Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πολιτική ιστορία αυτού του τόπου έχει αποδείξει πως οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν απλώς από τη φθορά ή τις δημοσκοπήσεις.

Πέφτουν όταν οι εργαζόμενοι, ο λαός, πάψουν να αποδέχονται τη ζωή της εκμετάλλευσης και της αδικίας ως «κανονικότητα». Και σήμερα, όσο κι αν επιχειρούν να παρουσιάσουν μια εικόνα σταθερότητας και ανάπτυξης, η πραγματικότητα που βιώνει η κοινωνική πλειοψηφία είναι σκληρή και αμείλικτη.

Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε λαϊκή γειτονιά, σε κάθε σπίτι εργατικής και μικρομεσαίας οικογένειας κυριαρχεί η ανασφάλεια.

Οι πολίτες βλέπουν τους μισθούς να τελειώνουν στα μισά του μήνα.

Οι συνταξιούχοι μετρούν καθημερινά απώλειες στην αξιοπρέπειά τους.

Οι νέοι αναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς δικαιώματα ή να μεταναστεύουν για να επιβιώσουν.

Οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικροί επαγγελματίες συνθλίβονται ανάμεσα στη φοροληστεία, στα χρέη και στην κυριαρχία των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.

Την ίδια ώρα, η ακρίβεια δεν είναι ένα «εισαγόμενο φαινόμενο», όπως ισχυρίζονται.

Είναι το αποτέλεσμα μιας οικονομίας που λειτουργεί για τα κέρδη των λίγων και όχι για τις ανάγκες των πολλών.

Η ενέργεια, τα τρόφιμα, η στέγη, η υγεία και η παιδεία έχουν μετατραπεί σε πανάκριβα εμπορεύματα.

Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι σπάνε κάθε ρεκόρ κερδοφορίας, ενώ ο λαός καλείται να κάνει θυσίες χωρίς τέλος.

Και όλα αυτά δεν είναι ούτε λάθος ούτε ανικανότητα.

Είναι η φυσική συνέπεια ενός συστήματος που υπηρετεί το κεφάλαιο. Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αλλάζουν πρόσωπα και συνθήματα, αλλά συμφωνούν στην ίδια πολιτική.

Στήριξη των επιχειρηματικών συμφερόντων, υποταγή στις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μεταφορά των βαρών στις πλάτες του λαού.

Γι’ αυτό και η οργή που μεγαλώνει στην κοινωνία δεν είναι μόνο οικονομική.

Είναι βαθιά ταξική και πολιτική.

Οι πολίτες βλέπουν ότι υπάρχουν δύο κόσμοι.

Από τη μία όσοι παράγουν τον πλούτο και παλεύουν να επιβιώσουν, και από την άλλη όσοι πλουτίζουν από τον ιδρώτα τους, απολαμβάνοντας προνόμια, ασυλία και κρατική προστασία.

Η απογοήτευση που νιώθει σήμερα ο λαός δεν μπορεί να βρει λύση σε νέα ψεύτικα διλήμματα ή σε εναλλαγές διαχειριστών της ίδιας πολιτικής.

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποιος κυβερνά, αλλά ποιανού τα συμφέροντα υπηρετεί η εξουσία.

Και όσο η οικονομία, η ενέργεια, οι μεταφορές, οι τράπεζες και η παραγωγή βρίσκονται στα χέρια των λίγων, η κοινωνική αδικία θα βαθαίνει.

Η πραγματική ελπίδα βρίσκεται στη συμπόρευση με το ΚΚΕ, τη μόνη πολιτική δύναμη που δεν συμβιβάστηκε, δεν κυβέρνησε για λογαριασμό των μονοπωλίων και δεν εξαπάτησε τον λαό με ψεύτικες υποσχέσεις.

Οι επόμενες εκλογές δεν πρέπει να είναι άλλη μια εναλλαγή προσώπων στην ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Πρέπει να γίνουν βήμα ενίσχυσης της λαϊκής αντεπίθεσης.

Για να δυναμώσει η φωνή εκείνων που παράγουν τον πλούτο και στερούνται τα πάντα.

Για να ανοίξει ο δρόμος μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Γιατί όταν ο οργανωμένος λαός αποφασίσει να μιλήσει, δεν ψιθυρίζει. Γίνεται δύναμη ανατροπής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους