📜Ο όρκος του ιππότη που οδήγησε σε αναγκαστική σύγκρουση. Τον Δεκέμβριο 1096μΧ ο στρατός του Γοδεφρείδου σταμάτησε στην Σηλυμβρία. Είχε έρθει από τον ίδιο δρόμο που υποτίθεται έκανε ο πρόγονος τους...
📜Ο όρκος του ιππότη που οδήγησε σε αναγκαστική σύγκρουση. Τον Δεκέμβριο 1096μΧ ο στρατός του Γοδεφρείδου σταμάτησε στην Σηλυμβρία.
Είχε έρθει από τον ίδιο δρόμο που υποτίθεται έκανε ο πρόγονος τους Καρλομάγνος για να προσκυνήσει την Ιερουσαλήμ.
Αυτός και οι υπόλοιποι Σταυροφόροι είχαν περάσει με απόλυτη τάξη το Βασίλειο της Ουγγαρίας, όμως μόλις έφτασαν στην ύπαιθρο της Αυτοκρατορίας,αυτή η πειθαρχία κατέρρευσε και για 8 μέρες οι Σταυροφόροι λεηλατούσαν τα πάντα. Ο Γοδεφρείδος δικαιολόγησε την πράξη του γιατί ο Αυτοκράτορας Αλέξιος είχε αιχμαλωτίσει τον Ούγκο του Βερμαντουα. Ο Αυτοκράτορας τότε έστειλε αμέσως δύο Γάλλους ιππότες που ήταν στις υπηρεσίες του. Τον Ραδουλφο Πελντελο και τον Ρογήρο για να τον πείσουν να συνεχίσει την πορεία του ειρηνικά.
Οι δύο ιππότες το πέτυχαν και ο στρατός του Γοδεφρείδου έφτασε στην Κωνσταντινούπολη στις 23 Δεκεμβρίου και στρατοπέδευσε κατά απαίτηση του Αυτοκράτορα έξω από την πόλη. Ο Αλέξιος μετά τα δεινά που είχαν υποστεί οι Έλληνες από τους σταυροφόρους του Πέτρου του Ερημίτη και βλέποντας ότι οι Σταυροφόροι είναι άξεστοι βάρβαροι, ήθελε να αποσπάσει έναν όρκο ομολογίας πίστης προς τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων από τους ηγέτες τους.
Ο όρκος θα τους δέσμευε στο ότι οποίες περιοχές καταλάμβαναν και ανήκαν πριν στην Αυτοκρατορία, θα τις επέστρεφαν σε αυτήν, και επίσης όταν θα δημιουργούσαν τα δικά τους κρατίδια θα αναγνώριζαν ως επικυριαρχο τους τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Παράλληλα δεν ήθελε να έχει δίπλα στην πρωτεύουσα έναν τόσο ισχυρό και καλά εξοπλισμένο στρατό και ούτε ήθελε να τους αφήσει στην ύπαιθρο αφού είδη οι κάτοικοι είχαν δεινοπαθησει από τον στρατό του Πέτρου του Ερημίτη, και από ότι φαίνεται και αυτός ο στρατός που είχε φτάσει, ήταν το ίδιο εγκληματικος με τον προηγούμενο.
Ήθελε γρήγορα να τους αποσπάσει τον όρκο και μετά να τους περάσει στην Ανατολή.
Επίσης υποπτεύονταν ότι ο Γοδεφρείδος ήθελε να κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη.
Μόλις έφτασε ο Γοδεφρείδος, ο Αυτοκράτορας έστειλε τον Ούγκο του Βερμαντουα, που υποτίθεται ότι ήταν αιχμάλωτος, και να τον πείσει να συναντήσει τον Αυτοκράτορα. Ο Ουγος που είχε ευεργετηθεί από τον Αυτοκράτορα με πολλά δώρα, ανέλαβε την αποστολή και θεωρούσε ότι ήταν μεγάλη τιμή να υπηρετήσει τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Οι δύο ιππότες συναντήθηκαν, αλλά ο Γοδεφρείδος αρνήθηκε.
Η στάση του Πύργου τον εξέπληξε, μάλιστα θεώρησε ότι ο Αυτοκράτορας του είχε κάνει μάγια μέσω κάποιου Έλληνα μάγου της αυλής. Ο Γοδεφρείδος είχε όλη αυτή την άποψη για τους Γραικούς,γιατί οι Σταυροφόροι του Πέτρου του Ερημίτη που επέστρεφαν πίσω, και είχαν συναντήσει τον Γοδεφρείδο , διέδωσαν ότι για την συμφορά τους ευθύνονταν οι Γραικοί, έχοντας λησμονήσει,ότι οι Γραικοί τους έσωσαν από την σφαγή.
Όμως αυτά ήξερε ο Γοδεφρείδος.
Επίσης επειδή ήταν δούκας της Κάτω Λωραίνης είχε δεθεί προσωπικά με όρκο υποτέλειας που είχε δώσει στον Αυτοκράτορα Ερρίκο Δ και σκέφτονταν ότι αν έδινε όρκο και στον Αλέξιο θα ήταν άτιμο που αντιτίθενται στους ιπποτικους κανόνες, αφού ο Αλέξιος ήταν εχθρός του Γερμανού Αυτοκράτορα.
Πάνω από όλα ήταν η ιπποτική του τιμή. Ο Ουγος συντετριμμένος ψυχολογικά επέστρεψε στον Αυτοκράτορα Αλέξιο χωρίς απάντηση.
Η οργή του Αυτοκράτορα ήταν μεγάλη.
Ποιος ήταν αυτός ο τιποτένιος βάρβαρος Δούκας της Δύσης, που αρνήθηκε την πρόσκληση του Αυτοκράτορα και Βασιλέα του πιο αρχαίου κράτους της Ευρώπης, αυτού που κάθονταν στον θρόνο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο οποίος ήταν Ισαπόστολος.
Τότε αμέσως σταμάτησε την τροφοδοσία των Σταυροφόρων.
Θα τους άφηνε να πεθάνουν από την πείνα και τη δίψα.
Μόλις οι Ρωμαίοι σταμάτησαν τον ανεφοδιασμό, ο Γοδεφρείδος δίστασε, τότε ο αδελφός του ,ο Βαλδουίνος ο οποίος δεν έμοιαζε καθόλου στον αδελφό του ,ούτε εξωτερικά ,ούτε εσωτερικά (Ο Βαλδουίνος ήταν ο τρίτος αδελφός του Γοδεφρείδου.
Ενώ ο Γοδεφρείδος ήταν ιπποτικός και πάνω από όλα είχε τα ιπποτικά ιδεώδες και την πίστη στο Χριστό, ο Βαλδουίνος ήταν ένας άξεστος, ακόλαστος που δεν είχε κανέναν ενδιασμο στο να κάνει κακό.
Παρόλο που η οικογένεια του τον προόριζε για ιερέα , αυτός με τις πράξεις του δεν δέχτηκε να γίνει ιερέας και ακολούθησε άλλο βίο), πήρε πρωτοβουλία μόνος του. Ο Βαλδουίνος με τους άντρες άρχισε αμέσως να λεηλατεί τα προάστια.
Έκαιγε αγροκτήματα, κατέστρεφε χωριά , έτσι ο Αλέξιος αναγκάστηκε να άρει τον αποκλεισμό.
Μολις έγινε αυτό ο Γοδεφρείδος δέχτηκε την πρόταση του Αλέξιου να μεταφέρει το στρατόπεδο του στο Πέραν όπου η Αστυνομία του Αυτοκράτορα θα μπορούσε να επιβλέπει τους Σταυροφόρους.
Έτσι για αρκετό καιρό ο Αυτοκράτορας τροφοδοτούσε τους Σταυροφόρους και ο Γοδεφρείδος φρόντιζε για την πειθαρχία του στρατου του. Τον Ιανουάριο ο Αλέξιος κάλεσε πάλι τον Γοδεφρείδο στην Κωνσταντινούπολη, όμως ο Γοδεφρείδος πάλι αρνήθηκε να πάει.
Ήθελε πρώτα να έρθουν και οι υπόλοιποι Σταυροφόροι και μετά από σύσκεψη να αποφασίσουν αν θα πάρουν τους όρκους.
Για να μην εκνευρίσει τον Αυτοκράτορα έστειλε στην Κωνσταντινούπολη τον ξάδελφο του Βαλδουίνο του Λε Μπρουκ, τον Κονον του Μοντεγκιου και τον Γοδεφρείδο του Ες. Αυτοί άκουσαν τις προτάσεις του Αυτοκράτορα, γύρισαν πίσω , και στο τέλος ο Γοδεφρείδος δεν απάντησε ποτέ στον Αλέξιο. Τέλος Μαρτίου εξπλορατορες ήρθαν από την Δύση.
Του ανέφεραν ότι σε λίγο θα έφθαναν στην Κωνσταντινούπολη και άλλοι Σταυροφόροι. Χιλιάδες. Ο Αλέξιος τότε θεώρησε ότι έχει την υποχρέωση να πάρει γρήγορα μέτρα.
Τότε άρχισε να μειώνει τα εφόδια που έστελνε στο στρατόπεδο των Σταυροφόρων.
Έκοψε πρώτα την νομή για τα άλογα, και μετά ενώ έρχονταν η Μεγάλη Βδομάδα έκοψε το ψάρι και το ψωμί. Οι Σταυροφόροι αμέσως πήραν τα άλογα τους , έβαλαν τα άρματα τους και άρχισαν καθημερινές επιδρομές στα χωριά καίγοντας τα. Ο Αλέξιος έστειλε τότε την μονάδα που επιτελούσε αστυνομικά καθήκοντα.
Η αστυνομία ήταν μια μονάδα ιπποτοξοτων που στελεχώνονταν από την φυλή των Πετσενεγγων. Οι Πετσενεγγοι γρήγορα τους απώθησαν.
Οι ιππότες έκαναν επίθεση σίγουροι ότι θα νικήσουν , όμως οι Πετσενεγγοι τους παρασύραν σε ενέδρα όπου τους απώθησαν με τα τόξα τους. Ο Βαλδουίνος μόλις το έμαθε θύμωσε πολύ.
Πήρε τους ιππότες του και έστησε ενέδρα.
Μόλις οι Πετσενεγγοι πέρασαν από εκεί οι ιππότες τους περικύκλωσαν και συνέλαβαν 60 αιχμαλώτους.
Από αυτούς εκτέλεσε τους 50 και τους άλλους τους έστειλε στην Κωνσταντινούπολη για να που στον Αυτοκράτορα να μη τα βάζει με αυτούς.
Πίσω στο Στρατόπεδο των Σταυροφόρων οι στρατιώτες και ιππότες ήταν γεμάτο ενθουσιασμό.
Νίκησαν τους Αυτοκρατορικούς.
Το σύνθημα που ακούγονταν ήταν ένα , το θέλει ο Θεός. Ο Γοδεφρείδος βγήκε από την σκηνή του , φορούσε την λαμπερή πανοπλία του και αφού έσυρε το σπαθί του φώναξε δυνατά " Θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη " . Οι Σταυροφόροι φωνάζανε δυνατα εκστασιασμένοι. Οι Σταυροφόροι κάψανε όλη την γύρω περιοχή και άρχισαν να κάνουν επίθεση στην πύλη που οδηγούσε στην Ανακτορική συνοικία των Βλαχερνών.
Ήταν 2 Απριλίου, Μεγάλη Πέμπτη και η Κωνσταντινούπολη δεν ήταν προετοιμασμένη για μια τέτοια επίθεση.
Οι κάτοικοι φοβόντουσαν και είχαν πανικοβληθεί όλοι.
Τότε ο Αυτοκράτορας πήγε στο φόρουμ του Κωνσταντίνου, φορούσε την αυτοκρατορική πορφύρα, γύρω του ήταν όλοι οι αξιωματούχοι και τον συνόδευαν οι Αθάνατοι, οι Εξκουβιτορες και οι Σάξονες Βαραγγοι.
Εκεί έβγαλε έναν λόγο στους πολίτες που εμψύχωσε τον λαό και ο πανικός έφυγε από τις καρδιές τους.
Όταν γύρισε στο Ιερό Παλατιο φώναξε τους αξιωματικούς του όπου κλήθηκαν όλοι. Ο Αλέξιος δεν ήθελε να πολεμήσει Μεγάλη Πέμπτη η οποία είναι σημαντική μέρα για όλη τη χριστιανοσύνη.
Έτσι αποφάσισε να κάνουν μια επίδειξη δύναμης έξω από τις πύλες χωρίς όμως να εμπλακούν σε μάχη.
Ταυτόχρονα όλοι οι τοξότες θα βρίσκονταν στις επάλξεις και έριχναν μια ομοβροντία πάνω από τα κεφάλια των Αυτοκρατορίκων.
Έτσι και έγινε.
Πρώτα βγήκε το Λατινικον οι Φράγκοι ιππότες που υπηρετούσαν την αυτοκρατορία, μετά μέρος των οπλιτών φτιάχνοντας φάλαγγα και μετά βγήκε το ιππικό από την Μακεδονία και την Θράκη. Οι Σταυροφόροι γέλασαν και όρμησαν.
Τα βέλη τους έκοψαν για λίγο την ορμή όμως γρήγορα αναδιπλωθηκαν και επιτέθηκαν έγινε μια μικρή αψιμαχία και Γοδεφρείδος τους κάλεσε πίσω θεωρώντας ότι νίκησε αφού είχε σκοτώσει 7 Έλληνες. Την Μεγάλη Παρασκευή ο Αυτοκράτορας πάλι δεν ήθελε να πολεμήσει.
Έτσι έστειλε τον ιππότη Ούγο του Βερμαντουα στον Γοδεφρείδο για να διαμαρτυρηθεί για αυτό που έκαναν οι σταυροφόροι. Ο Ουγος τσακώθηκε πολύ με τον Γοδεφρείδο,ενώ ο δεύτερος τον κάλεσε δουλοπρεπή γιατί ορκίστηκε στον Αυτοκράτορα.
Έτσι ο Ουγος επέστρεψε πίσω.
Το ίδιο μεσημέρι ο Αλέξιος έστειλε απεσταλμένους δεν ήθελε να χυθεί αίμα, η πρόταση του ήταν να περάσει τους Σταυροφόρους στην Ανατολή χωρίς ο Γοδεφρείδος να δώσει όρκο.
Οι βάρβαροι όμως Σταυροφόροι έσπασαν τον πανάρχαιο θεσμό των πρεσβειών και πριν ακούσουν την πρόταση τους έκαναν επίθεση.
Οι πρεσβευτές γρήγορα επέτρεψαν στο Ιερό Παλατιο. Ο Αυτοκράτορας κάθονταν στον θρόνο του Κωνσταντίνου.
Γύρω του ήταν 9 Βαραγγοι με τις ρομφαιες τους στον ώμο.
Αξιωματούχοι βρίσκονταν στις προβλεπόμενες θέσεις τους που επιτάσσει το Αυτοκρατορικό πρωτόκολλο.
Οι πρέσβεις έφτασαν στα 7 βήματα και έκαναν το προσκύνημα όμως ο Αλέξιος τους έκανε νόημα να σηκωθούν.
Ήθελε να μάθει γρήγορα τα νέα.
Οι πρεσβευτές του είπαν ότι ο Γοδεφρείδος τους επιτέθηκε πριν καν τους ακούσει. Ο Αλέξιος σηκώθηκε από το θρόνο του.
Είχε κάνει τα πάντα για να αποφύγει το αίμα.
Έδιωξε τους πρεσβευτές και αμέσως ήρθαν κοντά του ο Δομέστικος των Σχολών και ολοι οι διοικητές των μονάδων που υπήρχαν στην Κωνσταντινούπολη.
Τώρα πια θα μιλούσε τι ατσάλι.
Από την πύλη που οδηγούσε στις Βλαχερνες εξήλθαν πρώτα οι Αθάνατοι, ακολούθησε το τάγμα των Κλιβαναριων, το Λατινικών και τέλος οι Κουμανοι, γρήγορα εξήλθαν οι οπλίτες και τέλος οι Βαραγγοι.
Όλα τα τάγματα του ιππικού έκαναν το δόντι του δράκου, οι οπλιτες έκαναν φουλκον και οι Βαραγγοι τείχος ασπίδων . Οι Σταυροφόροι γρήγορα έκαναν ένα τεράστιο τείχος ασπίδων , ενώ οι ιππότες άρχισαν να καλπάζουν ξέφρενα προς τους Αυτοκρατορικούς. Ο Αυτοκράτορας είχε φροντίσει να έχει τον ήλιο πίσω του , έτσι οι ιππότες στη εφόρμηση τους τον είχαν κόντρα.
Από την πλευρά των ιπποτών ακούγονταν " Το Θέλει ο Θεός " , από την πλευρά των Αυτοκρατορίκων ακούστηκε το " ΝΙΚΑ Ο ΣΤΑΥΟC ". Οι ιππότες καλπασαν με μένος θέλοντας να συγκρουστούν με τους καλύτερους της Αυτοκρατορίας. Τους Αθάνατους. Οι Αθάνατοι κρατούσαν σταθερό ρυθμό , όταν ξαφνικά οι Κουμανοι πλησίασαν και τοξεψαν όχι τους ιππότες αλλά τα άλογα τους.
Οι ιππότες τα έχασαν πέφτοντας ατσάλια στο χώμα . Άφησαν τις λόγχες προσπαθώντας να βγάλουν τα σπαθιά τους.
Τότε όμως έπεσαν πάνω τους με ορμή οι Αθάνατοι όπου τους ποδοπάτησαν αφού δεν πρόλαβαν να κάνουν τείχος ασπίδων, ενώ οι υπόλοιποι ιππότες που ήταν στα άλογα άρχισαν να υποχωρούν. Ο Αυτοκράτορας έδωσε διαταγή να τους καταδιώξουν οι Κουμανοι ενώ οι οπλίτες και οι Βαραγγοι θα έκαναν προώθηση.
Δεν χρειάστηκε κάτι άλλο. Ο Γοδεφρείδος κάλεσε το στρατό του σε υποχώρηση.
Η ήττα ήταν μάθημα για αυτόν και παραδέχτηκε την αδυναμία του.
Δέχθηκε να δώσει τον όρκο.
Η τελετή ορκομωσίας έγινε την Κυριακή του Πάσχα. Ο Γοδεφρείδος, ο Βαλδουίνος και οι ανώτεροι άρχοντες ορκίστηκαν να αναγνωρίσουν τον Αυτοκράτορα ως επικυριαρχο των εδαφών που έμελλε να κατακτήσουν και να παραδώσουν στους αξιωματικούς του Αυτοκράτορα κάθε χώρα που θα κατακτούσαν εφόσον αυτή ανήκε πριν στην Αυτοκρατορία.
Την επόμενη μέρα ξεκίνησε η μεταφορά τους. Ο Βασιλεύς των Ρωμαίων Αλέξιος είχε νικήσει.
Έβλεπε τους σταυροφόρους του Γοδεφρείδου να περνούν στην Ανατολή, όμως ήξερε ότι σε λίγες μέρες θα έρχονταν άλλοι Σταυροφόροι από την Δύση.
Ποιο πολλοί και ίσος πιο απείθαρχοι.
Πηγή : " Η ιστορία των Σταυροφοριών ", Στήβεν Ράνσιμαν Στο βίντεο: Τεχνικές με τσεκούρι Βαραγγων και κονταριον των Παλατινων Σχολών: https://youtu.be/YdmMNgUz310 ( Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας για να είσαι ενημερωμένος )
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους