Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ελευσίνα, 1670: Εκεί που η Αρχαία Μνήμη συναντά την Αγροτική Πίστη Φανταστείτε την Ελευσίνα του 17ου αιώνα.

Μέσα στο τοπίο της οθωμανικής επαρχίας, εκεί όπου τα ερείπια του παρελθόντος στέκουν βουβά, οι χωρικοί της εποχής επιτελούν ένα παράδοξο τελετουργικό που γεφυρώνει αιώνες.

Στο επίκεντρο, μια επιβλητική Καρυάτιδα.

Για τους ξένους περιηγητές που περνούν από την περιοχή, η εικόνα είναι συγκλονιστική: οι ντόπιοι δεν βλέπουν απλώς ένα μάρμαρο, αλλά μια αγία παρουσία.

Την αποκαλούν με δέος «Αγία Δήμητρα». Η σκηνή που ξεδιπλώνεται είναι σχεδόν απόκοσμη: Το Ιερό της Γης: Γύρω από το αρχαίο άγαλμα, οι χωρικοί εναποθέτουν σωρούς από κοπριά. Η Ευλογία: Με πίστη που πηγάζει από την ανάγκη για επιβίωση, θεωρούν ότι το χώμα αυτό καθαγιάζεται από την παρουσία της «Αγίας». Η Σοδειά: Αυτό το «ευλογημένο» λίπασμα μεταφέρεται στη συνέχεια στα χωράφια τους, ως η ύστατη ικεσία για μια πλούσια σοδειά, μια υπόσχεση ευφορίας που περνάει από τη θεά-μητέρα στον κόπο του αγρότη.

Αυτή η ζωντανή αναπαράσταση δεν είναι προϊόν φαντασίας.

Είναι η πιστή καταγραφή των ίδιων των περιηγητών, οι οποίοι στάθηκαν έκπληκτοι μπροστά στον τρόπο που ο λαϊκός πολιτισμός αφομοίωσε το αρχαίο κάλλος στην καθημερινή λατρεία.

Μια εποχή όπου ο μύθος δεν ήταν ιστορία, αλλά το πιο δραστικό εργαλείο για την καλλιέργεια της γης. Ποια πτυχή αυτής της ιδιαίτερης συγχώνευσης αρχαίας και λαϊκής λατρείας θα θέλατε να εξερευνήσουμε περισσότερο;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους