Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες πήγα στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «ΑΝΤΙστροφή» της Μαρίας Μαλταμπέ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις 24 γράμματα. Τη Μαρία τη γνώρισα πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουν περίπου 23 χρονών, στη θεατρική ομάδα των Αγίων Αναργύρων, όπου μυήθηκα για πρώτη φορά στην τέχνη του θεάτρου.

Μαζί παίξαμε, γελάσαμε, αγχωθήκαμε κι απογοητευτήκαμε, μέσα σε εκείνη την όμορφη τρέλα των πρώτων μου καλλιτεχνικών χρόνων.

Και χθες, βλέποντάς την ξανά μετά από τόσα χρόνια, σκέφτηκα πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν «παλιώνουν» ποτέ μέσα τους.

Γιατί η Μαρία παραμένει το ίδιο φωτεινή, ζωντανή και αληθινή όπως τότε.

Η βραδιά είχε αρκετή συγκίνηση κι όμορφες αναγνώσεις, λόγια αγάπης από τους ομιλητές, στιγμές που η φωνή της έσπαγε λίγο κι αυτό έκανε τα πάντα ακόμα πιο ανθρώπινα.

Και στο τέλος, με τη μουσική, τον κόσμο μαζεμένο κοντά και τις πρώτες σταγόνες βροχής να πέφτουν έξω από το Πνευματικό Κέντρο Θρακομακεδόνων, ένιωθες πως η ποίηση δεν ήταν μόνο μέσα στο βιβλίο της Μαρίας, αλλά παντού γύρω μας.

Και ίσως τελικά να είναι ακριβώς αυτό που λέει κι η ίδια μέσα στο βιβλίο της... «Η ποίηση είναι ένα κρεβάτι μπροστά από ανοιχτό παράθυρο· οι πιο τολμηροί ξαπλώνουν τη ζωή τους πάνω του. Αυτούς τους λένε ποιητές.» Καλοταξιδο... ❤️🌿

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους