Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια τοποθέτηση που, για λόγους χρόνου και διαδικασίας, δεν έγινε στην συνεδρίαση της επιτροπής διεύρυνσης και συμπαράταξης του ΠΑΣΟΚ.

Την καταθέτω εδώ: Φίλες και φίλοι, Θέλω να ξεκινήσω επισημαίνοντας ότι ο ρόλος της Επιτροπής Διεύρυνσης και Συμπαράταξης είναι διακριτός από τον ρόλο των θεσμικών πολιτικών οργάνων του ΠΑΣΟΚ.

Ακόμη και για όσους από εμάς συμμετέχουμε στα όργανα του κόμματος, η παρουσία μας εδώ έχει πρωτίστως επικοινωνιακό και συμβολικό χαρακτήρα. Η Επιτροπή αυτή δεν είναι το πεδίο όπου καθορίζεται η πολιτική γραμμή του ΠΑΣΟΚ, ούτε εκεί όπου λαμβάνονται οι στρατηγικές αποφάσεις ή διαμορφώνεται η καθημερινή πολιτική τακτική.

Είναι, όμως, ένας χώρος με ουσιαστικό πολιτικό αποτύπωμα, γιατί εκφράζει κάτι βαθύτερο: ότι άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, ιδεολογικές αναφορές και διαδρομές επιλέγουν σήμερα να συμπορευθούν με το ΠΑΣΟΚ, με κοινό στόχο την πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη η χώρα.

Από την πρώτη στιγμή που συμμετείχα σε αυτή την Επιτροπή, είχα υποστηρίξει ότι θα ήταν χρήσιμο κάθε μέλος να προχωρήσει σε μια δημόσια τοποθέτηση, εξηγώντας τους λόγους που το οδήγησαν στη συμπόρευση σήμερα με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και αποσαφηνίζοντας — όπου αυτό είναι αναγκαίο — την απόσταση που το χωρίζει πλέον από επιλογές ή πολιτικές τοποθετήσεις του παρελθόντος.

Προσωπικά, το έκανα από την πρώτη στιγμή.

Η πρόσφατη διεύρυνση της Επιτροπής με νέα στελέχη καθιστά, κατά τη γνώμη μου, ακόμη πιο αναγκαία μια τέτοια διαδικασία πολιτικής αποσαφήνισης, ώστε να αποφεύγονται παρερμηνείες και λανθασμένα συμπεράσματα.

Γιατί η λογική ότι «κανείς δεν περισσεύει» δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς πολιτικά, αξιακά και προγραμματικά όρια.

Και εδώ ίσως έχει αξία να θυμηθούμε τη λαϊκή σοφία: «καλύτερα ψωμί κι ελιά παρά κόλλυβα και παντεσπάνι». Θέλω, επίσης, να κάνω μια ευρύτερη παρατήρηση για τη συνολική πολιτική μας κατεύθυνση.

Από την αρχή είχε επισημανθεί η ανάγκη μιας αμφίπλευρης διεύρυνσης.

Όχι μόνο για αριθμητικούς λόγους — καθώς ακόμη και η πλήρης συσπείρωση της ευρύτερης κεντροαριστεράς δεν φαίνεται, δημοσκοπικά τουλάχιστον, να αρκεί για να προσεγγίσουμε τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας.

Το ζήτημα είναι βαθύτερα πολιτικό.

Μια μονοδιάστατη, διαρκώς οξεία και συχνά τοξική αντιπαράθεση απέναντι στην κυβέρνηση και προσωπικά στον πρωθυπουργό τελικά λειτουργεί συσπειρωτικά για τον χώρο της ΝΔ, αντί να επιτρέπει σε πολίτες που την στήριξαν — κυρίως για να αποτραπεί η επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ — να αισθανθούν πολιτικά απελευθερωμένοι και να αναζητήσουν μια νέα προοδευτική επιλογή.

Πιστεύω ότι μεγαλύτερη έμφαση στο πρόγραμμα, καθαρές διαχωριστικές γραμμές από την πέραν του ΠΑΣΟΚ Αριστερά και χαμηλότεροι τόνοι στην πολιτική αντιπαράθεση θα μπορούσαν να λειτουργήσουν πολύ πιο αποτελεσματικά στη σημερινή συγκυρία.

Άλλωστε, με τη δημιουργία πολιτικών σχηματισμών από τον Τσίπρα και την Καρυστιανού, ο λαϊκισμός και η εμμονική τοξική αντιπαράθεση αποκτούν πλέον αυθεντικότερους εκφραστές. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει λόγο να τους ακολουθήσει σε αυτό το πεδίο· έχει λόγο να αναδείξει τη δική του διακριτή πολιτική πρόταση: σοβαρή, προγραμματική, θεσμική και πραγματικά προοδευτική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους