Ο Ολυμπιακός συνέτριψε τη Φενερ στο πρώτο ημιτελικό με μια εντυπωσιακή εμφάνιση και έχοντας στο πλάι του 14.000 κόσμο, σε ένα αδιανόητο πάρτι μέσα στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου του. Δεν θα γράψω...
Ο Ολυμπιακός συνέτριψε τη Φενερ στο πρώτο ημιτελικό με μια εντυπωσιακή εμφάνιση και έχοντας στο πλάι του 14.000 κόσμο, σε ένα αδιανόητο πάρτι μέσα στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου του.
Δεν θα γράψω πολλά καθώς τα πράγματα ήταν πολύ ξεκάθαρα στο χθεσινό ματς.
Στην αρχή και οι δυο ομάδες ήταν άστοχες και νευρικές και άστοχες.
Όμως ένας κλασικός Ντορσευ πρώτου δεκαλέπτου, έδωσε το πρώτο προβάδισμα με 12-0 μέχρι το 7, παίρνοντας το άγχος από τους συμπαίχτες του.
Ο πρωταγωνιστής του δεκαλέπτου και υπαίτιος της πρώτης διαφοράς αλλά και όλου του ματς,γενικώς, ήταν η σεμιναριακού επιπέδου, ομαδική άμυνα.
Με πρώτη γραμμή τον καταπληκτικό χθες Γουοκαπ, που έκανε δύσκολη τη ζωή οποίου Γκαρντ είχε μπροστά του, καθυστερώντας τις επιθέσεις της Φενερ αλλά και οργανώνοντας τέλεια το παιχνίδι στην άλλη άκρη του γηπέδου.
Γενικά η άμυνα ήταν πρωταγωνιστής, με κανένα πλην Χωλ να έχει υστερήσει.
Τρομερή ομαδική δουλειά, pack the paint λογικής, τίποτα εύκολο στον αντίπαλο, χέρια παντού, βοήθειες κλπ.
Μάτι που γιαλιζε, το πιο σημαντικό στα φ4, ομαδική δουλειά, αυτοθυσία, σωστές αλλαγές με κανονικό rotation χωρίς να επιβαρυνθεί κανείς, ομοψυχία στο πάγκο, ήρεμος κοουτς, συγκέντρωση στο στόχο.
Ξέρετε ότι θεωρώ πως πλέον εκεί που έχει πάει το μπάσκετ, συνήθως προτιμώ αθλητικούς ψηλούς στο 5. Χθες το παιχνίδι όμως ταίριαζε γάντι στον Σέρβο. Ο Μιλου ήταν κυριαρχικός. 13 ριμπάουντ, 8 πόντοι και τρομερή άμυνα.
Όποτε έβγαινε η ομαδική άμυνα κατέρρεε. Ο Χωλ θύμισε τη τρύπα στην άμυνα που ήταν στο πρώτο γύρο και ο Τζοόυνς έχω την εντύπωση ότι δεν είναι ο παίχτης που ήταν πια.
Έχει χάσει την εκρηκτικότητα του και την έφεση στο τελείωμα.
Βοήθησε όμως αμυντικά όταν έπαιρνε ανάσες ο Μιλου.
Το ματς ξεκίνησε με τον Παπ στο τρία και ήταν εξαιρετικός στην άμυνα.
Γουοκαπ και Παπ περιόρισαν πολύ τον οδοστρωτήρα Τακερ.
Όταν όμως μπήκε ο Γουορντ, το πολυεργαλείο αυτό, έδωσε πόντους, ταχύτητα, ρήγματα, γκολ φάουλ, άμυνα, τα πάντα.
Τζοσεφ και Σακίλ πέρασαν και δεν άγγιξαν.
Στα γκαρντ όμως ο Ολυμπιακός έχει άλλον ένα παίχτη, που είναι τεράστιος. Ο Εβαν Φουρνιε ήρθε πέρυσι στην Ελλάδα με ένα σκοπό.
Να πάρει την Ευρωλίγκα.
Πέρυσι έκλαψε στον ημιτελικό που μετά από τέτοια εμφάνιση αποκλείστηκε.
Φέτος ήταν ακόμη πιο αποφασισμένος.
Έρχεται από τον πάγκο παίζοντας λυσσασμένη άμυνα και κάνοντας όλο το playmaking όταν είναι μέσα, στα κρίσιμα και στα κλεισίματα των ματς.
Εκτέλεσε με ακρίβεια, δημιούργησε, κράτησε μπάλα.
Μπούκαρε, κατεύθυνε τους συμπαίχτες του που όλοι τον ψάχνανε.
Μεγάλη εμφάνιση από το Γάλλο.
Άφησα για το τέλος τη θέση 4. Ο Σασα άργησε να πάρει μπρος και ουσιαστικά έπαιξε καλά ένα δεκάλεπτο που έβαλε τους 14 από τους 16 πόντους του.
Στο τέταρτο δεκάλεπτο έμεινε πάγκο να πανηγυρίζει τα καλάθια του Πητερς, και στο πρώτο ήταν κλεισμένος αρκετά καλά.
Όμως ο Ολυμπιακός έχει για «αναπληρωματικό» του Σασα τον Αλεκ Πητερς.
Τον συχνά «βουτυρενιο» Πητερς.
Με τις αμυντικές του αδυναμίες.
Που όμως εδώ και καιρό παίρνει πολύ χρόνο και έχει βρει ρυθμό.
Παίζει πολύ στο πρωτάθλημα και τελευταία ο μπι μοιράζει συχνά 20-20 το χρόνο μεταξύ των στην Ευρωλίγκα.
Και όταν ο Αλέκος βρει ρυθμό, είναι ασταμάτητος σουτέρ.
Ψυχρός εκτελεστής, άψογος παίχτης ομάδα, χαρακτήρας και επαγγελματίας, με τρομερό turn around σουτ που το βγάλανε 4 φορές στοχευμένα με αλλαγή με τον Γουορντ με το αντίπαλο δυάρι.
Είναι ασταμάτητος στο ποστ απέναντι σε παίχτες με το ύψος του Ντεκολο ή του Μπολντγουιν.
Στο τρίποντο πιο γρήγορος και από τη σκιά του.
Και κάπως έτσι θα έχει να λέει πως ήταν ο πρώτος σκόρερ στον ημιτελικό του Φ4. Είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε αυτό το τύπο στην ομάδα.
Αν δεν φύγει, του χρόνου θα πάρει μεγαλύτερο χρόνο.
Δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι θα τον αφήσουν οι Αφοι να φύγει αν σηκώσει κούπα αύριο… Πάμε τελικό λοιπόν.
Χαμηλά το κεφάλι, τίποτα δεν τελείωσε ακόμη. Η Ρεάλ έμεινε από 5ρια, χθες πάει και ο Γκαρουμπα.
Λογικά θα παίξει 5 out και ζώνη 2-3 στην άμυνα.
Εμείς με Πύργο στη μέση τον Μιλου και 4 πυροβολητες.
Αν μπουν τα σουτ οι Ισπανοί δεν έχουν ελπίδα.
Πάντως αν ήμουν Μπαρτζωκας θα άφηνα ένα ψηλό έξω, θα πήγαινα με δυο και θα έβαζα 12δα τον Νιλι για να εξαντλήσω τον καμπατσο. Αν Θωμάς και Νιλι εναλλάσσονται στη πρώτη γραμμή άμυνας, κυνηγώντας παντού τον αντιπαθή Αργεντινό, ισοδυναμεί με μηχανή που της βάζεις κρασί αντί για βενζίνη…Ίσως και ο Φαλ να ταιριάζει πιο πολύ από όλους τους ψηλούς σε αυτό το ματς.
Θα ήταν πραγματικό cheat ο Φαλ χωρίς αντίπαλο τον Ταβαρες και θα έβγαζε 5-6 ασίστ για πλάκα.
Λέτε να δούμε δίδυμο βγαλμένο από πέρυσι στο 5 για τον Ολυμπιακό αύριο; Δεν ποντάρω σε αυτό αφού ο κοουτς μπι δεν αλλάζει συνήθειες και ρουτίνες μηνών σε ένα βράδυ, αλλά θα είχε ενδιαφέρον… Υπομονή μέχρι αύριο και ελπίζω όταν τα ξαναπούμε να είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης μετά από 13 χρόνια, ξανά.
Τέλος θέλω να αναφερθώ στον κόσμο του Ολυμπιακού και στο γήπεδο.
Ξέρω πως μπήκαν χιλιάδες κόσμου χωρίς εισιτήριο.
Αδιανόητο φιάσκο για τη διοργάνωση.
Υποτίθεται θα υπήρχαν 5 έλεγχοι εισιτηρίων πριν μπει κάποιος μέσα.
Πλήρης αποτυχία.
Επίσης ο κόσμος πρέπει να σεβαστεί το γήπεδο του ΠΑΟ.
Ούτε σπασίματα ούτε αυτοκόλλητα ούτε τίποτα.
Δανεικά είναι αυτά.
Αύριο μεθαύριο γίνεται φ4 στο νέο σεφ.
Θα σας άρεσε να βανδαλιστει το σπίτι μας από οπαδούς του ΠΑΟ; Προφανώς όχι! ΥΓ Την ώρα που γράφω αυτό το κείμενο, Σάββατο απόγευμα, η Ντεπορτίβο στην Ισπανία έχει κυκλοφορήσει ότι ο Μοντερο έκλεισε στον Ολυμπιακό για του χρόνου.
Προφανώς κλασική κάτω από το τραπέζι καραγκιοζιστικη θεατρινίστικη ισπανική κινηση αποπροσανατολισμού.
Ξέρουν πως δεν μπορούν στα ίσα να αντιμετωπίσουν αυτή τη παρέα και προσπαθούν να σπείρουν διχόνοια.
Η ομάδα έχει 2 εξαιρετικούς άσσους και έναν ειδικών αποστολών.
Με αυτούς θα πάει στη μάχη αύριο, ενιαία, αδιαίρετη, μια μεγάλη παρέα που θα προσπαθήσει να πάρει το πιο συντριπτικό πρωτάθλημα Ευρώπης που έγινε ποτε.
Πρώτος στη πιο δύσκολη κανονική περίοδο που έγινε ποτε με 38 αγώνες, σκούπα στα πλέι οφς και τουλάχιστον μια συντριβή αντιπάλου στο φ4….
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους