Για χρόνια η ΝΔ δηλητηρίαζε την κοινωνία με το ίδιο παραμύθι. «Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι ζαίος». Δεν υπήρχε απεργία, κοινωνική αντίδραση, φωνή αγανάκτησης ή πολιτική κριτική που να μην τη...
Για χρόνια η ΝΔ δηλητηρίαζε την κοινωνία με το ίδιο παραμύθι. «Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι ζαίος». Δεν υπήρχε απεργία, κοινωνική αντίδραση, φωνή αγανάκτησης ή πολιτική κριτική που να μην τη βαφτίζουν «Τσίπρα». Έτσι έμαθαν τον κόσμο να σκέφτεται οπαδικά, σαν ποδόσφαιρο.
Ή μαζί μας ή απέναντι. Ή Μητσοτάκης ή χάος.
Και τώρα βλέπεις το ίδιο πράγμα από την ανάποδη. «Όποιος δεν θέλει Τσίπρα, είναι με τον Μητσοτάκη». Μια χαρά τους δίδαξε η δεξιά.
Αντί να συζητάμε για πολιτικές, μισθούς, ενοίκια, ρεύμα, ιδιωτικοποιήσεις, πολέμους και ποιος πληρώνει τον λογαριασμό, η κουβέντα γίνεται πάλι γύρω από πρόσωπα και στρατόπεδα.
Και κάπου εκεί ο λαός χάνει για άλλη μια φορά.
Γιατί ο εργαζόμενος δεν έχει να κερδίσει τίποτα αν διαλέγει απλώς ποιος θα διαχειρίζεται καλύτερα την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.
Ούτε αν γίνεται χειροκροτητής του «λιγότερου κακού» κάθε τέσσερα χρόνια. Η ΝΔ βολεύεται όταν όλα περιστρέφονται γύρω από τον Τσίπρα.
Και ο Τσίπρας βολεύεται όταν όλα περιστρέφονται γύρω από τον Μητσοτάκη.
Γιατί έτσι μένει εκτός συζήτησης το βασικό. 👉 Ότι η πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων θα τσακίζει πάντα τις ανάγκες των πολλών, όποιος κι αν κάθεται στην καρέκλα.
Και τελικά αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής. 👉 Ότι ο κόσμος έμαθε να σκέφτεται με όρους «αντι-» και όχι με όρους τάξης.
Αν δεν είσαι με τον έναν, είσαι με τον άλλον.
Αν δεν χειροκροτείς έναν αρχηγό, θεωρείσαι υποχρεωτικά στρατιώτης του απέναντι.
Όχι ρε μάγκες.
Υπάρχει κι ο κόσμος που δεν διαλέγει διαχειριστή.
Υπάρχει κι ο κόσμος που κοιτάζει ποιος παράγει τον πλούτο και ποιος τον καρπώνεται. Να χαίρεστε την Μπαρτσελόνα σας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους