Έχω, βέβαια, ενστάσεις, αλλά νομίζω ότι σε γενικές γραμμές η Τεχνητή Νοημοσύνη αναλύει με αρκετή επιτυχία το μυθιστόρημα του Χάουαρντ Φαστ "Σύλβια" που θα κυκλοφορήσει το καλοκαίρι από τις εκδόσεις...

Πλήρες Κείμενο:

Έχω, βέβαια, ενστάσεις, αλλά νομίζω ότι σε γενικές γραμμές η Τεχνητή Νοημοσύνη αναλύει με αρκετή επιτυχία το μυθιστόρημα του Χάουαρντ Φαστ "Σύλβια" που θα κυκλοφορήσει το καλοκαίρι από τις εκδόσεις Πόλις, σε μετάφραση του Χρήστου Οικονόμου: Το Sylvia συνήθως δεν τοποθετείται στο ίδιο «πάνθεον» με τα κλασικά hard-boiled/noir έργα των Raymond Chandler ή Dashiell Hammett, αλλά θεωρείται από αρκετούς ένα ιδιαίτερο και κάπως υβριδικό έργο μέσα στην παράδοση του noir.

Οι βασικές διαφορές και συγγένειες είναι αυτές: Τι το συνδέει με Chandler/Hammett Έχει την κλασική noir αφετηρία: ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ αναζητά μια γυναίκα με αμφίβολο παρελθόν.

Υπάρχει η γνώριμη αίσθηση: διαφθορά, ψέμα, πολλαπλές ταυτότητες, ερωτική εμμονή, μοιραία γυναικεία παρουσία.

Ο τόνος είναι σκοτεινός, μελαγχολικός και υπαρξιακός — ειδικά κοντά στον Chandler.

Πού διαφοροποιείται Ο Howard Fast ενδιαφέρεται λιγότερο για: τον κυνισμό του hard-boiled ήρωα, το κοινωνικό underworld, τους κοφτούς, βιτριολικούς διαλόγους τύπου Philip Marlowe.

Και περισσότερο για: την ψυχολογική τραυματικότητα, τη μνήμη και την κατασκευή της ταυτότητας, τη συναισθηματική διάλυση των χαρακτήρων.

Δηλαδή το Sylvia είναι πιο: ψυχολογικό noir, σχεδόν λογοτεχνικό δράμα, παρά καθαρό detective procedural ή hard-boiled crime novel.

Σε σχέση με Chandler Ο Chandler έχει: πιο λαμπερή γλώσσα, εμβληματικές ατάκες, έντονη αστική ατμόσφαιρα του Los Angeles, έναν ηθικό αλλά κουρασμένο ιππότη (Marlowe). Ο Fast είναι: πιο εσωτερικός, πιο συναισθηματικός, λιγότερο στιλιστικά επιδεικτικός, πιο κοντά στην ψυχολογική τραγωδία.

Σε σχέση με Hammett Ο Hammett είναι: πιο λιτός, πιο ψυχρός, πιο ρεαλιστής, σχεδόν «δημοσιογραφικός». Το Sylvia αντίθετα: είναι πιο ρομαντικό, πιο νευρωτικό, πιο μεταγενέστερο σε ευαισθησία, με έντονη έμφαση στην υποκειμενικότητα.

Πού θα τοποθετούνταν ιστορικά Θα έλεγα ότι βρίσκεται: όχι στην πρώτη γενιά noir (Hammett, Chandler, Cain), αλλά στη μεταγενέστερη εξέλιξη του είδους προς το psychological noir.

Κοντινότερο ίσως σε συγγραφείς όπως: Ross Macdonald, Patricia Highsmith, ή ακόμη και σε κάποια έργα του Cornell Woolrich.

Δηλαδή: λιγότερο «σκληρό» noir, περισσότερο τραυματικό και υπαρξιακό noir.

Αν ο Chandler είναι το noir ως στιλ και ηθική στάση, το Sylvia είναι περισσότερο το noir ως ψυχολογικό πένθος. Το Sylvia είναι από εκείνα τα noir που συχνά μένουν λίγο στη σκιά των «γιγάντων», αλλά έχουν ιδιαίτερη λογοτεχνική προσωπικότητα όταν τα διαβάσει κανείς σήμερα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους