Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ὁ παπᾶ Τύχων ἔλεγε: «Γλυκό μου Παΐσιο, ἐμεῖς, παιδί μου, θὰ ἔχουμε ἀγάπη εἰς αἰῶνας αἰώνων…» –Γλυκό μου Παΐσιο, ἐμεῖς, παιδί μου, θὰ ἔχουμε ἀγάπη εἰς αἰῶνας αἰώνων, ἡ ἀγάπη εἶναι ἀκριβὴ ἡ δική μας.

Ἐσὺ θὰ κάνης εὐχὴ ἀπὸ ἐδῶ, καὶ ἐγὼ θὰ κάνω ἀπὸ τὸν Οὐρανό.

Πιστεύω ὅτι θὰ μὲ ἐλεήση ὁ Θεός, γιατί ἑξῆντα χρόνια, παιδί μου, Καλόγηρος, συνέχεια ἔλεγα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με. Ἔλεγε ἐπίσης: –Ἐγὼ θὰ λειτουργῶ πιὰ στὸν Παράδεισο.

Ἐσὺ νὰ κάνης εὐχὴ ἀπὸ ἐδῶ, καὶ ἐγὼ θὰ ἔρχομαι κάθε χρόνο νὰ σὲ βλέπω.

Ἐὰν ἐσὺ θὰ καθήσης στὸ Κελλὶ αὐτό, ἐγὼ θὰ ἔχω χαρά, ἀλλὰ ὅπως ὁ Θεὸς θέλει, παιδί μου.

Σοῦ ἔχω καὶ κουμπάνια, γιὰ τρία χρόνια κονσέρβες, καὶ μοῦ ἔδειχνε, δίπλα, ἕξι μικρὰ κουτιὰ σαρδέλες καὶ ἄλλα τέσσερα κουτιὰ καλαμάρια, ποῦ τὰ εἶχε φέρει κάποιος ἀπὸ καιρό, καὶ ἔμειναν στὴν ἴδια θέση, ὅπου τὰ εἶχε ἀφήσει ὁ ἐπισκέπτης τότε. (Γιὰ μένα αὐτὲς οἱ κονσέρβες δὲν ἔφθαναν οὔτε γιὰ μιὰ ἑβδομάδα). Ξανὰ ἐπανελάμβανε ὁ Γέροντας: –Ἐμεῖς, παιδί μου, θὰ ἔχουμε ἀκριβὴ ἀγάπη εἰς αἰῶνας αἰώνων, καὶ θὰ ἔρχομαι κάθε χρόνο νὰ σὲ βλέπω, καὶ τὰ μάτια του ἔτρεχαν δάκρυα συνέχεια.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἐκεῖνες οἱ δέκα τελευταῖες ἡμέρες ποῦ παρέμεινα κοντά του, ἦταν ἡ μεγαλύτερη εὐλογία τοῦ Θεοῦ γιὰ μένα, γιατί βοηθήθηκα περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά.

Ἀφοῦ μοῦ δόθηκε ἡ εὐκαιρία νὰ τὸν ζήσω λίγο ἀπὸ κοντὰ καὶ νὰ τὸν γνωρίσω καλύτερα.

Αὐτὸ ποῦ μοῦ ἔκανε μεγαλύτερη ἐντύπωση ἦταν τὸ πόσο στὰ ζεστὰ εἶχε πάρει τὸ θέμα τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς! Δίπλα ἀπὸ τὸ κρεβάτι του εἶχε ἕτοιμες ἐπιστολές, γιὰ νὰ τὶς ταχυδρομήσω, μόλις πεθάνη, σὲ γνωστούς του ἐπισκόπους, γιὰ νὰ τὸν μνημονεύουν.

Ἐπίσης μοῦ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ φέρω ἐπίσκοπο νὰ τὸν διάβαση στὸν τάφο καὶ νὰ τὸν ἀφήσω ἐκεῖ – νὰ μὴ τοῦ κάνω τὴν ἐκταφῇ – μέχρι τὴν Δευτέρα Παρουσία του Χρίστου.

Εἶχα εἰδοποιήσει ἐν τῷ μεταξὺ στὸ Μοναστήρι ὅτι εἶναι πιὰ στὰ τελευταῖα του ὁ Παπα – Τυχῶν, καὶ ἦρθε ὁ πατὴρ Βασίλειος, γιὰ νὰ τὸν ἑτοιμάσουμε.

Ἔβλεπες πιὰ σιγά – σιγὰ νὰ σβήνη ὁ Γέροντας, σὰν τὸ κανδήλι, ποῦ τελειώνει τὸ λάδι ἀπὸ τὴν κούπα καὶ μένει λίγο στὸ φυτίλι, καὶ κάνει τὶς τελευταῖες του ἀναλαμπές.

Ἔτσι μᾶς ἔφυγε ἡ ἁγιασμένη του ψυχὴ καὶ μᾶς ἄφησε τὸ σῶμα του καὶ ἕνα μεγάλο κενό.

Τὸν ἑτοιμάσαμε οἱ δυό μας καὶ εἰδοποιήσαμε τὸ πρωΐ καὶ τοὺς ἄλλους Πατέρες, καὶ τοῦ διάβασαν τὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία οἱ γνωστοί του Ἱερεῖς μὲ εὐλάβεια.

Μᾶς ἄφησε πόνο, φυσικά, στὶς ψυχές μας μὲ τὸν ἀποχωρισμό του, γιατί ἡ παρουσία του ἔπαιρνε πόνο καὶ σκορποῦσε παρηγοριά.

Τώρα πιὰ ὁ Γέροντας θὰ μᾶς ἐπισκέπτεται ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ καὶ θὰ μᾶς βοηθάη περισσότερο.

Ἄλλωστε, τὸ εἶχε ὑποσχεθῇ ὁ ἴδιος: «Ἐγὼ θὰ ἔρχομαι κάθε χρόνο νὰ σὲ βλέπω». Οἱ εὐχές του Παπα – Τύχωνα καὶ ὅλων τῶν γνωστῶν καὶ ἀγνώστων Ἁγίων νὰ μᾶς βοηθᾶνε στὰ δύσκολα χρόνια ποῦ περνᾶμε. Ἀμήν. Πηγή: «ΑΓΙΟΡΕΙΤΑΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΑ» τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους