Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κουζίνα και μυθολογία Είναι καμιά φορά που πλένω ένα πιάτο και καθώς το κρατάω με το αριστερό χέρι (το δεξί χειρίζεται το σφουγγάρι) μπαίνω στον πειρασμό να μην αλλάξω το σημείο επαφής του χεριού με αυτό, απλώς να το κουνάω πέρα δώθε κάτω από το νερό της βρύσης ώστε να ξεπλυθεί, δεν μπορεί, λέω, θα πάει το νερό ανάμεσα στο πιάτο και τα δάχτυλα.

Εκεί όμως πάντα θυμάμαι τη Θέτιδα που κρατούσε τον Αχιλλέα από τη φτέρνα καθώς τον βουτούσε στο νερό της Στύγας (ή/και στην αθάνατη φωτιά) με αποτέλεσμα να μη γίνει πλήρως άτρωτος εξαιτίας της παρέμβασης του Πηλέα (νομίζω το πιο "Τραβάω τα μαλλιά μου από αγανάκτηση" σημείο της ελληνικής μυθολογίας για μένα, λατρεύω τον Αχιλλέα). Αναγνωρίζοντας το σημείο επαφής μου με το πιάτο ως την Αχίλλεια φτέρνα από όπου θα πιαστούν τα μικρόβια ή οι σαπουνάδες για να μετατρέψουν το πιάτο σε Δούρειο Ίππο για τον οργανισμό μου, αποφασίζω εν ριπή οφθαλμού να κουνήσω λίγο το πιάτο σε σχέση με τα δαχτυλά μου ώστε να πλυθεί κι εκείνη η ελαχιστη περιοχή, δεν είναι να επαναλαμβάνεις τέτοια αδιανόητα και διαχρονικά fails.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους