Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Ειρήνη είναι κοντά; Μην κρατάτε την ανάσα σας Larry C Johnson 24 Μαΐου 2026 Από τότε που ο Neville Chamberlain επέστρεψε από τις διαπραγματεύσεις με τον Χίτλερ στο Μόναχο στις 30 Σεπτεμβρίου 1938, δεν έχουμε δει τέτοιο θέαμα εξαπάτησης και ψεύτικης ελπίδας. Ο Trump, χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα Truth Social, ήταν απασχολημένος αυτό το Σαββατοκύριακο διακηρύσσοντας: Έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό διαπραγμάτευση για μια Συμφωνία, η οποία υπόκειται στην οριστικοποίηση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και των διαφόρων άλλων χωρών, όπως αναφέρονται... Οι τελικές πτυχές και λεπτομέρειες της Συμφωνίας συζητούνται επί του παρόντος και θα ανακοινωθούν σύντομα.

Εκτός από πολλά άλλα στοιχεία της Συμφωνίας, το Στενό του Ορμούζ θα ανοίξει. Οι Ιρανοί, ωστόσο, έχουν διαφορετική άποψη: ο ισχυρισμός του Trump για την επιστροφή του Στενού του Ορμούζ στην προηγούμενη κατάστασή του δεν είναι αληθής.

Σύμφωνα με το Fars, σε αντίθεση με τον πρόσφατο ισχυρισμό του Τραμπ στο κοινωνικό δίκτυο Truth SocialK ότι το Στενό του Ορμούζ έχει επιστρέψει στην προηγούμενη κατάστασή του και βρίσκονται σε εξέλιξη προετοιμασίες για την υπογραφή συμφωνίας, οι παρακολουθήσεις του δημοσιογράφου του Fars δείχνουν ότι αυτός ο ισχυρισμός απέχει επίσης πολύ από την πραγματικότητα.

Το "Son of the New American Revolution" είναι μια έκδοση που υποστηρίζεται από τους αναγνώστες.

Για να λαμβάνετε νέες αναρτήσεις και να υποστηρίζετε το έργο μου, σκεφτείτε να γίνετε δωρεάν ή επί πληρωμή συνδρομητής.

Σύμφωνα με το τελευταίο ανταλλαγμένο κείμενο, εάν επιτευχθεί πιθανή συμφωνία, το Στενό του Ορμούζ θα εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τη διαχείριση του Ιράν.

Παρόλο που το Ιράν έχει συμφωνήσει να επιτρέψει στον αριθμό των διερχόμενων πλοίων να επιστρέψει στο προπολεμικό επίπεδο, αυτό δεν σημαίνει "ελεύθερη διέλευση" στην προπολεμική κατάσταση με κανέναν τρόπο.

Συνεπώς, η διαχείριση του στενού, ο καθορισμός της διαδρομής, του χρόνου, του τρόπου διέλευσης και η έκδοση αδειών θα παραμείνουν αποκλειστικά υπό τον έλεγχο και τη διακριτική ευχέρεια της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.

Επομένως, ο ισχυρισμός του Τραμπ σε αυτό το θέμα είναι ελλιπής και ασύμβατος με την πραγματικότητα.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι ο Τραμπ είχε προηγουμένως ανακοινώσει διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ως έναν από τους κύριους και αδιάσπαστους όρους οποιασδήποτε συμφωνίας.

Ωστόσο, δεν έχει αναληφθεί καμία δέσμευση από το Ιράν και το πυρηνικό ζήτημα δεν έχει συζητηθεί σε αυτό το στάδιο.

Εν τω μεταξύ, η Σαουδική Αραβία φέρεται να υπέγραψε ένα σύμφωνο μη επίθεσης με το Ιράν.

Αυτό έρχεται μετά την παρακολούθηση της Σαουδικής Αραβίας από την Τεχεράνη να παραβιάζει πολλαπλά επίπεδα της αμερικανικής αεροπορικής και ναυτικής άμυνας στο Στενό του Ορμούζ σε ανατριχιαστικά γρήγορες επιθέσεις κατά τη διάρκεια των πρώτων πέντε εβδομάδων του πολέμου του Ραμαζανιού (δηλαδή, του πολέμου που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου). Σύμφωνα με τους Financial Times, το βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας - που κάποτε βασιζόταν στις «σιδηροπέδες» (στην πραγματικότητα μια οφθαλμαπάτη) εγγυήσεις της Ουάσιγκτον - τώρα διερευνά σιωπηλά μια περιφερειακή συμφωνία βασισμένη στις παλιές Συμφωνίες του Ελσίνκι για οικονομική συνεργασία, εγγυήσεις ασφάλειας, σταθερότητα χωρίς η αυτοκρατορία να κάνει τις εντολές.

Εάν είναι αλήθεια, αυτό σηματοδοτεί ότι οι Σαουδάραβες ουσιαστικά απορρίπτουν τις ΗΠΑ ως τον κύριο προστάτη τους και αποδέχονται μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας που αναγνωρίζει το Ιράν ως τον νέο σερίφη σε μια επικίνδυνη γειτονιά.

Όταν ο προστάτης σας φαίνεται ευάλωτος και αποδυναμωμένος, αρχίζετε να μιλάτε με τη χώρα που μόλις απέδειξε ότι μπορεί να ανταποκριθεί.

Σύμφωνα με μια ανώτερη πακιστανική διπλωματική πηγή ασφαλείας: Πλησιάζουμε σε μια αποφασιστική στιγμή.

Το πλαίσιο υπάρχει σε μεγάλο βαθμό.

Το ερώτημα που απομένει είναι εάν η διπλωματία μπορεί να κλείσει την τελευταία απόσταση πριν η περιοχή διολισθήσει σε μια πολύ ευρύτερη αντιπαράθεση. Το Πακιστάν παίζει κεντρικό ρόλο σε αυτό το δράμα που εκτυλίσσεται. Ο Στρατάρχης Asim Munir ολοκλήρωσε τώρα μια δεύτερη αποστολή στην Τεχεράνη που περιλαμβάνει άμεση εμπλοκή με ανώτερες ιρανικές πολιτικές, στρατιωτικές και κληρικές δομές εξουσίας, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που λειτουργούν εντός της τροχιάς του στενού κύκλου του Ανώτατου Ηγέτη.

Ταυτόχρονα, ο Υπουργός Εσωτερικών Mohsin Naqvi παρέμεινε ενεργά εμπλεκόμενος στη διευκόλυνση των καθημερινών μηχανισμών έμμεσης επικοινωνίας ΗΠΑ-Ιράν και συντονισμού του πλαισίου. Το Πακιστάν φαίνεται τώρα να είναι η μόνη χώρα που διατηρεί ουσιαστικά λειτουργικά κανάλια εμπιστοσύνης ταυτόχρονα με την Τεχεράνη, το Πεκίνο, τη Ντόχα, το Ριάντ, το Άμπου Ντάμπι και τους μεσάζοντες που συνδέονται με την Ουάσινγκτον.

Εξίσου σημαντική είναι η ταχέως εδραιωμένη περιφερειακή αντίθεση στην ανανεωμένη αμερικανική στρατιωτική κλιμάκωση. Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα ΗΑΕ και το Πακιστάν φέρεται να έχουν διαβιβάσει άμεσες προειδοποιήσεις κατά της ανανεωμένης κινητικής δράσης.

Ο φόβος τους δεν είναι η ιδεολογική συμπάθεια προς την Τεχεράνη, αλλά η πιθανότητα ανεξέλεγκτης περιφερειακής αποσταθεροποίησης που αφορά τις υποδομές του Κόλπου, τα ενεργειακά συστήματα, τις θαλάσσιες οδούς, τις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης και τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου.

Ταυτόχρονα, το Ιράν δεν επιχειρεί πλέον από την αποδυναμωμένη στρατιωτική θέση που κατείχε νωρίτερα φέτος.

Η ιρανική πυραυλική υποδομή έχει ουσιαστικά ανασυσταθεί.

Οι ναυτικές δυνατότητες έχουν διασκορπιστεί και ενισχυθεί.

Οι διοικητικές δομές έχουν σταθεροποιηθεί υπό την ηγεσία του IRGC.

Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η Τεχεράνη διατηρεί περίπου το 70% της πυραυλικής της ικανότητας και έχει αποκαταστήσει την επιχειρησιακή λειτουργικότητα σε περίπου 30 από τις 33 στρατηγικές πυραυλικές της εγκαταστάσεις κοντά στο Στενό του Ορμούζ. Το άρθρο στα σχόλια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους