Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από μερικές μέρες είχα γράψει το παρακάτω για τον Αντώνη Σαμαρά.

Το ίδιο ισχύει και για τον Μάκη Βορίδη.

Καμία υποχρέωση δεν έχει ο Μάκης Βορίδης να συμφωνήσει με τον Αντώνη Σαμαρά.

Κρίνονται αυτά που λέει.

Με την ίδια λογική τον Αδωνι Γεωργιάδη τον έκανε άνθρωπο ο Γιώργος Καρατζαφέρης που τον έβαλε στη πολιτική.

Άρα κακώς ο Άδωνις Γεωργιάδης ψήφισε υπέρ του PSI διαφωνώντας με τον Γιώργο Καρατζαφέρη.

Στην συνέχεια τον έκανε άνθρωπο ο Αντώνης Σαμαράς που τον πήρε στη νέα Δημοκρατία, ενώ ήταν ένας απλός πολίτης, αφού είχε παραιτηθεί και από υπουργός και από βουλευτής.

Άρα με τα ίδια κριτίρια έχει πολιτική υποχρέωση να ακολουθήσει τον Αντώνη Σαμαρά στο κόμμα που θα κάνει.

Το γενικό ερώτημα που τίθεται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι κατά πόσο ένας πολιτικός που χρωστάει την πολιτική του ανέλιξη σε κάποιον άλλο πολιτικό, έχει υποχρέωση να μην διαφωνήσει ποτέ πολιτικά μαζί του.

Όχι λέω εγώ.

Δεν έχει καμία τέτοια πολιτική υποχρέωση.

Αν το δεχτούμε αυτό, καταργούμε το δικαίωμα γνώμης του πολιτικού.

Θα ήταν πιο συνεπές να κριθεί ο Αντώνης Σαμαράς ή οποιοσδήποτε άλλος για τις πολιτικές του επιλογές και τις δημόσιες πράξεις του, όχι για το αν χρωστάει αιώνια ευγνωμοσύνη στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ή σε οποιονδήποτε άλλο. Αυτό δεν είναι πολιτικό επιχείρημα. Είναι σχεδόν οικογενειακή απαίτηση πίστης ντυμένη ως πολιτική ανάλυση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους