Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κοινωνία δεν έφτασε τυχαία σε αυτό το σημείο απαξίωσης. Για να καταρρεύσει τόσο η ποιότητα της πολιτικής ζωής, η σοβαρότητα, η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός προς τον πολίτη, χρειάστηκαν συγκεκριμένες προϋποθέσεις — και δυστυχώς δημιουργήθηκαν όλες.

Εδώ και χρόνια η χώρα πορεύεται χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση.

Χωρίς μια δυνατή, σοβαρή και αξιόπιστη φωνή που να μπορεί πραγματικά να ελέγξει την εξουσία.

Και όταν η εξουσία μένει χωρίς έλεγχο, αρχίζει να θεωρεί το κράτος προσωπικό της μηχανισμό και την κοινωνία δεδομένη.

Την ίδια στιγμή, η Δικαιοσύνη δείχνει να υπολειτουργεί.

Όχι μόνο σε επίπεδο ταχύτητας, αλλά κυρίως σε επίπεδο εμπιστοσύνης.

Ο πολίτης δεν αισθάνεται πλέον ότι υπάρχει πραγματική λογοδοσία.

Βλέπει σκάνδαλα να ξεχνιούνται, ευθύνες να χάνονται και πρόσωπα να μένουν στο απυρόβλητο.

Και όταν χαθεί η πίστη στη Δικαιοσύνη, αρχίζει να διαλύεται και η πίστη στη Δημοκρατία.

Το πιο επικίνδυνο όμως δεν είναι μόνο όσα κάνουν οι κυβερνώντες.

Είναι ότι κατάφεραν να πείσουν μεγάλο μέρος της κοινωνίας πως «όλοι ίδιοι είναι» και πως αυτοί που θα έρθουν ίσως να είναι ακόμα χειρότεροι.

Έσπειραν την απογοήτευση, την παραίτηση και την αδιαφορία.

Έκαναν τον πολίτη να πιστέψει ότι η ψήφος του δεν αλλάζει τίποτα.

Και κάπως έτσι, η αποχή έγινε το μεγαλύτερο δώρο προς το σύστημα.

Γιατί όταν οι πολλοί σωπαίνουν, αποφασίζουν οι λίγοι.

Όταν οι πολίτες απομακρύνονται από τη συμμετοχή, τότε μικροί κομματικοί μηχανισμοί και «παρεάκια» αποκτούν απόλυτη δύναμη και συνεχίζουν να κυβερνούν εις βάρος της κοινωνίας. Η Δημοκρατία δεν πεθαίνει μόνο από τη διαφθορά.

Πεθαίνει και από την παραίτηση των πολιτών. Και αυτό είναι ίσως το πιο τραγικό σημείο στο οποίο φτάσαμε σήμερα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους