδίστρια σαν να περιμένουν να κατέβει υποψήφιος με σταυρό και ημισέληνο μαζί.

Ένας άνθρωπος φώναζε ρυθμικά «Η αρχή του τέλους στην Αριστοτέλους» και κανείς δεν τον ακολουθούσε, πράγμα που έκανε το όλο σκηνικό ακόμα πιο σπαρακτικά ελληνικό! ούτε στην επανάσταση δεν μπορούμε να συγχρονιστούμε. 🤡🤡🤡 Κι ύστερα, η μεγάλη είσοδος. Η Μαρία Καρυστιανού σαν διευθύντρια πενταήμερης που αποφάσισε ξαφνικά να ανατρέψει το παγκόσμιο σύστημα.

Με φωνή απεντόμωσης που ανέβαινε σε επικίνδυνες νότες για τρωκτικά και κατσαρίδες, ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα αγγελικά πλασμένο! Δικαιοσύνη, αξιοκρατία, ισχυρός πρωτογενής τομέας, αυξήσεις, ευημερία, ηθική, οικογένεια, εθνική αναγέννηση, πιθανόν και λεύκανση δοντιών.

Ήταν το γνωστό ελληνικό πολιτικό μοντέλο του «θα τα κάνουμε όλα». Πώς; Με τι λεφτά; Από ποιους; Σιωπή.

Σαν διαφήμιση αμβροσίας όπου θα ξυπνάτε νέοι, πλούσιοι, αθάνατοι και με καλύτερο μεταβολισμό στον Όλυμπο της ψυχεδέλειας Κι εκεί που αναρωτιόσουν πού οδηγείται όλο αυτό, άρχισε να σχηματίζεται μια Ελλάδα αυτάρκης, ελληνορθόδοξη, μετασοβιετική, με Θεοδωράκη remix, αγρότες-φιλόσοφους, influencers Νορβηγίας που επιστρέφουν θριαμβευτικά στην πατρίδα και βιολογικά χαβιάρια που θα παράγονται σε κολχόζ με θέα το Άγιον Όρος.

Ένα έθνος που θα ζει κάπου ανάμεσα στον Ντοστογέφσκι, τον Ξυλούρη, το TikTok και το παλιό ALTER.

Κι ο λαός 🤡 από κάτω να χειροκροτεί σαν επιβάτης κρουαζιερόπλοιου που μόλις έμαθε ότι το πλοίο μπάζει νερά αλλά έχει πολύ καλό πρόγραμμα animation.

Η αλήθεια είναι ότι δεν παρακολουθήσαμε ίδρυση κόμματος.

Παρακολουθήσαμε séance εθνικής αυταπάτης.

Ένα πολιτικό fan fiction γραμμένο από αλγόριθμο που τάισε ορθοδοξία, αντισυστημισμό, Ρωσία, πανηγύρι, YouTube patriot channels, καφενείο επαρχίας, τηλεοπτική trash αισθητική και νοσταλγία ανθρώπων που πιστεύουν ακόμη ότι κάπου υπάρχει μια «αληθινή Ελλάδα» που περιμένει να ξυπνήσει υπό τους ήχους του Ζορμπά. Αριστούργημα!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους