Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΕΝΑ ΤΡΑΠΕΖΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ Εχθές βρέθηκα στον αγαπημένο μου Αμπελά, το χωριό που θεωρώ χωριό μου αφού εμένα εκεί για εικοσιπέντε χρόνια, όποτε πήγαινα στο νησί.

Τα μισά απ’ αυτά στο Φυρογένης Παλάς, το ωραίο συγκρότημα που έφτιαξε ο Κώστας ο Φυρογένης λίγο πριν φύγει από τη ζωή.

Το συγκρότημα το λειτούργησε, και το λειτουργεί μέχρι σήμερα, ο γιος του ο Δημήτρης μαζί με τη γυναίκα του τη Χριστίνα, και τα τελευταία χρόνια κι ο γιος τους ο Κωνσταντίνος, συνονόματος του παππού του.

Πάντα έμενα στο ίδιο δωμάτιο, το τρία, και την τελευταία φορά που έμεινα πέντε μήνες πριν δεκατέσσερα χρόνια που ήρθα, και έμεινα, για σχεδόν δύο χρόνια στο νησί μας.

Θυμάμαι πολύ ωραίες βραδιές με τα παιδιά, με τραπέζια για φίλους.

Εχθές λοιπόν πέρασα για λίγο το πρωί για να κλείσω ένα διαμέρισμα για καλή μου φίλη.

Ήταν όλοι εκεί, ήπιαμε καφέ, τα είπαμε, σηκώθηκα να φύγω.

Γιατί δεν κάθεσαι να φάμε, μου είπε η καλή μου η Χριστίνα, θα φτιάξω κάτι πρόχειρο, μια μακαρονάδα.

Ωραία ιδέα, πετάγομαι να κάνω ένα μπάνιο εδώ από κάτω στη γνωστή παραλία και γυρίζω.

Πήγα, γύρισα, καθίσαμε στον φιλόξενο χώρο τους, και τελικά είχε μαγειρέψει ο Δημήτρης.

Λιθρίνια στη σχάρα και μύδια βραστά, και σαλάτα μαρούλι από τον κήπο.

Φάγαμε, ήπιαμε τις σούμες μας, θυμηθήκαμε τα παλιά, πέρασε ωραία η ώρα.

Έκανα αρμενική βίζιτα, για μισή ωρίτσα πήγα, σχεδόν εφτά κάθισα! Γνώρισα και την κοπέλα του Κωνσταντίνου με το πολύ ωραίο όνομα. Αλεξάνδρα τη λένε 😉!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους