Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς δεν έχτιζε ομάδες. Έχτιζε εξουσία. Ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν προπονούσε παίκτες. Τους έλιωνε μέχρι να μείνει μόνο η θέληση. Και τώρα ο Γιώργος Μπαρτζώκας στέκεται δίπλα τους όχι...
Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς δεν έχτιζε ομάδες. Έχτιζε εξουσία. Ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν προπονούσε παίκτες.
Τους έλιωνε μέχρι να μείνει μόνο η θέληση.
Και τώρα ο Γιώργος Μπαρτζώκας στέκεται δίπλα τους όχι γιατί τους αντέγραψε, αλλά γιατί άντεξε το ίδιο σκοτάδι.
Το μπάσκετ δεν θυμάται συστήματα.
Θυμάται κυριαρχία.
Θυμάται βλέμματα στον πάγκο, σιωπές στα αποδυτήρια, το βάρος μιας ήττας που μπαίνει μέσα στο κρέας. Ο Ίβκοβιτς είχε την ψυχρή σοφία του ανθρώπου που ήξερε ότι όλοι λυγίζουν. Ο Ιωαννίδης είχε την οργή εκείνου που δεν δεχόταν να λυγίσει κανείς πριν πεθάνει.
Και ο Μπαρτζώκας έφερε κάτι πιο σκληρό: επιμονή χωρίς θέατρο.
Μια μηχανή που δουλεύει αθόρυβα μέχρι να διαλύσει τον απέναντι.
Οι μεγάλοι προπονητές δεν αγαπιούνται πραγματικά.
Τους φοβούνται πρώτα.
Τους βρίζουν μετά.
Και όταν φύγουν, τους κάνουν μύθο γιατί ο άνθρωπος έχει ανάγκη να εξιδανικεύει ό,τι τον πλήγωσε.
Ο χρόνος δεν συγκρίνει τίτλους.
Καταπίνει τίτλους.
Αυτό που αφήνει πίσω είναι η αίσθηση ότι κάποιος πέρασε και άλλαξε τη βαρύτητα ενός συλλόγου.
Εκεί συναντιούνται ο Ιωαννίδης, ο Ίβκοβιτς και ο Μπαρτζώκας. Όχι στα τρόπαια. Στην αλλοίωση της ψυχής μιας ομάδας.
🔴🔴🔴🔴🏆🏆🏆🏆🤟🤟🤟🤟🔥🔥🔥🔥
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους