Στον προσφυγικό καταυλισμό AlNuseirat το τρομοκράτος συνεχίζει τις σφαγές. Μέσα σε αυτό το συνεχή τρόμο ζει η νεαρή μου φίλη η Renad Fathi μαζί με την οικογένειά της. Γράφει η Ρενάντ: Φίλοι μου, η...
Στον προσφυγικό καταυλισμό AlNuseirat το τρομοκράτος συνεχίζει τις σφαγές. Μέσα σε αυτό το συνεχή τρόμο ζει η νεαρή μου φίλη η Renad Fathi μαζί με την οικογένειά της.
Γράφει η Ρενάντ: Φίλοι μου, η κατάσταση είναι τρομερή.
Ένα σπίτι που ανήκει σε συγγενείς μου βομβαρδίστηκε.
Είναι πολύ κοντά.
Ο πόλεμος επέστρεψε, αλλά χωρίς θόρυβο.
Κατάρα σε αυτόν τον κόσμο! Κάθε μέρα πεθαίνουμε σιωπηλά.
Τα εγκλήματα συνεχίζονται.
Έξι αθώα παιδιά και οι γονείς τους σκοτώθηκαν.
Δεν πέθαναν απλώς.
Σπαράχθηκαν, η σάρκα τους σκορπίστηκε παντού.
Λυπάμαι που μοιράζομαι μαζί σας τον ατελείωτο πόνο μου.
Έχω αρχίσει να μισώ τη νύχτα επειδή το Ισραήλ διαπράττει όλα τα εγκλήματά του στο σκοτάδι, ώστε ο κόσμος να μην μπορεί να δει.
Κάθε φορά που γράφει η απόγνωση ξεχυλίζει.
Με απίστευτη ευγένεια και αυτοσυγκράτηση ακόμη και κάτω από αυτές αδιανόητες συνθήκες.
Μακάρι όσοι υποστηρίζουν ή ανέχονται το Ισραήλ, να γνώριζαν Παλαιστίνιους.
Θα ντρέπονταν για τους εαυτούς τους.
Σε ευχαριστώ Ρενάντ.
Που μας θεωρείς φίλους σου, που μοιράζεσαι μαζί μας αυτά που ζεις, που μας δείχνεις ότι ακόμη και μέσα στην απόλυτη φρίκη οι καλοί άνθρωποι παραμένουν άνθρωποι. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ελπίδα που η Παλαιστίνη χαρίζει στον κόσμο. Και ας μην την αξίζουμε.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους