Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κωνσταντίνοs Τσονόπουλοs: o έρωτας & οι παραστάσεις με διαμόρφωσαν σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο” Η εφημερίδα μας έχει σταθερή προσήλωση στο να συζητά με νέους ταλαντούχους καλλιτέχνες που επιμένουν δημιουργικά σε δύσκολες εποχές.

Αυτή τη φορά συναντήσαμε τον Κωνσταντίνο Τσονόπουλο, μια πολυεπίπεδη καλλιτεχνική φυσιογνωμία που λειτουργεί ως ηθοποιός, ως σκηνοθέτης, ως perfomer και ως μουσικός, αφήνοντας το στίγμα του σε ξεχωριστές παραστάσεις.

Παρά τη νεαρή ηλικία του έχει ήδη διαγράψει μια αξιόλογη καλλιτεχνική πορεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με όραμα και ήθος, και τα μελλοντικά του σχέδια τον φέρνουν σύντομα στο Ηρώδειο.

Για να τον γνωρίσουμε καλύτερα του θέσαμε ερωτήσεις και απολαύσαμε τη συζήτηση μαζί του.

Του ευχόμαστε να συνεχίσει την επιτυχημένη πολυδιάστατη πορεία του στον καλλιτεχνικό χώρο και εμείς με πολύ ενδιαφέρον θα παρακολουθούμε τις νέες του δουλειές! Επιμέλεια: Όλγα Τραυλού +OIKIA: Πότε και πώς μπήκε το θέατρο στη ζωή σου; Σκεφτόσουν από την αρχή ότι θα ήθελες να γίνει το επάγγελμά σου; - Μικρός δεν είχα την πολυτέλεια να σκεφτώ πως θα ασχοληθώ με την τέχνη και πιο συγκεκριμένα με το θέατρο.

Μεγάλωσα σε μια γειτονιά στον Άγιο Δημήτριο, πήγα σχολείο στο Στρογγυλό, από μικρός τα απογεύματα στο σχολείο με φίλους για μπάλα ή σε σπίτια για playstation.

Δεν νομίζω πως η ελληνική εκπαίδευση δίνει την δυνατότητα σε ένα νέο παιδί να ονειρευτεί την τέχνη, ούτε και τα κατάλληλα ερεθίσματα.

Θυμάμαι τα καλλιτεχνικά μαθήματα ήταν απλώς μια ανάσα από τις χιλιάδες υποχρεώσεις που είχα για το φροντιστήριο.

Εγώ, ήμουν τυχερός γιατί λόγω των γονιών μου ήμουν από μικρός στη μουσική, οπότε έγινε μια αρχή, πρώτα με πιάνο και έπειτα με ντραμς.

Ξεκίνησα όμως να τραγουδάω πολύ μεγαλύτερος, όταν μπήκα στη Δραματική Σχολή, μιας και όταν ήμουν μικρός η ωραία φωνή της οικογένειας ήταν η αδερφή μου.

Έτσι, όταν τελείωσα το σχολείο, ξεκίνησα να σπουδάζω οικονομικά μέχρι τα 20 όταν και αποφάσισα να κάνω την επανάστασή μου, να τα παρατήσω όλα και να ξεκινήσω σπουδές στο θέατρο. +OIKIA: Υπήρξε κάτι που τελικά ήταν διαφορετικό από εκείνο που είχες αρχικά στο μυαλό σου και σε προσγείωσε στην πραγματικότητα όταν μπήκες σε αυτό το επάγγελμα; - Οι Δραματικές Σχολές έχουν τους φοιτητές σε φούσκες, μακριά από την πραγματικότητα του επαγγέλματος.

Εγώ όμως είχα αφέλεια και θράσος και ξεκίνησα από το πρώτο έτος κιόλας της σχολής, κρυφά από όλους, να πηγαίνω σε ακροάσεις και να δέχομαι τη μια απόρριψη μετά την άλλη και έτσι κατάλαβα τι ζητάει ο χώρος.

Επίσης, ήμουν τυχερός γιατί στο τρίτο έτος είχα έναν δάσκαλο, τον Δημήτρη Κομνηνό, που μας άνοιξε το θέατρο του.

Το ελληνικό κοινό είναι αντιφατικό, αλλά ζωντανό.

Από τη μια μπορεί να είναι δύσπιστο και απαιτητικό, από την άλλη όταν συγκινηθεί δίνεται ολοκληρωτικά Με τους συμφοιτητές μου περάσαμε όλο το τρίτο έτος μέσα σε ένα θέατρο βλέποντας ηθοποιούς να μπαίνουν και να βγαίνουν, να απoγοητεύονται, να κάνουν πρόβες, να μεθάνε, να αγκαλιάζονται, να τσακώνονται, να κουβαλάνε τα προβλήματά τους Ήταν αποτέλεσμα της γνωριμίας μου με την φίλη μου και σκηνοθέτρια Ελένη Μποζά, ήταν αποτέλεσμα του εγκλεισμού μας λόγω κορονοϊού, ήταν αποτέλεσμα ενός έρωτα που με έκανε να μείνω στην Ελλάδα και να μην φύγω για σπουδές στο Παρίσι, ήταν η παράσταση μέσα από την οποία ωρίμασα υποκριτικά και με διαμόρφωσε ως καλλιτέχνη και άνθρωπο.

Ένας μονόλογος που έπαιξε για τρία χρόνια, από τον Απρίλη του 2022 μέχρι τον Νοέμβρη του 2025, και ταξίδεψε σε διαφορετικούς χώρους και θέατρα της Αθήνας.

Σκηνικά, μια απλή ιστορία ενός ανθρώπου του περιθωρίου που ζητούσε να τον ακούσουν και να τον καταλάβουν, που ζητούσε να στραφούμε ο ένας στον άλλον και να θυμηθούμε πόσο ισχυρό είναι το «μαζί». +OIKIA: Ως καλλιτέχνης υπηρετείς το θέατρο από διάφορους ρόλους: ηθοποιός, σκηνοθέτης και περφόρμερ.

Εσύ σε ποιον ρόλο νιώθεις καλύτερα; - Υπηρετώ το θέατρο από όποιον ρόλο με χρειαστεί ώστε να βοηθήσω εμένα, την ομάδα μου ή κάποιον φίλο να δημιουργήσει.

Από το σκούπισμα της σκηνής, το σχεδιασμό των φωτισμών, τη δημιουργία της αφίσας, μέχρι να σκηνοθετήσω μια παράσταση ή να παίξω ως ηθοποιός.

Έχω περάσει από τα περισσότερα πόστα μιας παραγωγής και αυτό, επίσης, με έχει διαμορφώσει.

Οι ανάγκες του επαγγέλματος και η περιέργειά μου στη ζωή με ώθησε και με ωθεί ακόμα στο να δοκιμάζομαι σε διαφορετικές συνθήκες και πόστα. + OIKIA: Υπάρχουν ρόλοι που προτιμάς επειδή είναι κοντά στην προσωπικότητά σου ή θέλεις να δοκιμαστείς σε μεγάλη γκάμα ρόλων; - Όσο περισσότερο διαφορετικά είναι τα πρότζεκτ μεταξύ τους τόσο μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει για μένα και για την εξέλιξή μου ως ηθοποιού, αλλά και ως ανθρώπου.

Είναι η φύση του επαγγέλματος από μόνη της τέτοια, που με βάζει σε έναν τρόπο ζωής να τρέφομαι από κάθε νέα παράσταση, καθώς μου επιφυλάσσει νέους συνεργάτες, νέα διαβάσματα, νέους χώρους, νέες πόλεις και κάποιες φορές και νέες χώρες. +OIKIA: Πιστεύεις στις θεατρικές ομάδες; Η συνεργασία και η ομαδική δουλειά είναι γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη του καλλιτέχνη; - Πιστεύω βαθιά στις ομάδες και στη συνεργατική δουλειά.

Φοβόμουν για χρόνια να τολμήσω να υπάρξω σε μια ομάδα, μιας και αφότου τελείωσα τη σχολή δούλεψα πολύ στο ελεύθερο θέατρο, αλλά από το Νοέμβρη του 2025 φτιάξαμε μαζί με κάποιους φίλους και συνεργάτες μου μια ομάδα θεατρική, με τους οποίους συναντιόμαστε σε εβδομαδιαία βάση από τότε και είναι οι πιο αγαπημένες μου πρόβες.

Το θέατρο γενικά και το επάγγελμα του ηθοποιού ειδικά εμπεριέχει το κομμάτι της έκθεσης και αυτό το κάνει συχνά επικίνδυνο.

Είναι πολύτιμο αυτό που καλείται ο ηθοποιός να δώσει σε κάθε ρόλο, σε κάθε πρόβα, σε κάθε παράσταση, ένα κομμάτι του ψυχισμού του, και πρέπει να γίνει σε γρήγορους ρυθμούς γιατί το θέατρο είναι μπίζνες.

Οι θεατρικές πρόβες κρατάνε συνήθως 1,5 με 2 μήνες και καλείται ο ηθοποιός πολύ γρήγορα να νιώσει ασφάλεια και να ανοιχτεί σε νέους συναδέλφους στις πρόβες, έπειτα ανεβαίνει η παράσταση, έρχεται αντιμέτωπος με το κοινό, τελειώνει η παράσταση, ξεκινά νέες πρόβες και πάλι από την αρχή ξανά και ξανά.

Εκεί η έννοια της ομάδας γίνεται αναγκαία καθώς μέσα από τη σταθερότητα των συνεργατών δίνεται ο χώρος και ο χρόνος στον ηθοποιό να νιώσει ασφάλεια, να δημιουργήσει σχέσεις εμπιστοσύνης και να αναπτυχθεί. +OIKIA: Πώς λειτουργεί η συνεργασία καλλιτεχνών από διαφορετικές χώρες; Έχοντας δουλέψει στο εξωτερικό ποιες διαφορές και ποιες ομοιότητες εντοπίζεις σε σχέση με το ρόλο και τη λειτουργία του θεάτρου στην Ελλάδα; - Η κάθε χώρα είναι και ένας νέος κόσμος θεατρικά.

Έχω την τύχη να δουλεύω σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και σε θιάσους που αποτελούνται από καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, και αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι το πώς ο κάθε λαός αντιλαμβάνεται την έννοια του καλλιτέχνη.

Γνώρισα καλλιτέχνες του δρόμου, κουκλοπαίκτες, ακροβάτες, χορευτές, μουσικούς, κλόουν, ανθρώπους με ή χωρίς σπουδές, αλλά με βαθιά αγάπη και αφοσίωση στην τέχνη τους και με έκανε να αναρωτιέμαι τι ορίζει κάποιον ως καλλιτέχνη, μιας και στην Ελλάδα οι σπουδές είναι μονόδρομος και το θέατρο έχει πολύ συγκεκριμένο τρόπο που συμβαίνει. Στην Πολωνία, για παράδειγμα, η τέχνη είναι βαθιά περασμένη στο dna των ανθρώπων, υπάρχει σεβασμός στους καλλιτέχνες, δεν θεωρούνται χομπίστες, το κράτος επενδύει στον πολιτισμό, κάθε μεγάλη πόλη έχει και ένα κρατικό θέατρο, κάθε μικρή πόλη έχει το δικό της πολιτιστικό κέντρο με τη δική του χορωδία και ορχήστρα, το δικό του θέατρο και κάνει πολύ συχνά πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Θλίβομαι όταν σκέφτομαι ότι ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού μου στην Κρήτη υπάρχει μόνο για να οργανώνει πανηγύρια και γλέντια.

Αντιλαμβάνομαι την αξία της διασκέδασης, αλλά επιμένω στην αξία της συναισθηματικής καλλιέργειας, της πνευματικής ωρίμανσης και της κοινωνικής ευαισθητοποίησης και αυτά επιτυγχάνονται μέσα από την τέχνη, κάτι που αγνοούμε. +OIKIA: Πώς θα χαρακτήριζες το ελληνικό κοινό; - Το ελληνικό κοινό είναι αντιφατικό, αλλά ζωντανό.

Από τη μια μπορεί να είναι δύσπιστο και απαιτητικό, από την άλλη όταν συγκινηθεί δίνεται ολοκληρωτικά.

Έχει ένστικτο.

Καταλαβαίνει πότε κάτι είναι αληθινό.

Ίσως, κυρίως λόγω τηλεόρασης, να μην έχει πάντα πρόσβαση ή εξοικείωση με όλες τις μορφές τέχνης, αλλά έχει βαθιά ανάγκη για σύνδεση.

Και όταν αυτή συμβεί, η ανταπόκριση είναι πολύ δυνατή, σχεδόν προσωπική. +OIKIA: Υπάρχει πνευματικότητα στην τέχνη; Μπορεί η τέχνη να λειτουργήσει ως αντίβαρο στους τόσο αντιπνευματικούς και κυνικούς καιρούς που ζούμε; - Η τέχνη οφείλει να είναι ειλικρινής.

Όχι απαραίτητα «ωραία» ή «εύκολη», αλλά αληθινή.

Να μην φοβάται να εκτεθεί, να θέσει ερωτήματα, να ενοχλήσει όταν χρειάζεται.

Δεν έχει υποχρέωση να δίνει απαντήσεις, αλλά έχει ευθύνη να ανοίγει χώρους σκέψης και εμπειρίας.

Ο καλλιτέχνης έχει ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και στην εποχή του.

Ειδικά σήμερα, που όλα γίνονται πιο γρήγορα, πιο επιφανειακά και πιο καταναλωτικά, η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει σαν χώρος επιβράδυνσης και επανασύνδεσης.

Δεν αλλάζει τον κόσμο από μόνη της, αλλά αλλάζει τον τρόπο που τον βιώνουμε.

Και αυτό είναι ήδη μια μορφή αντίστασης. +OIKIA: Θεωρείς ότι τα κείμενα των σύγχρονων δημιουργών έχουν αλλάξει το τοπίο στο θέατρο τα τελευταία χρόνια; Είναι πιο κοντά στα θέματα που απασχολούν τους ανθρώπους σήμερα; - Δυστυχώς η ελληνική δραματουργία πάσχει, πέρα από ελάχιστες εξαιρέσεις νέων δημιουργών, γι’ αυτό και επιστρέφουμε συχνά σε παλαιότερα έργα κορυφαίων δημιουργών που παραμένουν διαχρονικά, και ακόμα κι αν γράφτηκαν 100, 200 ή 1000 χρόνια πίσω επικοινωνούν εις βάθος με τη σημερινή κοινωνία. “12 και 13 Ιουνίου θα βρίσκομαι με τον Σταμάτη Κραουνάκη στο Ηρώδειο, που θα ανεβάσουμε τη Λυσιστράτη” +OIKIA: Η εμπειρία σου από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο ήταν θετική; Θα σε ενδιέφερε να ενισχύσεις την παρουσία σου σε αυτούς τους τομείς; - Με ενδιαφέρει κάθε πρότζεκτ το οποίο σέβεται τον εαυτό του και το θεατή.

Είτε είναι θέατρο είτε τηλεόραση είτε κινηματογράφος, αν το θέμα και η ομάδα με εμπνέει, τότε με αφορά και η δουλειά, ανεξάρτητα από το μέσο προβολής. +OIKIA: Ποιους καλλιτέχνες ή γενικότερα πνευματικούς ανθρώπους θαυμάζεις; Υπάρχει κάποια προσωπικότητα που σε επηρέασε ιδιαίτερα; - Από νέους και ενεργούς καλλιτέχνες θαυμάζω πολύ τον Ευριπίδη Λασκαρίδη γιατί αυτό που κάνει είναι μοναδικό, θεατρικά έχω μεγάλη αγάπη στις δουλειές του Ανέστη Αζά, αλλά ο άνθρωπος που με επηρέασε περισσότερο και είναι για εμένα σαν θεατρική μητέρα είναι η Ελένη Μποζά. +OIKIA: Πώς κυλά η καθημερινότητά σου εκτός του επαγγελματικού σου χώρου; - Μου αρέσει πολύ το ποδόσφαιρο, οπότε όταν δεν δουλεύω περνάω αρκετό χρόνο είτε βλέποντας είτε παίζοντας μπάλα με φίλους.

Προσπαθώ να αφήνω ελεύθερες τις Κυριακές μου για να περνάω χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά μου.

Πάω αρκετά σινεμά και όταν ανοίγει ο καιρός παίρνω τη μηχανή και κάνω κοντινές ή και πιο μακρινές εξορμήσεις, ανάλογα με τη διάθεση. +OIKIA: Τα μελλοντικά σου σχέδια περιλαμβάνουν μία ακόμα σημαντική συνεργασία.

Θέλεις να μας μιλήσεις για την παράσταση στην οποία θα λάβεις μέρος τον Ιούνιο; - Θα βρίσκομαι με τον Σταμάτη Κραουνάκη στο Ηρώδειο, με τον οποίο θα ανεβάσουμε 12 και 13 Ιουνίου τη Λυσιστράτη. +OIKIA: Έχεις ένα μήνυμα για τους αναγνώστες της εφημερίδας μας; - Έχω μεγάλη χαρά που μου δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από την εφημερίδα σας, να συστηθώ στο κοινό του Αγίου Δημητρίου, γιατί είναι ο τόπος που μεγάλωσα, που ζουν οι φίλοι μου, η οικογένειά μου και οι αναμνήσεις μου και έχει σημαντική αξία στη ζωή μου.

Θα ήθελα τα επόμενα χρόνια να επιστρέφω στα καλοκαιρινά φεστιβάλ του δήμου, μέσα από όμορφες συνεργασίες, και να συναντιέμαι ξανά με τον κόσμο.

Τέλος, εύχομαι όλο και περισσότερα παιδιά από τον δήμο να βρουν τον δρόμο τους στην τέχνη και οι γονείς να είναι εκεί για να τους δώσουν ερεθίσματα και να τα στηρίξουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους